KWENTO NI JIMBOY (Part 18)

Linggo ng umaga. Makulimlim. Magdamag na umulan. Pagkagising ko umaambon pa rin sa labas, nakikita ko ito sa bintana, mula sa kamang hinihigahan.

Mga alas-otso nang ako ay bumangon at naaamoy ko ang nilulutong almusal sa baba. Bigla akong ginutom at sinaluhan sina mama at papa sa agahan. Nagkakape at nakikinig ng AM radio tulad ng nakagawian sa umaga.

Si kuya Charlie at ate Kris ay natutulog pa sa kani-kanilang mga silid. Kinumusta ako sa aking pag-aaral, habang nilalamutak ko ang masarap na pagkain. Pritong itlog, tuyo, at sinangag sa bawang. Napadami ako ng nakain ngayong umaga at nag-shower pagkatapos. Presko na ang aking pakiramdam nang lumabas ako sa banyo. Tamang-tama din na kumakain si kuya ng almusal.

“’Musta ang klase?” tanong ni kuya Charlie.

“OK naman he he he,” pangiting sagot ko. Simple. Walang paglalarawan.

Nagre-review ngayon si kuya para sa board exam na magaganap sa susunod na Pebrero. Sa isang review center siya pumapasok malapit sa UST sa may Espana. Mga tatlo o apat na araw sa isang linggo siya pumapagawi doon.

“Kinukumusta ka ni Sean,” pagpapaalala niya.

“O musta na pala?” napagpasyahan ko tuloy na bisitahin siya mamayang maghahapon. Mga dalawang kanto lang naman ang layo ng bahay nila mula sa amin. Malapit sila sa mga talipapa na nagbebenta ng karne at gulay. Mas malapit siya sa bahay nila kuya Bert.

Nagligpit ako ng mga gamit na idadala sa boarding house sa Maynila bukas ng maagang-maaga. Alas-diyes pa naman ng umaga ang una kong klase kada-Lunes. Umaambon pa rin sa labas. Dumungaw ako sa bintana at nakikita ko ang mga bubungan ng mga bahay sa aming barangay. Binaybay ko ang hilera ng mga puno kung saan naroon ang bahay nila Sean. Mga limang minuto din ang lalakarin ko papunta sa kanila.

Medyo tumila na ang ambon nang ako ay lumabas ng bahay papunta kina Sean. Hindi na ako nagtext pa sa kanya dahil gusto kong sorpesa ang aking pagbisita. Sana nga may inuman para makapag-kuwentuhan naman. Alas-tres na ng hapon, medyo makulimlim pa rin ang kalangitan. Walang araw. Basa ang mga kalsada. Nasalubong ko mga ibang kapitbahay, may dala-dalang payong. Mukhang galing sa simbahan o magsisimba pa lamang.

Pagdating ko kina Sean, sabi ni Tita Merced na kanyang ina, ay lumabas daw si Sean. Pero naka-tsinelas lang kaya maaaring sa tabi-tabi lang at ‘di mapapalayo. Dumaan ako sa sari-sari store ni Mang Esteban. Naninigarilyo ang mga ilang kakilalang binatilyo sa harap. Tinanong ko si Robert kung nakita si Sean.

“Parang napansin ko kanina patungo kina tukayong Bert…” sabi niya ng may pagdududa.

Dumaan ako sa masikip na eskinita patungo sa likod-bahay nila Bert. Naaalala ko na may lusutan dito kaliwa ng talyer papunta sa mga halaman at pagitan ng kulungan ng mga manok bago ang bakuran ng bahay nila.

“Dito na ‘ko dadaan, ‘yoko nang umikot pa,” sabi ko sa sarili.

Napansin kong mukhang dumarami ang alagang pansabong ni tito Jack. Ang matabang tatay ni kuya Bert. Medyo naputikan ang aking suot na tsinelas kaya binomba ko ang poso nila ng isang beses upang hugasan at linisin ito. Mahirap nang dumihan ang sahig nina aling Linda.

Dahil mula sa likod ng bahay ako dumaan, wala akong ibang dadaanan kundi ang gilid ng mga halaman papunta sa harapan ng bahay kung nasaan ang asong malakas tumahol.

May narinig akong mga boses mula sa bukas na bintana. Umaambon na naman kaya nababasa ang aking buhok sa tabi ng mga halaman. Batang boses. Si Chris. Ang batang si Chris na minsan ay tumikim sa aking masaganang hotdog. Nagpapaturo ng assignment si batang Chris sa isang nakatatanda. Lumapit ako sa gilid ng bintana at sumilip.

Si Sean. Nakaupo sa rattan na upuan. May tinuturo sa bukas na kuwaderno ni Chris. Mukhang multiplication ang pinagkaka-abalahan. AHA! Si Chris, na pinagmamalaki ni Bert minsan, na napakagaling sa Math. He he, nagpapaturo sa isang hindi kagalingang si Sean. Si Sean na minsan ay bumagsak sa isang baytang sa elementarya.

Bigla akong napangiti sa aking nasasaksihan. Hindi ito tama. Eh mukhang mas magaling pa yata iyang bata kaysa kay Sean na tumigil na sa pagko-kolehiyo.

“Eh nasan si kuya Bert mo?” tanong ni Sean kay batang Chris.

“Pumuntang palengke kuya, siguro nanood na naman ng sine…” nawala sa ere ang sinasabi ni Chris dahil sa kulog.

Biglang lumakas ang ulan. Basang-basa na ang aking suot na t-shirt at shorts. Dumilim na naman ang paligid. Bumabakat sa aking manipis na shorts ang pagtigas ng aking tarugo. Pumipintig ito dala ng pagpatak ng ulan.

Binuksan ni Chris ang ilaw upang bigyang liwanag ang ginagawang takdang-aralin. Kumakamot sa batok si Sean na mukhang nalilito sa tinuturo sa bata. He he he!

Dilat na dilat ang aking mata mula sa aking pinagsisilipang puwesto. Naikubli ng mga dahon ang aking mukha. Mas lumiwanag ang aking pagsaksi nang nabuksan ang ilaw. Makulimlim sa labas. Lumapit sa kama si Chris at dumapa, dala-dala ang kuwaderno. Umupo si Sean sa gilid ng kama at hinahaplos ang malambot na buhok ni Chris.

Napansin ko na bumabakat sa suot na shorts ang titi ni Sean. Sa aking puwesto, mukhang matabang bukol ang aking naaaninag.

“Chris, gusto mo iba ang pag-aralan natin?” tanong ni Sean sa bata.

Pumipintig ang aking titi sa aking naririnig. Nakukuryente ang aking ari sa excitement.

“Kuya, ano po pag-aaralan natin?” inosenteng tanong ng bata.

Isinara ni Sean ang notebook ng bata at humiga sa kama. Halatang-halata sa shorts ang bakat ng pagkakatirik ng sandata ni Sean. Si Chris, nakatitig sa matigas na bagay sa ilalim ng manipis na tela.    

“Kuya ano po ito?” kunwari ay hindi pa alam ang matigas na titi.

Hinaplos ng malambot na kamay ni Chris ang nagpipintig na katigasan ni Sean.

“Ahhh gusto mo ba iyan? Ha?” tanong ni Sean sa kanya.

Lumapit si Chris sa kanyang pagkakadapa at pinag-aralan ang matigas at mahabang batuta sa harap niya. Nangingig ang mga kamay ng bata. Nanlalaki ang mga mata sa kanyang nasasaksihang kasarapan.

“Ilabas mo Chris,” utos ni Sean sa bata.

Ibinaba ni Chris ang garter ng manipis na shorts ni Sean. Walang brief na suot si Sean. Bumulaga sa bata ang matigas na hotdog ni Sean. May katabahan din tulad ng aking sariling titi. Makintab ang tarugo nito. Tinubuan ng makapal na buhok ang paligid-ligid ng maselang bahagi ni Sean.

“Wow, ang tigas tigas kuya,”  manghang-mangha ang bata sa pagkakatirik ng titi ni Sean. Naglalaway tuloy ako sa titi ni Sean.

“Gusto mo tikman mo parang ice cream ha?” tanong muli sa musmos.

“Opo gusto ko po!” sagot ni Chris.

“Nakatikim ka na ba niyan?” natutuwa si Sean sa pagkabakla ni batang Chris.

“Opo,” inosente ang mga mata.

“He he sino naman?” pag-iintriga ni Sean sa kanya.

“Si kuya Jimboy po,” hawak-hawak na ni Chris ang batuta ni Sean.

Tanginang bata ito! Binuking pa ako. Namumula ang aking pisngi sa aking narinig.

“Masarap ba ang titi ni kuya Jimboy mo?” tanong muli ni Sean.

“Opo, he he!” pilyong ngiti ni Chris.

“Sino mas malaki sa aming dalawa?” tuloy ang tanong sa bata.

“Ikaw po yata!” pag-aalangang sabi ng bata sa kanya.

Ha ha ha! Eh halos magkasinlaki lang kami sa pakiwari ko mula sa aking pinagsisilipang puwesto.

Basang-basa na ngayon ang aking ulo dahil sa lumalakas na ambon. Bakat na bakat ang aking utong sa t-shirt na suot. At ang titi ko, halos pumutok na sa loob ng shorts.

“Tikman mo Chris…” utos ni Sean sa kanya.

Inilabas ni Chris ang kanyang maliit na dila at tinikmang parang ice cream ang titi ni Sean.

“OHH laruin mo iyong dila sa loob Chrissssss…” ungol ni Sean.

Hinigop ng bata ang naglalaway na titi ni Sean. Napakalakas ng tunog. SHIT! Sana titi ko na lang ang dinidilaan ng bata…

Sinubukan ng bata na idiin ang kanyang lalamunan sa namamagang manoy ni Sean ngunit hindi pa niya kaya ito. Naluluha ang mga mata ng bata sa laki ng kanyang chinuchupang titi.

“Kelan ka pa naging ganyan?” pagbibirong tanong ni Sean sa kanya.

Hindi sumagot ang bata. Medyo nakakahalata na ako noon pang bata iyang si Chris. Malambot ang galaw. Kumekendeng. Ngayon chumuchupa na ng lalaki. Hahaha! Natatawa ako sa kabila ng aking pagkainggit sa pangyayari.

Sinusubukang isubo ni Chris ang ulo ng titi ni Sean. Pumipikit si Sean sa sobrang lambot ng bibig ni Chris.

“Sipsipin mo, gamitin mo ang dila mo,” pagtuturo sa kanya ni Sean.

Kusa namang sinunod ng bata ang patnubay ng nakatatanda.

“Kilitiin mo iyong itlog ko,” mas lalong tumindi ang libog ni Sean dahil sa kaliitan ng mga daliri ng bata.

Idiniin pa ni Sean ang ulo ng bata upang lunukin pa nito. Ngunit hindi pa nakakayanang mag-deep throat si Chris. Nakikita ko ang mga mata ni Sean. Nalilibugan ako sa kanyang mukha, sa kanyang titi. Sa tagal naming magbarkada ngayon lang ako nakaranas ng libog sa kanya.

Halos magkapareho nga kami ng haba ng aming mga sandata. Kung meron man, mas pogi lang ng konti ang aking kargada ha ha ha!

Nanginginig ang buong katawan ng bata. Hindi pa siya sanay na chumupa. Ngunit noong chinupa niya ako noon, nasarapan ako sa lambot at init ng kanyang bunganga. Sino-sino pa kaya ang mga nachupa na ng batang Chris… lumalaki na siya, nagbibinata. Maghahanap na siya ng titi, malapit na. 

Lalagnatin na siya madalas ng matinding libog. Hahanap-hanapin na niya ang sarap ng chumupa.

Nakadapa si Chris kaya hindi ko makita kung matigas din ang kanyang maliit na alaga. Tuli na kaya siya? Nagbabate na kaya siya sa murang edad niya? Nasisiyahan siya sa pag-angkin sa matigas na titi ni Sean. Parang ito ang gusto niyang gawain, ang magpaligaya sa mga lalaki.

Bigla akong nakaranas ng matinding libog. Hindi ko alam kung saan ko ipaparaos ang makati kong ari. Magjajakol na lang ba ako ngayong gabi? Umalis ako sa aking puwesto at hindi na hinintay pang labasan si Sean. Sapat na ang aking nasaksihan upang maghanap ako ng chuchupa sa akin.

Umuwi ako ng bahay at nagpalit ng tuyong damit. Brown slacks at blue na t-shirt. Nagpabango ako ng Axe at sinuot ang rubber shoes. Umaambon pa rin sa labas nang ako ay sumugod sa waiting shed upang mag-abang ng sasakyang tricycle. Mas lalong nadoble ang aking libog dahil sa ulan, sa lamig ng panahon.

Naispatan ko si Tyrone na aking kababata dito sa aming barangay. May kasamang dalawang lalaki na sabi niya ay kasama sa trabaho sa factory sa Pateros.

“Uy san ka, hapon na, magsisimba ba?” tanong ni Tyrone sa akin.

“Ha?” nakatingin ako sa bakanteng tricycle na masasakyan.

“Sama ka na sa amin… inuman tayong apat sa bahay…” anyaya niya.

Pinakilala niya sa akin si James at si Lester. Mukhang binata pasi James, early twenties. Mga ordinaryo lamang ang kanilang porma. Maong at t-shirt na puti na naka-imprenta ang pangalan ng kanilang factory.

Ayaw ko mang sumama, napilit din ako ni Tyrone na sumalo na lang sa inuman. Lumalakas na naman ang ulan. Baka nga raw dadaan sa Kamaynilaan ang bagyo na nasilayan ng PAGASA sa bandang Catanduanes. Balita sa akin, signal number one na raw sa buong Metro Manila.

Wala akong payong, suot suot lang ang cap na maroon na namana ko pa sa kuya ko. Medyo bumabaha nga sa may kanto dahil sa walang tigil na ambon sa buong maghapon. Tinamad tuloy akong pumunta sa bayan upang magliwaliw sa ulan.

Pansamantala kong nakalimutan ang aking libog at sumama sa kanila. Matagal na rin na hindi ko nakakasalo sa anumang inuman si Tyrone. Dumating kami sa kanilang bahay na gawa pa sa hollow blocks. Bitbit nila ang isang bag ng Ginebra at nakasupot na pulutan na kanila pang binili sa may turo-turo.

“’Kala ko may ka-live-in ka na dito?” usisa ko kay Tyrone.

“Wala na kami nun, nagkalabuan, umuwi nang Lucena…” sagot ni Tyrone.

Hindi na nakatapos sa kolehiyo si Tyrone. May limang taon din yata ang tanda niya sa akin. Nakikita ko din siya noon sa mga palarong pambarangay at sa mga fiesta at sayawan sa barangay hall, laging nakangiti. Magkakilala ang aming mga ama. Medyo naging balita din sa aming lugar ang hindi mapalad na pagkakamatay ng kanyang ama sa EDSA. Ayaw na niyang pag-usapan pa ang nakaraan… kaya hindi ko na binanggit ito.

-Itutuloy-