ZALDY SA GITNANG SILANGAN (Part 1)

Salamat toniodc8@yahoo.com sa iyong mga kuwento... susubaybayan namin ang iyong nakakalibog na kabanata :)
*****

Ako si Zaldy. Nagta-trabaho dito sa Gitnang Silangan. Sa lupa ng mga Arabo. Sa gitna ng mainit na disyerto. Mag-tatatlong buwan na ako ngayon dito sa Saudi. Naswertehan ko rin na pumaibang bansa dahil sa tulong ng nakatatanda kong pinsan. Pinsan ko siyang buo. Magkapatid ang aming mga ama. Si Kuya Roco. May kanya-kanya na kaming mga asawa at pamilya. 


Ako ay nakapag-asawa sa maagang edad na dalawampu’t isa. May dalawa na akong anak. Isang babae na limang taong gulang at isang lalaki na sanggol pa lamang. Dala ng kahirapan ng buhay sa Pilipinas ay napilitang mag-sakripisyo, mawalay sa pamilya upang kumita ng mas malaki. Ang aking maybahay ay nagta-trabaho sa isang opisina sa municipal hall ng aming bayan sa lalawigan ng Nueva Ecija. Kinailangan kong mag-abroad upang matulungan siya sa gastos ng aming pamilya.


Si Kuya Roco ay matagal na dito sa Saudi. Mga sampung taon ang tanda niya sa akin. 37 na siya ngayon habang ako naman ay magbe-27 na sa Oktubre. Tatlo ang kanyang mga anak. Dalawang babae at bunsong lalaki. Tulad ng aking pamilya, sa bukid din umaasa ang kanilang kabuhayan. Lumaki kaming pareho sa kapatagan ng probinsiya ng Nueva Ecija. Magkakalapit lamang ang aming mga kubo sa aming baryo.

Si Kuya Roco na rin ang kasa-kasama ko sa kumpanya na aking pinapasukan. Engineering ang aking natapos. Sa isang unibersidad sa Kamaynilaan ko natapos ang kursong ito. Masasabing madami akong alam tungkol sa karunungan sa mga  makina. Ito ang industriya na kinabibilangan ko ngayon. Ang kumpanya namin ay naga-assemble ng mga iba’t ibang parte ng mga traktor at maliliit na sasakyang pang-agrikultura. Si Kuya Roco naman ay nasa ibang opisina ng parehong kumpanya nagta-trabaho. Sa Accounting section siya.


Ang aming tirahan ay limang kilometro ang layo mula sa main site ng kumpanya. Lima o anim na araw sa isang linggo kami sumasakay ng shuttle bus na inilalaan lamang para sa mga empleyado ng kumpanya. Magkasama kami ni Kuya Roco sa loob ng isang medium-size na apartment na kung titingnan ay parang barracks ng mga sundalo. Sa ilalim ng double-deck na kama ako natutulog. Wala sa kasalukuyan ang gumagamit sa ikalawang baytang ng double deck. Si Kuya Roco naman ay nasa kaliwang dulo ng silid lampas ng mga cabinet at maliit na lamesa na may plastic na upuan.


Madali akong nasanay sa buhay dito sa Saudi. Nagpapasalamat ako dahil sa kasama ko ang aking pinsan. Kung ako lamang na mag-isa dito ay tiyak na mahihirapan ako. Madami na rin akong mga nakakakilalang mga kapwa pinoy dito sa aming kumpanya. Iba’t ibang lahi ang aming mga kasama sa trabaho. Mayroong taga-India, Egypt, Sudan at Pakistan.

Madalas kaming mag-chat ng aking pinsan gamit ang sariling mga laptop. Dito ko madalas maka-chat ang aking pamilya sa tuwing nami-miss ko sila. Mas lalo na ngayon mayroon nang Skype kung saan mas malinaw at mas mabilis ang pakikipag-chat gamit ang webcam. Nakakamiss ang aking pamilya sa tuwing ka-chat ko sila. Mahirap ang buhay na mawalay sa mga minamahal.


Dito ko nadiskubre ang ilang mga chat sites maliban sa Skype kung saan madami akong nakikilalang mga dalaga sa iba’t ibang dako ng mundo. Madalas akong may nakaka-chat na kapwa OFW din. Nasa Dubai, Bahrain at mayroon pa sa Italy. Ngunit maski na nakakausap ko sila ng madalas ay ‘di ko ipinagtatago na ako ay may asawa na. Mga kaibigan lamang sila. Mahalaga sa akin ang aking pamilya.

Sa tuwing nakikipagchat ako ay isinasara ko ang kurtina o tabing sa aking puwesto sa double deck upang hindi ako makita ni kuya Roco. Nahihiya ako baka mahuli niya ako. Mahirap na kapag naughty ang usapan sa chat. Alam ko na abala din si kuya sa kanyang laptop lalo na sa bandang gabi na.


Dalawang buwan pa ang lumipas at ako ay talaga nga namang dinadatnan na ng matinding pananabik sa sex. Mahirap nga ang buhay Saudi kapag sexual ang usapan dahil walang makakapiling dito. 


May mga usap-usapan dito sa amin-amin lamang na mga pinoy na madami raw binabae dito sa Saudi na makikilala. May karanasan na rin ako noong high school at college sa mga bakla. Mga mukhang babae talaga. Magaganda at kutis diyosa talaga. Ngunit wala naman akong nakikilala pa dito sa Saudi. Kung mayroon man siguro sa kanila ay nagkikilos lalaki sila. Istrikto ang Saudi tungkol sa mga bagay na ito.

Nag-usap kami minsan ni kuya Roco sa bagay na iyan. Natatawa si kuya sa topic. 

“Kuya sa tagal mo ba dito sa Saudi, pumatol ka na ba sa ano… alam mo na?” tanong ko sa kanya.


“Madami ka pang malalamang madidilim na sekreto tungkol sa buhay dito, mae-engkwentro mo din yan balang araw," pag-iiwas niyang sabi.


Lumalayo man kami sa nais kong pag-usapan, alam na ni kuya Roco kung ano ang ibig kong malaman pa.


Sampung taon nang mahigit si kuya Roco dito sa Saudi. Tulad ko, tiyak na nararanasan din niya ang pananabik sa sex. 


“Makipag-chat ka minsan sa Yahoo, makakatulong din ‘yan,” mungkahi niya.


“Nasubukan ko na ‘yan kuya, parang walang saya. ‘Di ako nasisiyahan. Wala pa ring katulad ang alam mo na,” sagot ko.


Alam ni kuya Roco ang aking nararanasang libog. Nakakaranas din siya ng ganyan. Maski sino namang lalaki na mapalayo dito sa Gitnang Silangan ay tatamaan talaga ng matinding pananabik.

Nagkayayaang mag-inuman ang ilan naming mga kasamahan. Lima kaming mga lalaki. May kanya-kanyang pamilya din sa Pilipinas. Mga nasa trenta anyos na sila, ako ang pinakabata. Si Larry. Si Angelo. At si Phillip. PARE ang tawagan namin sa isa’t isa. Alak na ang tawag ay 'sadike' ang nasa gitna ng lamesa. Sinaluhan pa ng pulutan. Karne ng tupa. Ito ang isang pagkakataon kung saan nakaka-miss ang karne ng baboy na ipinagbabawal dito sa Saudi.


Madami ang usap-usapan tungkol sa iba’t ibang bagay. Nakakatuwa. Seryoso. Mga balita sa Pilipinas. Mga kwento sa mga pamilya. Hanggang sa makarating ang usapan sa sex…


Napansin kong humina ang usapan dahil maselang topic ang pinag-uusapan. Alam ng lahat na tago at istrikto ang pananaw o tingin ng mga tao dito tungkol sa sex.


May pinagbubulungan si Larry at Phillip.


“Kaya nga nagpatubo na ako ng bigote eh ha ha ha!” medyo malakas ang pagkakasabi ng isa.


Medyo mahaba-haba na rin ang aking balbas at bigote sa mukha. Nalaman ko sa kalaunan na iyan ang nakagawian dito sa Saudi upang mapagkamalang lalaking-lalaki. Biro nila, kapag wala kang bigote ang tingin sa iyo ng mga Arabo ay binabae.


Ininom ko ang tinagay sa aking alak ni kuya Roco. Abala na siyang nakikipag-kwentuhan kay Angelo. Si Angelo ay tubong Marikina, na aking nalaman nang tinanong ko siya. Sa assembly ng mga makina siya naka-assign tulad ko ngunit sa iba pa ring departamento dahil nga may kalakihan ang aming kumpanya.


Tahimik si Angelo. Hindi siya madaldal. Sumasang-ayon lamang siya sa mga usapan. Hindi humahamon sa kuwentuhan. Nakikinig. Tumatawa. Umiinom ng alak. Nasa pagitan namin siya ni kuya Roco kaya naririnig ko ang kanilang pinagku-kuwentuhan. Sa second floor pa ng building ang kanyang silid, kasama niya doon ang dalawa pang pinoy na wala ngayon dahil may ibang lakad.

Nalaman kong hiwalay sa asawa si Angelo. May isang anak na babae. Pitong taong gulang na. Nasa puder ng babae ang bata. Mga limang taon na rin si Angelo dito sa Saudi. 30 anyos na si Angelo. Tatlong taon ang tanda niya sa akin.


Umaakbay na siya ngayon sa balikat ni kuya Roco dahil may tama na ang alak sa kanya. Tuloy pa rin ang pag-ikot ng baso ngunit ‘di pa ako nahihilo dahil sanay na ako sa inuman. Dala ng hilig ko sa pagkain at pag-inom ng beer o alak ay medyo may kalakihan na ang aking tiyan. Biro nga ni kuya Roco, nagiging tatay na ang hitsura ko.


Alalang-alala ko pa noong bata pa kami ni kuya Roco. Madalas kami noon maglaro sa bukid. Naghahabulan sa mga pilapil, nanghuhuli ng mga tutubi. Minsan nama’y nagpapalipad ng saranggola. Malapit ang aming mga pamilya. Para ko na ring nakatatandang kapatid si kuya Roco. Bunso nga ang turing niya sa akin dahil wala siyang kapatid na lalaki.


Ngayon ay tumanda na rin ang anyo at pagmumukha ni kuya Roco. Tulad ko dahil sa lumaki kami sa bukid ay kayumangging-kayumanggi ang balat namin. Maitim kagaya sa tsokolate ang kutis ni kuya Roco. May malaking balat si kuya sa braso na kitang-kita kapag nakasando siya. ‘Di tulad ko, napanatili niya ang kanyang tiyan gawa ng kanyang kasipagang mag-ehersisyo. Maski na malapit na siya sa 40 ay pantay pa rin ang kanyang tiyan. Matitigas ang kanyang mga braso. Ang taas na 5’11 ay namana niya sa aming pamilya. Mas mababa lang ako ng isang pulgada.


Natapos na ang inuman. Umuwi na si Larry at Phillip sa kani-kanilang mga unit. Naiwan si Angelo upang tumulong na magligpit ng kalat sa napag-inuman namin. 


“Ako na magtatapon ng basura,” sabi ko.

Iniwan ko sila sa kuwarto at bumaba sa likod ng building upang magtapon ng basura. Mga alas-nuebe na ng gabi at may kalamigan na ang hangin sa labas. Nagsindi ako ng isang sigarilyo at nagmuni-muni sa ilalim ng puno malapit sa bakod. Mga trenta minutos din akong naglagi sa baba upang magpalamig.

Pagbalik ko sa kuwarto namin ay wala na si Angelo. Naririnig kong naliligo na si kuya Roco sa maliit na banyo. Bubuksan ko na sana ang aking laptop upang makipag-chat muli nang may napansin ako sa kama ni kuya Roco. Ayaw ko na sanang pakialaman ito pero lumapit lang ako dahil may puti sa panyong asul.


Nakakalat ito sa paanan ng kama. Basa ang panyo ng puting bagay na parang uhog ng sipon. Ngunit hindi naman inuubo o sinisipon si kuya Roco. Paglapit ko ay tama nga ang aking hinala na semilya nga ang napunas dito. Malapot pa at amoy na amoy ko ang mala-Clorox nitong singaw.


Katatapos lang kaya ni kuya na magparaos sa sarili? Naiintindihan ko siya dahil sino ba naman ang ‘di lilibugan kapag mag-isa sa gitna ng disyerto. Ako nga rin ay madalas magsariling-sikap. Bumubukas na ang pinto sa banyo kaya lumayo ako papunta sa aking double deck. Kunwari ay nag-aayos ng bedsheet.


“Zaldy, kanina ka pa ba?” Sa gilid ng aking paningin ay bigla niyang itinago ang basang panyo sa ilalim ng unan. Akala niya siguro ay hindi ko ito napansin.


“Kararating lang kuya, si Angelo pala umalis na?” tanong ko.


“Nagpaalam na kanina pa pagkatapos mo bumaba,” madali niyang sagot.


Pagkatapos niyang maligo ay ako naman ang sumunod. Nagpalit ako ng bagong-labang shorts at sando nang ako’y natapos sa banyo. Abala na si kuya Roco sa kanyang laptop. Bumalik na rin ako sa aking double deck, isinara ang tabing at nag-umpisang mag-surf ng mga nakakalibog sa internet.


May bimpo akong pagkatago-tago sa ilalim ng unan na ginagamit ko na pampunas ng aking semilya sa tuwing ako’y nagma-masturbate. Inilabas ko ito upang gamitin sa aking pagbabate.

Oo, aaminin ko mataba ang aking ari.  Tatlong pulgada ang lapad nito. Lampas apat na pulgada lamang ang haba nito. Typical na haba ng ari ng mga pinoy, ika nga. Kulay tsokolate ang balat ng aking ari, katulad ng kulay ng aking buong katawan. Kapag ito ay tigas na tigas ay lumalaki ang mga ugat sa kahabaan nito. Makapal din ang aking bulbol. Madalas na pawisan ang aking singit dahil makakapal ang buhok dito. Alagang-alaga ang aking manoy sa madalas na paghuhugas at paglilinis. Gusto kong palaging mabango ang aking pagkalalaki.


Sumilip ako sa gilid ng tabing upang sulyapan si kuya Roco. Abalang-abala siya sa sariling mundo. Inumpisahan ko nang magpaligaya sa sarili gamit ang aking kaliwang kamay. Oo, kaliwete ako. Sari-saring nakakalibog na imahe ang tumatakbo sa utak ko. Kasabay pa ang ilang mga larawan sa laptop sa aking pagsasariling-sikap. Napalapit na sa akin si maryang palad mula nang napadpad ako dito sa Gitnang Silangan. Kailangan ko ito upang maging matino ang pag-iisip. Tao lamang ako na nakakaramdam din ng init at libog.


Sa tuwing nilalabasan ako, pansin kong malapot ang aking semilya. Minsan lumilipas ang tatlong araw bago ako magbate na naman. Naiipon ang gatas sa loob ng aking mga itlog. Puting-puti ang lumalabas na likido mula sa aking sandata, malagkit maski na ilang minuto na itong naiputok.


Napalakas yata ang pagtaas ko ng aking shorts. May masiglang tunog na nagmula sa garter nang inangat ko ang aking balakang. Sumilip ako sa labas ng tabing upang sulyapan muli si kuya Roco. Nakaupo na siya, nakatingin sa aking direksiyon. Biglang namula ang aking mga pisngi.


“O akala ko nag-cha-chat ka,” sabi ko sa gitna ng aking pagkahiya.

Na-aninag kaya ni kuya Roco ang pagtaas-baba ng aking kamay sa loob ng tabing? Alam kaya niya na katatapos ko lang na magbate?


Tumayo siya at nagtimpla ng kape. Kape at gatas na nakasanayan niyang inumin bago matulog.


“Mas lalo kang iitim niyan kuya dahil sa kape,” biro ko.


“Balak ko sanang tumawag sa Pinas,” sabi niya.


Matagal-tagal na ring ‘di ko naririnig ang boses ng aking mga anak at ng aking maybahay. Kumusta na kaya ang aking anak na lalaki? Naglalakad na kaya siya? Hanggang sa mga larawan ko na lang sila nasusubaybayan. Konting sakripisyo pa, sabi ko sa sarili…


Makalipas ng dalawang linggo pagkatapos kong mag-overtime mula sa trabaho, nasalubong ko si Angelo. Galing siya sa kabilang dulo ng building, nakikipag-inuman daw muli.


“Musta na pre,” sabay tapik sa kanyang balikat.


“Habol ka pa, may inuman kina Jopet,” sabi ni Angelo.


Magkasing-tangkad lang kami. Mahilig pumorma. Bago pa ang kanyang sapatos. Suot niya ay polong kulay maroon. May kuwelyo. Hindi ito naka-tuck-in sa kanyang suot na maong.


“Ligo muna ako, amoy pawis ako,” sabi ko.


Tumungo na ako sa direksiyon ng aming unit.


“Andon na ba si kuya Roco?” tanong ko sa kanya.


“Oo kanina pa, hinihintay ka nga.”


“O ba’t ikaw, aalis ka na ba?”


“Kukuha lang ng baraha sa kuwarto,” sabi niya.


“May baraha sa amin, hiramin mo na lang, magsusugalan ba?” tanong ko.


“Ha ha baka mahuli, laro laro lang,” ngiti niya.

Pumasok kami sa aking silid at hinanap ko ang baraha sa drawer malapit sa aking kama. Iniabot ko ito sa kanya.


“Ligo muna ako, susunod na lang,” pamamaalam ko.


Kumuha ako ng brief, shorts at t-shirt sa loob ng cabinet, shampoo at sabon.


“Hintayin na lang kita, sabay na tayong pumunta doon,” mungkahi niya.


Umupo siya sa kama ni kuya Roco at nag-umpisang maglaro ng solitaryo. 


“Bahala ka, inom ka muna ng Coke sa ref,” alok ko sa kanya.


Ang ref ay malapit sa pintuan ng banyo. Dahil sa kwarto ng mga lalaki ang unit namin, halos walang regular na ayos ang mga kasangkapan sa loob. 


Naligo ako ng mga sampung minuto. Kay sarap ng patak ng tubig sa aking katawan. Kay bango ng sabon na aking pinanglilinis sa katawan. Amoy malinis. Amoy maginhawa. Amoy masigla. Pabugso-bugso ang patak ng tubig sa shower. Mukhang mahina na naman ang daloy ng tubig sa loob ng mga tubo. Madalas ito na mangyari, sabi ni kuya Roco. Hanggang ngayon ay ‘di pa naaayos ang problema sa aming banyo.


Na-realize ko na nakalimutan ko pala na magdala ng tuwalya sa loob ng shower. Dagli akong lumabas at sumilip sa pinto.


“Pre? Pakiabot naman ‘yung brown na tuwalya nakasabit sa tabi ng kama,” natatawa ako sa aking pagkakalimot.


Basang-basa ang sahig sa banyo gawa ng tulo ng tubig mula sa aking katawan. Mga limang pulgada ang awang ng pagkakabukas ng pinto. Nang iniabot ni Angelo sa akin ang tuwalya ay ‘di niya maiwasang hindi makita ang hubo’t hubad kong katawan.

Nasilayan ni Angelo ang nakaharap kong katawan, basang-basa. ‘Di ko nahuli kung saan siya nakatingin nang iniaabot niya ang tuwalya dahil sa pagmamadali kong magpunas.


Nagpunas ako ng buhok at balikat at humarap sa salamin. Nakalimutan kong isara ang pinto. Nang tumingin ako sa salamin, napansin kong nasa may pintuan pa rin si Angelo. Nang magtapat ang aming mga mata, bigla siyang lumayo at bumalik sa mga baraha.


Napaisip ako dahil sa pangyayari. Bakit kaya nanatili si Angelo sa may pintuan? Sinisilipan kaya niya ako? Nakita kaya niya ang malambot kong alaga? May namumuong pagdududa sa aking loob? Ano kaya siya? Hindi ko mabigkas ang tawag?


Natandaan ko ang pagkamalapit ni Angelo at ni kuya Roco noong nag-iinuman kami. Bumalik muli ang aking alaala sa panyo na may semilya. Ano ba ang pagkatao ni Angelo? Nahihiya akong tanungin siya? 


Sabay kaming sumalo sa mga nag-iinuman sa unit nila Jopet. Maski na nakikipag-inuman na ako ay bumabalik minsan ang aking isipan sa nangyari kanina? Mababalewala ko iyon ngunit gusto kong tuklasin ang kasagutan? Nahihiya din akong tanungin si kuya Roco tungkol kay Angelo.


Bumabagabag sa akin ang pagkatao ni Angelo. Siya kaya ay katulad ng mga pinag-uusapan nila na silahis? May asawa si Angelo, may anak, lalaki kung kumilos. May namamagitan kaya sa kanila ni kuya Roco? Balak kong tuklasin ang laman ng baul. Makasalanang baul. Gagawa ako ng paraan upang mabigyan ko ng mga kasagutan ang mga tanong sa aking isipan. 

-Itutuloy-

ULAN! ULAN! ULAN!

Salamat ergo_cortez@yahoo.com sa pag-share mo sa kwentong ito. Sana magpadala ka pa ng maraming nakakalibog na kwento.


*****

Bandang alas-onse ng gabi, bumuhos ang ulan. Hudyat ng rainy season. Hindi ko ito inalintana. Patuloy ang aking panonood ng World Tonight. Makalipas ang ilang sandali dumagundong na ang kalangitan at lumagitik ang kaitaasan. Isa pang halos magkasabay na rumaragasang tunog at hagupit ng kidlat, daglian kong ipiniid ang bintana. Pero bago ko pa ito tuluyang naisara, may naispatan akong isang nilalang sa labas.


Bahagya kong binuksan ang bintana. Sinipat kung sino ang nasa labas. Pundido ang ilaw sa lawn. Madilim ang buong paligid. Kumidlat. Nakita ko ang isang hubad na katawan. Nakatalikod. Paano siya nakapasok? Lahat ng tatlong gates bago dumating sa aming level ay sarado. Malamang hindi ito masamang loob. Kumuha ako ng payong at flashlight.


"Kuya, naliligo ako sa ulan!" Pasigaw na sabi nung tao. Si Abel pala. The boy next door. Nagta-trabaho siya sa isang bangko sa Makati. Lumapit siya sa akin.


"Pambihira ka naman. Akala ko magnanakaw ka na!" Pangiting sambit ko.


"Ano bang nakain mo at para kang batang naliligo sa ulan at hatinggabi pa?"


"Wala, nakatuwaan lang. Naalala ko kasi nung maliit pa ako sa aming probinsiya kapag umuulan pinapayagan kaming maligo sa labas. Na-miss ko ‘yon. Ikaw, kuya, baka gusto mo ring samahan ako," anyaya pa nito.


"Huwag na. Ang lamig nga, eh!" Tanggi ko.

Bumalik na ako sa loob. Iniwan si Abel na sariwain ang kanyang kamusmusan. Magandang lalake si Abel. Matangkad. Tantiya ko mga 5'10". Galing siyang Zamboanga. May lahing Espanyol. Kitang-kita ito sa kanyang mukha at balat. Mabait at magalang na kapitbahay.


Mag-isa lang siya sa unit kaparis ko. Maganda ang kinatitirikan ng aming units. Nasa pinakababa kami. Parang dead end. Tahimik na tahimik. Kung ano mang milagro meron dito ay hindi ito napapansin o nakikita sa itaas. Kaya kahit maghubad ka man at maglakad sa lawn ay okay lang. Kami kami lang ang posibleng makakakita.


Isang gabi. Maulan tulad nitong nakaraan. Nanonood ako ng pelikula sa DVD. Nakatulugan ko ito. Biglang yumanig ang buong kabahayan sa tindi ng kulog at kidlat. Napabalikwas ako. Tapos na ang aking pinapanood. Tumuloy ako sa bintana para isara ito. Pero bago ko pa man isinara, sinilip ko muna kung nandoon si Abel at naliligo.


Nakasanayan ko na ito tuwing umuulan. Nagbabakasakaling makitasiyang muling naliligo.


Ngayon may ilaw na sa labas, 25 watts nga lang. Sinipat kong maige. Sa bandang mababang punong-kahoy, nandoon siya. Nagsasabon.


Kinuha ko ang aking salamin. Aba, hubad itong lahat! Walang saplot kahit boxer shorts ‘di gaya noong una. Biglang tumaas ang temperature ng aking katawan. Nasabik ako sa aking natanaw.


Pinatay ko ang ilaw sa sala. Para hindi ako makitang namboboso sa kanya. Ang ganda ng katawan ni Abel. Ang kinis at malinis. Hindi ako nakapagpigil. Ibinaba ko ang aking shorts. Inumpisahan kong magbate.


“Ooohhh… Abel, kay sarap mo sigurong yakapin at halikan.” Pausal kong sabi sa sarili.


Binilisan ko ang pagbabate hanggang dumating ako sa sukdulan. Ilang segundo lang ito. Maya-maya nakita ko siyang papalapit. Dagli akong yumuko. Akala ko'y kakatok siya. Umangat ako. Dahan-dahan. Nasa pagitan siya ng aming pintuan. Nakatalikod. Lumulundag-lundag. Nagtatampisaw. Parang paslit na naglalaro sa ulan. Puting-puti ang kanyang puwet. Wala ni isa mang peklat. Malaman. Tila kay sarap kagat-kagatin. Nakatayo pa rin ang aking tarugo.

Nakaisip ako ng ideya. Lalabas ako at magkukunwaring hindi ko alam na nandoon siya. Kumuha ako ng payong. Binuksan ang pintuan. Pagkabukas ko pa lang…


"Uy, kuya, ang sarap ng ulan, ‘lika, ligo tayo! Akala ko tulog ka na. Patay na kasi ang ilaw!"


Humarap siya sa akin. Tumambad ang kanyang hubo't buhad na katawan.


"Pu-pupunta ako sa sampayan natin. Kukunin ko ang… basahan. May tulo kasi sa sala," pautal kong sabi.


"Si kuya naman, sumabay ka na sa akin!" kinuha niya ang payong.


Hinayaan ko siyang hablutin ito. Sa lakas ng buhos ng ulan, basang-basa na agad ako. Tumawa siya. Naghubad na rin ako ng T-shirt. Nag-isip ako kung huhubarin ko rin ba ang aking shorts.


Tumingin ako kay Abel. Yumuko ako at tuluyan ko na rin itong tinanggal. Dumiretso ako sa may alulod. Sumunod siya at tumapat din. Nagkadikit ang aming balikat. Sinasalo namin ang daloy ng tubig ulan. Tawanan kami. Nagkuwentuhan. Naghagikgikan.

Pakiramdam ko'y bumalik ako sa pagkabata. Kunwari'y hinihilod ko ang aking mga paa para makayuko ako at makita nang malapitan ang kanyang tarugo. Paulit-ulit ko itong ginawa. Parang nag-e-execute ng bending exercise. Unti-unting lumobo na ang aking tarugo.


Napatingin siya rito. Tinanong niya ako kung ilan na ang nagging biktima nito. Isinalaysay ko sa kanya ang aking fictitious stories.


Marami siyang tinatanong.


Napunta kami sa kalaswaan. Hanggang sa mga gay experiences. Naitanong niya sa akin kung may karanasan na raw ako sa mga bading. Nagitla ako sa kanyang tanong. Bago ko ito sinagot, binalik ko sa kanya ang kanyang tanong.


Meron na raw, aniya. Ang una noong high school daw siya. Teacher niya. Ang pangalawa, noong college siya. Kaibigan niyang bading. Pinilit daw siya. Ang nakakatuwa kapag hindi raw siya pumayag, lulundag ito sa bintana. At umakyat talaga. Kaya pinagbigyan na lang niya.


Sabi ko, "Ang suwerte naman niya!"


"Bakit?" tanong niya.


"Eh, sa guwapo mong iyan, talagang napaka-suwerte ang taong makakatikim sa iyo.


"Ngumiti siya, "ikaw, kuya?"


Hindi muna ako sumagot. Sa loob-loob ko, parang game ang binatang ito. Ano kaya kung daanin ko ito sa santong sunggaban?


"Hoy, kuya, tinatanong kita…" aniya, sabay tapik sa aking balikat.

Nakaharap siya sa akin. Tinitigan ko siya. Dahan-dahan kong inunat ang aking kamay patungo sa kanyang baba. Dinampian ko ang kanyang mga labi sa pamamagitan ng aking hintuturo. Hinapuhap ko ang kanyang kaliwang pisngi. Bakas sa kanyang mukha ang pagkamangha.


Akala ko'y uumbagin niya ako sa aking kapangahasan. Subalit hinayaan niya ako. Pumikit siya. Pumapatak ang ulan sa kanyang mukha.


Hinapuhap ko ang kanyang mapupulang mga labi. Ibinuka niya ang kanyang bibig at marahang kinagat ang aking daliri. Nilapat ko ang aking katawan.


Dinampian ko siya ng halik. Gumanti ito. Hinayaan niya akong pasukin at gambalain ko ang nakahilatang dila. Isinubo ko ito. Magkahalong laway at ulan ang aking nasimsim. Napaka-gentle niya. Nagyakapan na kami. Habang nagpapalitan ang aming mga laway.


Ginalugad ng aking mga kamay ang kanyang buong katawan – sa batok, sa likod, sa puwet. Hanggang humantong sa kanyang tulog na tarugo.


Hinila-hila ko ito. Pinisil-pisil. Bahagya siyang napaungol!. Nilalawayan ko na ang kanyang mga leeg at mga tenga pababa nang pababa. Walang patid ang kanyang pagdila. Hanggang dumako ako sa kanyang ipinagmamalaki. At tunay nga namang malaki. Ibinababa niya ang aking mga balikat. Hudyat na simulan ko na ang panghahala. At nandito na mismo sa aking bibig.

Ito na ang aking inaasam-asam. Nandito na sa aking harapan. At nandito na mismo sa aking bibig.
Hinihigop ko na ang kanyang alaga. Sinususo na parang sanggol. Malaki rin ang kay Abel. Para siyang sawang hindi pa nakalunok ng buong pagkain. Halos hindi na magkasya sa aking bibig.


Habang nasa loob ko siya, pinaglalaruan ko ang kanyang mga bayag... binabaybay at hinihimas ng aking hintuturo ang makitid na daan patungo sa kanyang puwet. Hinay-hinay ko ring sinusundot ang pinaka-bukana ng kanyang puwet. Bumitiw ako sa pagsuso. Hinawakan ko ang kanyang ngayong nakatingarong tarugo. Dinilaan pababa, patungo sa bayag. Bumaglitad ako. Pumagitna ako sa kanyang mga hita. Napabukaka siya. Inararo ko sa pamamagitan ng dila ang kanyang singit hanggang sa puwet.


Halos malunod ako sa buhos ng ulan na pumapatak sa mukha at dumadaloy sa katawan ni Abel. Para madilaan ko ang buong kanal ng kanyang puwet, minabuti kong hawakan ang kanyang bewang. Hindi ako nandidiri sa aking ginagawa. Malinis ito. Nasa ulan kami. Wala akong naamoy. Ang halimuyak lang ng pagkalalake ni Abel at ang lasa ng ulan.


Gumanti si Abel. Kiniskis niya ang kailaliman ng kanyang puwet sa mukha ko. Napatukod ako sa sementadong lawn. Patuloy ang kanyang pagkiskis. Parang nagduduyan. Sumasagi sa aking baba at bibig ang kanyang mga bayag. Nagbabate rin siya. Napagod ako sa aking posisyon.


Sinubo kong muli ang kanyang tarugo. Naghuhumindig ito sa katigasan. Para itong aserong tumusok sa aking lalamunan. Pinagbuti ko ang aking pagsuso. Ginamit ko ang aking lahat na nalalaman sa ritwal ng panghahada. Sarap na sarap si Abel sa aking ginagawa.

Kapit na kapit siya sa aking ulo. Umuungol. Gusto na niyang pakawalan ang kanyang katas. Gumigiling na siya at kumakadyot. Libog na libog.


Nakita kong lumabas ang kanyang dila. Tanda ng kasarapan. Pabilis nang pabilis ang kanyang pagkadyot. Labas-masok ang kanyang malaking tarugo sa aking bibig. Hanggang sa sumagitsit na ang kanyang tamod sa aking bibig. Kasabay ng kanyang pagsabog, dumating din ako sa sukdulan.


Humupa na ang init ng kapwa naming laman. Patuloy pa rin ang pagbuhos ng ulan. Palakas nang palakas. Alam kong may bagyong darating.


Bago kami naghiwalay, hinalikan ako ni Abel sa pisngi.


"Thanks!"sabi ko.


Tumango siya at nag-iwan ng makahulugang kindat at ngiti.

-Wakas-

KWENTO NI JIMBOY (Part 12) (Estudyante Blues)

Tuloy ang buhay estudyante. Nag-e-enjoy ako sa kinukuha kong kurso. Sana pagka-graduate ko sa kursong ito makakapunta ako kaagad sa ibang bansa o makahanap ng magandang trabaho. Masaya ang barkadahan namin nina Liza at Erych.

Isang araw, nagyaya silang pumunta sa mall. May kalakihan ang SM Manila kaya doon kami pumunta, nanood ng sine at kumain sa food court. Minsan sumagi sa isipan kong ligawan si Liza. Malapit ang loob ko sa kanya. Naaakit ako sa kanyang mga mata at sa kanyang ngiti. Malapit din naman ang loob ko kay Erych. Si Erych na mahinhing kumilos. Minsan tumitikwas ang mga daliri. Alam ko na may pusong mamon si Erych. Minsan nga mukhang may lihim na crush siya sa akin. Napapansin ko ito sa kanyang mga sulyap. ‘Di lang niya siguro kayang aminin sa aming barkadahan.

Pag-uwi ko sa compound sa San Miguel, iba namang grupo ng mga kaibigan ang aking nakakasama. Si Joel na nangungupahan sa katabing unit. At ang bunsong anak ni tito Lando na si Manuel. Sa gitna ng compound, mayroong maliit na basketball court kung saan sila madalas maglaro. Tulad ni Joel, mahilig din si Manuel sa computer games.

May natanggap akong text galing kay Allan. Kinukumusta niya ako. ‘Di ko siya nasagot kaagad, ubos na ang aking load he he he.

Kinabukasan sa klase, may binigay na homework ang aming instructor. Kailangan naming pumili ng isang partner at ire-report ito sa harap ng klase sa susunod na linggo. Si Erych ang naging partner ko dahil may nahanap nang kasama si Liza. Masaya si Erych na ako ang naka-partner niya.

Ano kaya ang iniisip ni Erych tungkol sa akin? Mabait siyang kaibigan, iyan ay 'di maikakailang katotohanan. Palagi kaming magkasama baka nga mapalapit ng tuluyan ang loob ni Erych sa akin. May hitsura talaga siya at matangkad, 5'11 ang kanyang taas. Laging maayos ang kanyang porma. Usung-uso sa ngayon ang gupit ng kanyang buhok. Sabi ko nga, pwede siyang maging modelo. Bilang isang flight steward sa eroplano ang kanyang pinapangarap na maging. At ang makarating sa iba’t ibang bansa.

Kinahapunan, umakyat kami sa library upang mag-research sa aming ire-report. Sa sobrang dami nito, inabot kami hanggang alas-sais y media. Patakip-silim na nang lumabas kami sa front gate ng pamantasan. 

“Saan ka umuuwi?” tanong ko kay Erych.

“Sa may Banawe lampas ng Welcome Rotonda, ‘lam mo ba ‘yun?” tanong niya sa akin.

“Oo ‘lam ko naman nadadaanan papuntang SM West, kung saan madaming binebentang spare parts ng sasakyan,” sigurado kong sagot.

“Malapit din kami sa Orthopedic Hospital,” dagdag pa niya. 

Nasabi ko na sa kanya noon na diyan lamang ako sa San Miguel nangungupahan. Alam na din niya na taga-Pasig talaga ako.

“James kung gusto mo ipagpatuloy nating tapusin ang report sa boarding house mo,” nag-aalangan niyang sabi.

Ayaw ko namang sumama ang kanyang loob kaya umoo ako.

Naglakad kami pauwi sa boarding house ko sa San Miguel. Napadaan kami sa internet café sa tabi ng aking inuupahan. Nakita ko si Joel sa loob, abalang naglalaro ng computer games. Pagpasok namin ni Erych sa gate, nasalubong namin si Manuel na papalabas ng compound. Bibili daw ng yosi sa labas. Pinakilala ko si Erych sa kanya.

Natapos na sa wakas ang aming report. Mga bandang alas-nuebe na ng gabi. Sabi ni Erych, siya na raw ang bahalang mag-type at mag-print sa kanilang bahay. Humiga ako sa kama upang magpahinga habang si Erych naman ay nakaupo sa harap ng study table. 

Nagkwentuhan kami ni Erych. 

“Tanggap ba ng magulang mo na ano ka?" umpisa kong tanong sa kanya.

Sagot niya, ‘di naman daw siya pinapagalitan sa bahay. Tanggap naman ng pamilya niya ang kanyang pagkatao.

“Kelan mo pa naramdamang ganyan ka?” muli kong tanong.

“Dami mo naman tanong ha ha ha pwede ba iba na lang topic natin,” natawa siya.

“Ha ha ha 'di ka ba komportable na pag-usapan natin? Sige let's change the topic na lang," sabi ko.

"Ikaw bahala... 'yung hindi boring ha," nakangiti na siya.

“Ano naman ang gusto mong pag-usapan natin?” tanong ko. 

Kung ako lang masusunod syempre gusto ko tungkol sa sex ang usapan. Tutal iyon naman ang hindi boring pag-usapan 'di ba? Mabuti nang hindi kami magkahiyaan ni Erych tungkol sa bagay na iyan. Kadalasan naman itong topic sa mga magkakaibigan.

"Tungkol sa sex ok lang ba? Ha ha ha," humarap siya sa akin.

Biglang may kumatok sa pinto. Si Manuel. Nagyayayang mag-inuman. Binuksan ko ang pintuan upang papasukin siya. May dalang isang bote ng Gilbey’s at lime chaser. May bitbit pa siyang Boy Bawang at Tortillos na sitsirya. Dito na lang daw kami sa loob ng aking kuwarto mag-inuman.

Napansin kong tumahimik si Erych. Nahihiya yata sa bagong dating na si Manuel. Ipinakilala ko sila sa isa’t isa.

“Si Erica pala ha ha ha,” biro ko. 

Namumula ang pisngi ni Erych.

“Sorry na,” sabay lapit at akbay sa kanya. 

“Ito naman parang ‘di na mabiro ha ha ha!”

Alam ni Manuel na bading si Erych. Halata ito sa kanyang pagkilos at mahinhing pananalita. 

Si Manuel ay laking Maynila. Pansin ito sa kanyang porma. Makinis ang balat at kayumangging Pinoy ang kulay. Malalaman ang kanyang mga braso. Makapal ang buhok sa kanyang kili-kili.

"Ganda naman ng braso mo pwede pa-touch," biro ni Erych kay Manuel.

“Hah eh pwede naman," kinikilig si Manuel.

Oo, nang tumagal nag-uumpisa nang magbiro si Erych. Nakatatlong ikot na kasi ang tagay ng alak at napansin kong nawawala na ang kanyang pagkamahiyain. Tama ako, alak lang pala ang katapat ni Erych.

Nabanggit ni Manuel kay Erych na matagal nang magkakilala ang tatay ko at tatay niya. Dentistry ang kinukuha ni Manuel sa parehong unibersidad na pinapasukan namin. 'Di man kagwapuhan si Manuel, may taglay naman siyang sex appeal maski papaano. Matigyawat ang kanyang pisngi. Mga 5’8 ang taas at may katabahan sa tagiliran. 

Nakasuot si Manuel ng pinutol na lumang maong na pinaiksing shorts. May print na “NO FEAR” sa harap ng itim na t-shirt. Napapansin kong panay ang sulyap ni Erych kay Manuel. Natutuwa si Manuel sa mga biro ni Erych sa kanya.

Pagkaraan ng dalawa pang ikot ng tagay, nakaramdam na ako ng pagkahilo. Tumingin ako kay Erych. Namumula na ang kanyang mukha. Tulad ko nalalasing na rin siya. Paubos na ang bote ng gin. Mabilis akong natamaan. Minsan pinipisil-pisil ni Erych ang braso ni Manuel. Game naman siya sa pananantsing ni Erych sa kanya. Nang tumagal magkatabi na sila.

Iyon na ang huling malinaw na pagkakatanda ko sa mga nangyayari. Akbay-akbay ako ng dalawa upang ihiga sa kama. Naidlip ako ng ilang oras. 

Naalimpungatan ako, alas-dos na ng madaling-araw ayon sa aking cellphone. May mahinang liwanag na nagmumula sa labas ng bintana. Suot-suot ko pa ang pantalon na ginamit kahapon. Asan na kaya si Erych? Umuwi na siya malamang?

Bagamat mabigat ang kasalukuyang pakiramdam, pinilit kong hubarin ang suot na pantalon at bumalik sa kama na naka-brief lamang. Nalasing ako sa dami ng nainom na alak. Malabo ang aking memorya sa mga nangyari mula nang mawalan ako ng malay.

Kinabukasan, hinanap ko kaagad si Erych sa klase. Hayun na siya nakikipag-chikahan sa ilang mga kaklaseng babae. Ngumiti siya nang mapansin niyang papalapit ako.

“OK ka lang, musta na?” tanong niya.

“Anong oras na kayo natapos?” umpisa ko.

“Mga alas-onse na siguro," sagot ni Erych.

"Sensya na 'di na kita nahatid sa labas," paumanhin ko.

"Ha ha bagsak ka na kaya sa kama!" natawa siya.

Nagpasalamat siya sa pag-imbita ko sa kanya sa boarding house. Masaya daw siya na nakainuman si Manuel. Nagawa na niya ang aming report sa susunod na linggo.

“Hayaan mo imbitado ka din sa birthday ko sa susunod na buwan," nabanggit ko ito sa kanya bago kami nagsiupo para sa susunod na klase.

Malapit na naman ang Agosto. Tatanda na naman ako ng isang taon.

Hapon ng Biyernes na naman. Uuwi na naman ako sa bahay sa Pasig. Bigla akong nakaramdam ng libog pagkatapos ng huling klase. Naglakad ako papuntang Avenida upang pumasok na naman sa isang sinehan. Ewan ko ba pero nakagawian ko na ito sa tuwing natatamaan ako ng libog. Pagpasok sa sinehan ang una kong naiisip. Imbes na magjakol, nagpapachupa ako sa loob ng sinehan.  

Ilang beses nang naulit ito. Regular na akong nagpapachupa sa sinehan sa Recto at Avenida. Sa bawat pasok ko sa madilim na sinehan, siguradong may tumatabi sa akin. Sanay na ako sa pakiramdaman sa loob ng sinehan. Pinipili kong maigi ang mga chumuchupa sa akin.

Madalas kapag naghihintay sa susunod na klase, sa sinehan ako nagpapalipas ng oras. At sa lahat ng pasok ko sa sinehan walang paltos na nasususo ang aking titi. Nakakaraos ako palagi. Napakasarap talagang magpachupa. Kakaibang pakiramdam ang dulot nito. Sa taas ng libog ko, 'di kumpleto ang araw kapag 'di natitikman ang aking masarap na hotdog. Adik talaga ako.

Minsan naisip ko, pumupunta din kaya si Erych sa mga sinehan? Ano kaya ang size ng titi ni Erych? Sa tangkad niyang 6’, malaki kaya sa kanya? Ano kaya kung patulan ko si Erych? Magbabago kaya ang aming pagiging magkaibigan? 'Di ko mabura ang posibilidad sa aking isipan. Ano kaya kung magbibigay ako ng pahiwatig kay Erych?

Pagkalabas ko sa sinehan, naglakad ako patungong Isetann. Maya-maya pang konti, sasakay na ako ng FX pauwi sa Pasig. Nagbalak akong pumasok muna sa mall upang umihi. Mahaba-haba din ang biyahe. 

Pumasok ako sa CR sa third floor. Napansin kong may isa pang lalaki sa loob. Umiihi sa urinal sa dulo.

Pinili ko ang urinal sa tabi niya. Habang umiihi ako, napansin kong panay ang sulyap niya sa aking bandang ibaba. Hinayaan ko na lamang siya, 'di man ako komportableng napapanood na umihi. Tumingin ako sa kanya, tumango siya sa akin. May nakarolyong diyaryo na nakaipit sa kili-kili. May ipinapahiwatig siya at nakuha ko ang ibig niyang mangyari.

Tumungo ako sa pinakadulong cubicle. Hindi ko na sinara pa ang aking zipper. Pumasok ako sa cubicle at inantabay ang kanyang pagsunod. Dagli siyang pumasok sa masikip na cubicle. Amoy na amoy ko ang kanyang pabango. Lalaking-lalaki ang kanyang porma. Bigla siyang yumuko at lumuhod at inilabas ang aking titi.  Sinubo niya kaagad ang aking burat. Mabilis. Tila nagmamadali.

“Aaahh,” ang sikip ng paghimod niya sa ulo.

Tumitingin siya sa aking mga mata habang nilalaro ng kanyang dila ang bawat pulgada ng aking matigas na ari.

"Subo mo pa dali," bulong ko.

"Sarap mo shet!" bulong din niya.

"Uhhhh! Fuck! Bilisan mo!"

Nagulat ako sa kaluskos sa kabilang cubicle. May taong pilit na tumuntong sa inidoro upang silipan kami. Bigla kong tinaas ang aking zipper at tumakbo palabas ng CR. SHET! Nabitin ako! Kung kelan nasasarapan na ako!

Tumungo akong Quiapo sa paradahan ng FX na pasadang Pasig. Naudlot man ang pagpaparaos, laking pasalamat ko na ‘di ako naiskandalo sa loob ng mall. Text sa akin noon ni tito Gener na nagkakahulian sa loob, kaya ingat-ingat lang. Sayang... ang sakit ng puson ko!

Sumakay ako ng FX pauwing Pasig. Alas-otso na ng gabi nang dumating ako sa bahay. Masayang nagsisigawan ang tatlong binatilyo sa harap ng gate. Maingay na nagsisitakbuhan. Tumatahol ang aso ng kapitbahay.

"Kuya Jimboy ngayon lang kita nakita," bati ng isa sa kanila.

Pagpasok ko sa bahay, nanonood si kuya Charlie ng balita sa salas. May nakahain nang pagkain, sabi niya. Alam niyang umuuwi ako tuwing Biyernes. Adobo ang ulam. Sarap! Hayyy nasa bahay na naman ako. Makakapag-relax na naman ako ng dalawang araw.

Kinukumusta ako ni kuya tungkol sa aking pag-aaral. Sabi niya pwede ko daw gamitin iyong computer niya sa taas kung gusto kong mag-internet. Sagot ko, bukas ko na lang iche-check ang aking Facebook. May natanggap na naman akong text mula kay Allan. Nangungumusta siya. Humingi ako ng pasaload mula kay kuya upang makapag-textback.

Dahil sa pagod sa biyahe at sa kabusugan, pumanhik na ako sa kuwarto at natulog ng maaga. Iniwan ko si kuya Charlie na mag-isa sa salas.

-Itutuloy-

KWENTO NI JIMBOY (Part 11) (Karanasan sa Recto)

Umpisa na ng pasukan sa kolehiyo. Hunyo 15. Nag-umpisa na rin umulan. Balita nga sa TV kanina ay mayroong papapasok na bagyo sa bandang Samar. ‘Di nga dadaan sa Kamaynilaan ngunit uulan naman. Medyo madilim nga ang kalangitan sa bandang silangan.

Siya nga pala, Tourism and Hospitality Management ang napagpasyahan kong kurso. Kasalukuyang kinukuha ko ang kursong ito sa isang kilalang pamantasan sa Recto. Noong una, araw-araw akong sumasakay ng FX o bus upang pumasok sa eskuwela. Nahihirapan ako madalas dahil sa traffic sa daan at sa tagal ng biyahe mula sa Pasig. Sa katunayan nga mula noong nag-umpisa ang klase, limang beses na akong na-late sa klase. Pinagpilitan ng aking mga magulang na dito ako mag-aral dahil nga sa dito din sila nagsipagtapos.

Mayroong kababata ang aking ama na nakatira sa San Miguel, malapit sa Malacanang. Si tito Lando. Orlando ang buo niyang pangalan. Tulad ng aking ama, guro din ang kanyang propesyon. Mahigit 50 anyos na ang gulang ni tito Lando. Siya ay may anak na dalawang lalaki, ang mas bata sa kanila ay nasa kolehiyo at nag-aaral din sa parehong unibersidad sa Recto. Nakiusap ang aking ama na sa kanila muna ako mangungupahan sa kahabaan ng aking pag-aaral sa kolehiyo.

May mga pinapaupahang silid si tito Lando na inilaan lamang para sa mga estudyante. Dito na kinukuha ang pinangtutustos niya sa kanyang pamilya dahil maaga siyang nag-retire sa pagiging isang guro. Medyo may kalakihan ang compound nina tito Lando. Namana pa niya ito sa kanyang mga magulang na nakatira na dito sa San Miguel mula pa noong dekada 1920's. 

Sa pinakadulo nito ay ang bahay nilang mag-anak. Lampas ng gate mula sa kanan ay ang hilera ng mga pinapaupahang units na may kanya-kanyang pasukan. Kulay berde ang mga pinto. Nababakbak na ang ilang pintura dala ng kalumaan ng mga kwarto.

Dito na ako nakatira ngayon habang ako ay nag-aaral. Dahil nga sa hirap ng pagbibiyahe sa umaga at sa grabeng trapik, mas makakabuti sa akin ang mangupahan na lamang upang ‘di mahuli sa klase. Linggo-linggo pa rin akong umuuwi sa bahay sa Pasig at lumuluwas kada Lunes ng umaga. Mula sa boarding house nina tito Lando, labinlimang minuto lamang ang aking nilalakad papasok sa paaralan.

Paalala sa akin ni tito Lando na bumabaha sa kabilang kanto tuwing umuulan. Isang problema na 'di malutas-lutas. Umaambon nga sa labas ngayon nang dumungaw ako sa bintana. Isang parisukat na bintana ang nasa dulo ng aking maliit na silid kung saan natatanaw ko ang mga kinakalawang na bubungan ng mga kalapit-bahay. Alas-tres ng hapon natatapos ang huling klase tuwing Huwebes. Napagpasyahan kong umuwi na sa boarding house upang magpahinga.

Inimbita ako ni Tito Lando na magmeryenda sa kanila pero sinabi kong kumain na ako sa turo-turo sa harap ng compound. 

Apat na babae at dalawang lalaki ang aking mga ka-boardmate. Nakilala ko na ang isa sa kanila… si Joel. Physical Therapy ang kanyang kinukuhang kurso tulad ng kuya Charlie ko. Kaninang papasok ako sa compound, nasalubong ko si Joel at nagyayang maglaro ng computer games sa internet café na katabi lamang ng compound namin. Sabi ko, inaantok ako at iidlip na muna.

May kalamigan ang panahon dahil sa buong maghapong ambon. Makulimlim ang kalangitan. Bigla akong nakaramdam ng matinding libog dala ng lamig ng panahon. Nakahiga ako sa aking kama. Nag-iimagine ng kung anu-anong bagay na nakakalibog. Bumalik sa alalala ang aking mga karanasan sa nakaraang summer vacation. Si Tito Gener. Si Allan. Sa Laguna.

Oo tama, makapamasyal nga sa Quiapo at magpalamig sa Isetann o manood ng sine sa Recto, sabi ko sa sarili. Dagli akong bumangon at nagbalak na pumuntang Quiapo na malapit lang naman. Pagkalabas ko ng compound, sumilip ako sa internet café. Abalang-abala si Joel na naglalaro ng computer game.

Binaybay ko ang kahabaan ng Recto patungong Isetann. Dumaan ako sa sidewalk kung saan talamak ang gawaan ng mga pekeng diploma at iba't ibang klaseng dokumento. Nakakahiya. Nakakalungkot. Sa tingin ko ay mahihirapang sugpuin ang negosyong ito sa Recto.

Napigil kong magjakol kanina sa loob ng boarding house. Kay sarap pa naman magparaos kapag ganitong malamig ang panahon. Naalala ko tuloy noong pumunta kami ni tito Gener dito sa Quiapo. Nagpasuso siya sa loob ng sinehan dito sa Recto. Parang gusto ko ngayong maranasan ito... subukang pumasok na mag-isa sa isang sinehan.

Napagpasyahan kong pumasok sa isang sinehan sa bandang kaliwa paglampas  ng konti sa Isetann. May escalator na paakyat sa itaas. Magkahalong utog at kaba ang aking nararamdaman habang papasok ako sa orchestra. Amoy luma ang loob ng sinehan. Humalo pa sa ere ang masangsang na amoy ng usok ng sigarilyo. Sumandal ako sa pader sa likuran upang sanayin muna ang aking mga mata sa kadiliman ng sinehan.

Doble ang palabas na Rated R. Ingles ang kasalukuyang pelikula, Tagalog naman ang susunod mamaya. May nakasinding bombilya sa gawing kanan bagaman mahina lamang ito.

Pumili ako ng upuan sa likod na hilera malapit sa gitnang pasilyo. Makalipas ng sampung minuto, nasanay na rin ang aking mga mata sa kadiliman. Wala pa masyadong tao sa loob ng sinehan. May mag-isang nakaupo sa bandang harap. May magkatabi naman sa bandang gitna sa malayong kaliwa. Lumingon ako sa gawing likod. Kakapasok lamang ng isang lalaki, sumandal siya sa may bungad.

Tumayo ako at lumipat sa gitnang hilera ng mga upuan kung saan malayo sa ilaw at mas lalong madilim. Umupo ako at sinubukang mag-relax. Kinontrol ko ang kaba sa dibdib.

Sa gilid ng aking paningin, napansin kong umupo ang isang lalaki sa bandang kanan, tatlong puwang ang layo mula sa aking kinauupuan. Tila ‘di siya mapakali at lingon ng lingon sa aking gawi. Lumingon ako sa kanya. Siya ang lalaking bagong pasok, iyong nakasandal sa may bungad. Nakasuot siya ng itim na t-shirt. May dala-dala siyang notebook na inilapag niya sa katabing upuan.

Biglang kinilig ang aking kalooban. Batid ko ang pakay niya. Nais akong chupain ng lalaking lumalapit sa akin. Binago ko ang aking pagkakaupo, lalo ko pang ibinuka ang aking mga hita. Napansin ng lalaki ang maingat kong senyas.

Unti-unti siyang lumalapit sa aking puwesto. Nakikiramdam siya. Makalipas ng isang minuto, lumapit muli siya ng isa pang upuan. Iisang puwang na lamang ang layo niya. Palingon-lingon pa rin siya sa akin. Sinisiyasat niya ang reaksiyon sa aking mukha. Kinikilatis niya ang anyo ng aking katawan. Nanonood ako sa palabas bagaman sa gilid ng aking paningin ay nakikiramdam din sa kanyang pagkilos. Ibinuka ko na naman ang aking mga hita upang masilayan niya ang namumuong bukol sa aking harapan.

Sa wakas, lumipat na siya sa katabing upuan. Tumitibok ng malakas ang aking dibdib. Nalanghap ko ang mamahaling pabango mula sa kanyang t-shirt. Dahan-dahan niyang dinikit ang kaliwang siko sa aking kanang siko. Nagpapakikiramdam kami. Mainit ang pagdampi ng kanyang siko. Napansin kong nanginginig din ang kanyang kamay. Tulad ko, mukhang ‘di siya sanay sa ganitong tagpo. Lumingon ako sa kanya. May hitsura siya. Nagtinginan kami sa mata. Kinikilatis namin ang isa’t-isa.

Idinantay niya ang kanyang braso sa armrest sa pagitan namin. Nagpapakiramdaman pa rin kami. Nag-aapoy na ang aking katawan sa kasabikang masuso muli. Nang ginalaw ko ang aking kanang hita, tumama ito sa kanyang kamay na nakalawit mula sa armrest.

‘Di ako tumutol. Hinayaan ko lang na dumikit ang kanyang kamay sa aking kanang hita. Bigla kong diniin ang aking hita upang hudyatan siya. Natanto niya ang gusto kong mangyari. Utay-utay na gumapang ang kanyang mainit na palad. Nagbibigay sa akin ng kakaibang kiliti ang bawat kilos, bawat galaw. Pumipintig ang aking kalamnan sa nangyayari.

Nakapaling sa bandang kanan ang matigas kong titi. Sa wakas, narating na ng kanyang palad ang pinakamimithing layunin. Napapikit ako sa sarap na nadarama. Idiniin niya ang kanyang hintuturo sa katigasan ng aking ari. Nakukuryente ako sa bawat haplos ng kanyang kamay.

Ibinaba na niya ang zipper ng aking pantalon. Hinayaan ko lang na gawin niya ang nais niyang mangyari. Pinikit ko na lang ang aking mga mata. Ilan pang sandali, inalis na niya ang butones ng aking maong. Gusto nang makawala sa masikip na brief ang aking titi. Nilalaro-laro ng kanyang malilikot na daliri ang bukol . Kinikiliti din niya ang aking mga itlog. Ahhhhhh! Kay sarap naman!

Ibinaba na niya ang aking suot na brief. Nagulat siya sa tigas ng aking tarugo. Namamaga na ito sa galit at libog. Dahan-dahan siyang lumuhod sa harap ko at isinubo ang aking mainit na sandata. PUTANGINA!!! Ang init ng kanyang mga labi. Aaaah!

"Sige pa ahhh!" bulong ko sa kanya.

Napakalikot ng kanyang dila. Sumasagi ang laki ng kabute sa kanyang lalamunan. Dumudulas ito sa bawat pagsipsip niya. Idiniin ko ang kanyang ulo upang isagad niya ng buong-buo ang aking pagkalalaki. Nilasap ko ang init ng kanyang lalamunan. Inikot-ikot niya ang kanyang dila sa loob. Napakasarap ng pakiramdam! Grabe!! Ahhhh!

Dahil sa sobrang libog, pumutok agad ang aking mainit na katas sa loob ng kanyang bunganga. Mabilis akong nilabasan dala ng lamig ng panahon. Wala siyang sinayang, hinigop niya lahat ang aking puting tamod.

Ahhhhh! Bigla akong dinatnan ng antok at naidlip ng ilang minuto. Pagkadilat ng aking mata, wala na siya sa aking tabi. Nag-umpisa na ang kadobleng palabas na Tagalog na pinagbibidahan ni Rosanna Roces.

Lumingon ako sa bandang likod. Dumarami na ang tao. Lalaki lahat ang parokyano sa sinehang ito. Isang nakapaldang bading ang paikot-ikot sa loob ng sinehan. Sa tingin ko ay gawain niya ang chumupa sa loob ng sinehan. Tumabi siya sa akin minsan sa gitna ng palabas. Mukha siyang babae. Malinis. Nakakawili ang amoy ng kanyang mahabang buhok.

“Pwede ba tumabi kuya?” tanong niya.

“Katatapos ko lang e, sensya na,” sagot ko.

Umalis na siya upang mangulit pa sa ibang mga lalaki sa loob ng sinehan. Napansin kong tumabi siya sa may bandang harap. Makalipas ng ilang minuto, naaninag ko sa kadiliman ang pagtaas-baba ng kanyang ulo sa harap ng lalaki. Ibig sabihin, chinuchupa na niya ang lalaking tinabihan niya. Parang gusto ko din magpachupa sa kanya he he he. Basta ba mukhang babae at malinis tingnan. Saka na lang, sabi ko sa sarili. Bigla akong ginutom.

Tumayo ako at tumungo sa CR upang umihi. Mapanghi ang loob ng CR. Pagpasok ko, isang lalaki ang umiihi sa loob ng cubicle na sira ang pintuan. Humarap ako sa urinal upang magparaos. Pagkatapos kong umihi, nandoon pa rin ang lalaki. Nakatalikod at mukhang hindi naman umiihi. Nagsuklay ako ng buhok sa harap ng salamin at bumalik sa loob ng sinehan. Sumandal ako sa pader sa likuran.

Lumapit muli ang magandang bading na nakapalda. Pagdaan niya sa aking harapan, sinadya niyang hipuin ang aking bukol. He he he. Hinawakan ko ang kanyang kamay.

“Teka halika nga,” sabi ko.

Tinitigan ko siya sa mukha. Panlaban sa Miss Gay pageant ang kanyang mukha. Ngumingiti siya sa akin. Hinihipo pa rin niya ang aking titi. Nag-uumpisa na namang tumigas ito.

Nag-usap kami sandali. Tinanong ko ang kanyang pangalan. Candy daw ang tawag sa kanya.

“Mamaya na ang chika beh, ikot muna ako sa sinehan, tapos ka na kasi eh,” sabi niya.

"Ha ha ha sige na para makarami ka," sabi ko.

Natawa ako sa malanding gawain niya. Makakaya kong magpachupa sa magandang bakla, sabi ko sa sarili. Na-arouse ako sa paghipo niya sa aking harapan. Nakita ko si Candy umupo muli sa bandang harapan. Mukhang may bago na naman siyang katabi at siguradong magpapachupa sa kanya.

Lumabas na ako sa sinehan. Lumalakas ang ambon. Basang-basa ang aking buhok. Wala akong dalang payong. Dali-dali akong naglakad baka sipunin ako o magkasakit. Dumaan ako sa campus upang magpatila ng ulan.

Nasalubong ko si Erych na kaklase ko sa tatlong subjects. Ewan ko ba kay Erych pero malambot talaga ang kanyang mga galaw. Nagkatabi kami noong first day ng klase. Mula noon ay naging magkaibigan na kami. Maliban kay Erych, nakakasama ko din si Liza. Maganda si Liza. Pang-tourism course talaga ang kanyang mukha. Nakaka-in-love. Sexy pa ng figure niya at maganda ang porma. Madalas kami magkakasamang tatlo sa mga lunch break.

Minsan naisip ko, bakla nga si Erych? May naaamoy akong kakaiba sa kanyang pagkatao. Minsan malandi ang kanyang mga galaw. Madalas nga eh gumagamit siya ng mga salitang bading. Nakakatuwa siyang pakinggan. ‘Pag tinititigan mo si Erych ay guwapo siya. Matangos ang ilong. Maputi. Pantay ang mga ngipin. Balak niyang magtrabaho sa airlines pagka-graduate. Pwedeng-pwede si Erych maging isang modelo. Masayang kasama si Erych. Malapit ang loob ko sa kanya.

Lumakas pa lalo ang ulan pagdating ko sa boarding house. Tuluyan na yatang dadaan ang bagyo sa Kamaynilaan. Dinatnan na naman ako ng libog dala ng lamig ng panahon. Nagbate ako bago natulog. Sa kabila ng aking antok, naririnig ko ang pagpatak ng ulan sa bubungan ng bahay.

-Itutuloy-