Bago ako natulog, palagi sa isip ko ang pangyayaring
nasilip ko kanina sa bahay nina kuya Bert. Alam kaya ni kuya Bert na may
himalang ginagawa ang kanyang bunsong kapatid na si Chris at ang kanilang ama?
Hindi ba bawal at labag sa batas ang ginawa ng tatay nila sa walang kamuwang-muwang na pag-iisip ni Chris? O baka naman kaya naging bakla si Chris dahil na rin sa impluwensya ng kanyang ama?
At isa pang bagay, mukhang sarap na sarap si batang
Chris sa ‘di tuling ari ng kanyang tatay. Naiinggit tuloy ako, parang gusto
kong tikman ang kakaibang sandata ng kanilang ama. Hindi ko pa nasusubukang
tumikim ng supot na ari. Magagawan ko kaya ng paraan upang malasahan ko si tito
Nestor. Nasa mahigit 40 anyos na siya, ngunit may dating naman ang kanyang
mukha. Matanda na ba siya para sa akin?
Bumalik ako sa Maynila nang nag-resume ang klase
pagkaraan ng malaking bagyo. Balita ngayon sa TV ang malaking pinsala sa Taiwan na dinulot ng dumaang bagyo na pinangalanang Igme. Kinumusta ko si Joel na katabi ng aking
maliit na silid sa boarding house dito sa San Miguel. Nagyayaya na namang maglaro
ng computer games sa internet café sa labas.
“’Wag muna ngayon Joel,” sagot ko.
Hapon na nang dumating ako mula Pasig. Maaga pa ang
klase kinabukasan. Huwebes na bukas. Dalawang araw din na naputol ang klase.
Kumusta na kaya si Erych at ang aking mga kaibigan. Makikita ko sila muli sa
unang subject na papasukan ko bukas.
Pumunta ako sa bahay nina tito Lando sa dulo ng compound
upang ibigay sa kanya ang upa ko sa buwan ng Setyembre. Kumatok ako sa pinto ngunit isang lalaki
na mukhang familiar sa akin ang sumagot. Ahh, naalala ko na, siya si kuya Victor na
panganay na anak ni tito Lando.
“Magandang hapon po, si tito Lando po?” tanong ko sa
kanya.
Semi-kalbo. Mga 5’10 ang taas. Nakasuot siya ng checkered
na maroon at navy blue shirt. May kuwelyo.
“Isa ka ba sa mga boarders?” tanong niya sa akin.
“Opo kuya... ako yung nasa room #6,” sabay tingin sa
loob ng bahay.
Mukhang siya lang ang nasa loob ng bahay ngayon. Siguro nag-away na
naman sila ng kanyang asawa kaya umuwi na naman dito sa San Miguel. Tanda ko pa
noon, sinabi ni Manuel sa akin na madalas silang ‘di nagkakaintindihang
mag-asawa.
Kinamot niya ang manipis na buhok na naiiwan sa kanyang
ulo. Mataas ang kanyang noo. Nasa lahi nina tito Lando ang kinakalbo.
“Wala si Papa, lumabas sandali papuntang Bacood diyan sa Sta.
Mesa, kasama si Ma at si Manuel,” sabi niya. Wala siyang suot na tsinelas.
“Balik na lang ako mamaya kuya,” sabay ngiti sa kanya. ‘Di
hamak na mas pogi siya kaysa kay Manuel na madaming tigyawat sa mukha.
“Pasok ka muna, may pupuntahan ka ba?” binuksan niya
ang pinto at pumasok ako sa sementong sahig sa loob. Makintab ito gawa ng regular na paglinis at pag-apply ng floor wax.
“Ikaw iyong kuya ni Manuel, ‘di ba?” tanong ko sa
kanya. Natandaan ko ang mukha niya sa picture na naka-display sa kanilang sala.
“Oo,” tumango siya bilang pagsang-ayon sa tanong ko.
“Kadarating mo lang ba kuya?” mukhang naaakit ako sa
kanya. May dating ang mukha niya sa akin. Lalaking-lalaki ang dating niya.
Malalaki din ang braso niya, malamang nag-g-gym.
“Kuya Vic na lang, upo ka muna…” alok niya sa may kalumaang
sofa sa gitna. Kulay dilaw ang mga throw pillows sa sala.
“Ako pala si Jimboy, kuya Vic,” sabay upo sa sofa.
Parang kinikilatis din niya ako. Ramdam ko ito, malakas ang aking kutob. ‘Di ko maipaliwanag ngunit parang nararadar ko na may kakaiba sa kanyang kilos. Parang may nagsasabi sa akin sa loob-loob ko na siguro... may sekreto din siya… tulad ko.
Parang kinikilatis din niya ako. Ramdam ko ito, malakas ang aking kutob. ‘Di ko maipaliwanag ngunit parang nararadar ko na may kakaiba sa kanyang kilos. Parang may nagsasabi sa akin sa loob-loob ko na siguro... may sekreto din siya… tulad ko.
“Dito muna ako titira ng ilang araw, mahabang kuwento,
mas mabuti na lang na ‘di mo malaman…” sagot niya sa una kong tanong.
‘Di na ako nagtanong pa tungkol sa kanyang personal na
buhay. Sapat na na malaman ko na maglalagi pa siya dito sa compound ng mas
matagal. Nagbabakasakaling totoo ang aking hinihinalang bagay tungkol kay kuya Vic… o baka hanggang pangarap ko lamang ito he he…
Maganda ang hubog ng kanyang katawan. Makinis ang balat
sa binti at hita na nasisilayan ko kapag ‘di siya tumitingin sa akin. May
manipis pa na balbas ang tumutubo mula sa kanyang baba.
“Taga-saan ka? Anong kurso mo?”
Sinagot ko lahat ang mga nais niyang malaman. Inaayos
ko ang aking upo upang masilayan niya ang aking katawan. Minsan nakukuha sa
pakiramdaman upang malaman mo kung silahis ang iyong kausap.
Tumayo ako at binuklat ang kurtina sa aking likuran.
Tumingin kunwari sa labas ng compound na ngayon ay madilim na maliban sa mahinang
ilaw sa may gate. Nang bumalik ako sa upuan, nakatingin si kuya Vic sa aking
puwet. Nagkataong masikip ang suot kong maong na asul. Mas lalong lumakas ang
aking hinala na siguro nga ay tulad ko din siya…
Bago pa man mag-umpisang tumigas ang aking alaga,
nagpaalam na ako at nangakong babalik na lang pagdating nina tito Lando.
Nakatingin pa rin siya sa akin nang ako ay papalayo papunta sa aking silid. Alam ko
ito dahil sumulyap ako ng panandalian bago ko inikot ang susi papasok sa aking
studio unit. Alam na ni kuya Vic na ang aking kuwarto ay nasa tapat lamang ng
malaking drum sa gilid ng maliit na basketball court kung saan kami madalas
maglaro nina Joel at Manuel.
Maaga akong natulog dahil sa pagod. Nakalimutan kong
magbate maski madalas kong gawain ito bago matulog.
Kinabukasan bago ako pumasok sa pamantasan, dumaan muna ako sa bahay nina tito Lando upang ibigay sa kanya ang aking bayad sa upa.
Kumpleto ang barkadahan sa klase. Si Liza at Daphne ay palaging magkatabi sa klase at si Erych naman ay nasa likod ko. Sabi niya,sabay-sabay daw kaming mananghalian sa lunch break namin.
Kumpleto ang barkadahan sa klase. Si Liza at Daphne ay palaging magkatabi sa klase at si Erych naman ay nasa likod ko. Sabi niya,sabay-sabay daw kaming mananghalian sa lunch break namin.
Pagkatapos
ng klase kinahapunan, nagliwaliw kami sandali ni Erych sa SM Manila. Nag-window
shopping at kumain sa food court. Mga alas-otso na ng gabi nang ako ay nakauwi
sa compound sa San Miguel.
Pagpasok ko sa gate, nadatnan ko si kuya Vic nakaupo sa
mga lumang gulong sa ilalim ng basketball ring. Hawak-hawak niya ang kanyang cellphone,
tila abala sa pagte-text.
“Kuya Vic,” lumapit ako sa kanyang kinauupuan.
Naka-shorts siya ng pambasketbol. Naka-tshirt ng kulay navy blue. Tumingin siya
sa akin ngunit malungkot ang kanyang mukha.
“’Musta? Tapos na ba klase?” umurong siya pakanan upang
bigyan ako ng konting espasyo sa kanyang inuupuang mga gulong. Tumabi ako at
humarap sa maliit na basketball court sa gitna ng compound. Sa bandang dulo ng
compound, nakikita ko ang ilang mga boarders na babae na nag-uusap.
“Naglakwatsa ng konti kasama ang barkada,” sagot ko sa
kanya. Hindi ko maiwasang makita ang lungkot sa kanyang mga mata. Tila malalim
ang kanyang problema.
Hindi siya umimik, itinago ang cellphone sa kanyang
bulsa.
“Mukhang may problem ka ‘ata kuya?” dagdag ko.
“Ewan... medyo nagkakalabuan na kami ng asawa ko…” naiwan
sa ere ang nais niyang ikwento. Gusto niyang ipagpatuloy ito ngunit parang may pumipigil
sa kanyang lalamunan na i-open lahat sa akin.
“Maaayos niyo naman ‘yan siguro kuya… siguro may iba ka
nang mahal ‘no?” pilit kong bigyang ngiti ang kanyang mukha ngunit hindi ito
nag-react.
“Magulo ang isip ko, madami akong problema… ‘di
ako masaya sa piling niya… parang may kulang… na-realize ko ito magdadalawang-taon na,” tahimik niyang sabi sa akin.
Ramdam ko na parang matagal na kaming magkakilala ni kuya
Vic. Nais niyang sabihin sa akin ang kanyang personal na buhay. Tama nga kaya ang
hinala ko? Malamang kung naguguluhan nga si kuya Vic sa kanyang nararamdaman,
tiyak na hindi sasaya sa buhay may asawa. Lumalakas ang loob ko na silahis nga
si kuya Vic.
“Iwan mo na ako dito Jimboy, gusto ko munang mapag-isa…
pagod ka na yata, usap uli tayo sa susunod,” sabi niya.
“OK lang naman ako kuya, bili tayo ng beer, kung gusto mo
usap tayo tungkol sa problema mo,” tumayo ako papunta sa labas kung saan may
sari-sari store.
“Ako na bibili, isang bote lang ang kaya ko, tig-isa
tayo” naglabas siya ng pera mula sa kanyang wallet at sumabay sa akin
papalabas ng gate.
“Si Manuel pala, nasa bahay na?” tanong ko.
“Nasa kuwarto yata nagi-internet sa loob,” tugon ni kuya
Vic.
“Kung gusto mo kuya, inumin natin ang mga 'to sa loob na lang ng kuwarto ko …” biglang lumakas ang pagtibok ng aking dibdib sa pag-imbita ko sa kanya.
Napopogihan ako sa mukha ni kuya Vic, naaakit ako sa kanyang balbas at sa manipis niyang buhok na nagpapadagdag sa kanyang sex appeal.
Napopogihan ako sa mukha ni kuya Vic, naaakit ako sa kanyang balbas at sa manipis niyang buhok na nagpapadagdag sa kanyang sex appeal.
Walang imik pero sumunod na lamang siya habang
binubuksan ko ang pinto papasok sa aking maliit na studio. Dagdag niya, ngayon lang
niya nakita ang loob ng silid ko.
“Maliit lang pero komportable na ako dito, swerte nga ako
magkakilala ang tatay ko at tatay mo…” tumalikod ako upang umihi sa maliit na CR sa
dulo.
Paglabas ko, nakaupo na siya sa may study table. Binubuklat niya ang textbook na nakapatong sa ibabaw.
Paglabas ko, nakaupo na siya sa may study table. Binubuklat niya ang textbook na nakapatong sa ibabaw.
“James pala ang totoo mong pangalan,” nakita niya ito sa unang
pahina ng libro.
“Oo he he Jimboy na lang kuya Vic…” kinuha ko ang bote ko mula sa lamesa, sa kanyang bandang kanan. Wala nang uupuang silya kaya umupo ako sa kama
at sumandal sa pader. Humarap ako sa kanya upang kausapin siya. Mga dalawang
metro lamang ang layo niya sa akin.
“O nakapanlabas ka pa, ‘wag ka na mahiya, kuwarto mo
naman ito, magbihis ka na ng pambahay,” nahihiya niyang sabi.
“O siya, ‘sensya ka na, mas komportable nga ako kung
magbibihis na ako,” gagawin kong paraan ito upang mabigyang sagot ang aking
hinihinala tungkol sa kanya.
Lumayo ako ng konti sa isang sulok at inalis ang aking
suot na sapatos at medyas. Pasulyap-sulyap siya sa aking direksiyon. Alam ko dahil nakikita ko ito sa gilid ng aking paningin. Ibinaba kong dahan-dahan ang aking
suot na maong upang ipasilay sa kanya ang puting brief at ang malambot kong ari na
nakapaling sa kaliwa. Isinabit ko ang pantalon sa aparador malapit lamang sa
kanyang kinauupuan.
Sinadya kong ipakita sa kanya ang namumuo kong bukol at
titingnan ko ang kanyang magiging reaksiyon.
Parang na-magnet ang kanyang mga mata sa aking bukol sa
brief. Tila hindi niya maalis ang kanyang pagtitig sa aking bukol. Lumunok muli siya sa
kanyang bote upang ibaling ang kanyang atensiyon. Kinambyo niya ang singit sa namumuong katigasan sa pagitan ng kanyang hita.
“Kuya Vic, pwede mag-brief na lang ako, medyo mainit
pakiramdam ko,” pilyong sabi ko sa kanya.
Napatunayan ko na na silahis si kuya Vic at ito siguro ang malaking dahilan kaya hindi umoobra ang relasyon niya sa kanyang asawa.
Napatunayan ko na na silahis si kuya Vic at ito siguro ang malaking dahilan kaya hindi umoobra ang relasyon niya sa kanyang asawa.
“Ha ah eh,” namumula ang kanyang pisngi, “bahala ka Jimboy…” mahiyaing tumingin sa akin.
“Pwede ka namang tumabi sa akin kuya, medyo malayo ka
diyan sa inuupuan mo,” naramdaman ni kuya Vic ang nais kong ipahiwatig. Batid na niya na
gusto ko ng pagmamahal. Naaamoy niya ang libog sa ere na sumisingaw mula sa
aking balat.
Dahan-dahan siyang lumapit sa akin at tumabi sa kinauupuang kama.
“Ano ba gagawin natin?” bulong niya.
“Ikaw bahala kuya Vic,” tumingin ako sa kanyang mga
mata. Mas lalong pumogi siya sa malapitan, “gusto kong tumulong sa iyong
kalungkutan…”
Dumampi sa aking labi ang kanyang bibig. Napakalambot
niyang humalik. Kay tagal naming naglaplapan. Tinikman niya ang mabango kong bibig. Nag-espadahan ang aming mga dila. Nagpalitan ng mga laway. Sinipsip niya ang aking dila. Ang
aking bibig. Niyayakap niya ako nang mahigpit na mahigpit.
Hinubo ko ang kanyang t-shirt at ibinaba naman niya ang
kanyang suot na basketball shorts. Tigas na tigas na si kuya Vic sa suot na
asul na brief. Diretso ang bukol, tumusok sa tela ng brief na parang tent.
Pumatong ako sa kanya upang damhin ang kanyang bukol.
Hinalikan niya ako sa tenga at sa leeg. Pilit niyang lagyan ako ng marka ngunit sinabi kong ayaw ko ito. Nilasahan niya ang balat
sa aking kili-kili. Napatawa ako sa ginawa niya.
“Ang bango mo Jimboy, ang bango mo… ohhh” bulong niya
sa aking kaliwang tenga.
Niyakap niya ako mula sa likod at kiniliti niya ako sa
batok. Inamoy-amoy niya ang balat sa likod ng aking tenga pababa sa aking
balikat.
“AAAHH kuya Vic, ang sarap!” halinghing ko.
Nararamdaman ko ang bukol niya sa aking bandang puwet.
Ikinikiskis niya ang kanyang bukol sa gitna.
“Tangina Jimboy, ‘di ko akalain na bibigay ka sa akin…
ngunit ipinagdasal ko na sana matikman kita at natupad ang aking pinapangarap ngayong gabi…” mabangis na bulong ni kuya Vic sa aking kaliwang tenga.
“Halikan mo pa ako kuya,” gumulong siya at pumatong sa
aking katawan. Ibinuka ko ang aking mga hita upang tanggapin ang kanyang
matigas na bukol. Nag-espadahan ang aming mga sandata. Para kaming mga sundalo
na naglalabanan sa magkabilang panig ng digmaan.
Ibinalot ko ang aking mga paa sa kanyang balakang. Damang-dama
ko ang tambok ng kanyang puwet. Ikiniskis ko sa loob ang aking ari laban sa
kanyang ari. Kay sarap ang dinudulot nitong sensasyon.
“’Wag kang magugulat kuya Vic… pero tumitikim din ako
sa kapwa lalaki… madami na akong karanasan,” bulong ko sa kanya sa kabila ng lagnat na nadarama.
“Tangina Jimboy, eh ‘di ibig sabihin titikman mo din
itong sa akin,” mas lalo niyang idiniin ang kanyang labi laban sa aking labi. Naglasahan
kami, naghalo ang aming mga laway at nilunok ko ito.
-Itutuloy-


























