KWENTO NI JIMBOY (Part 24)

Tumingin muli ako sa oras sa aking cellphone. Labinlimang minuto na lampas ng alas-otso. Mukhang wala na yatang darating pa sa loob ng sinehan.

Tumayo ako mula sa aking upuan sa loob ng sine upang sumilip sa labas. Hindi ko iniintindi ang maingay na pelikula sa screen sa harap. Mula sa aking kinatatayuan malapit sa lumang pintuan, malinaw ang aking view sa mga taong paparating. May umakyat na dalawa, magkasama sila, mukhang magsyota. Hawak-hawak ng mama ang kamay ng dalaga. Umupo sila sa malayong kanan ng balcony.

Umihi ako muli pabalik sa CR... sa paborito kong urinal. Pagbalik ko sa aking puwesto malapit sa may pintuan, may umakyat na isang lalaki. Pamilyar na mukha sa akin. ‘Di ako nagkakamali... tiyak ako na sa iisang departamento ko rin siya nakikita. Sa aking sariling paaralan...

AHHH oo nga!! Alam ko na!

Parang kampanang umugong sa aking tenga ang pagkaka-alala ko sa kung saan ko siya madalas nakikita. Isa siya sa mga guro sa higher years ng kurso ko. ‘Di ko pa alam ang pangalan niya. Nakikita ko lamang siya ‘pag may training ang mga estudyante sa third floor sa aking kolehiyo. Mga estudyante sa higher years ang kanyang mga hinahawakan.

‘Di ko akalaing ano siya… napaisip ako ng malalim. ‘Di pa niya ako nakikilala. Nasa unang baytang pa lamang ako at hindi pa niya hawak ang mga bagong pasok. Isa sa mga higher subjects ang tinuturo niya.

Gamit niya ay slacks na kulay khaki. Naka-polo siya ng puti, may kuwelyo ito. Nasisilip ko ang kanyang sando sa loob ng polo. Inalis niya ang butones kaya nasusulyapan ko rin ang kanyang dibidib na tinutubuan ng manipis na balahibo. May suot siyang salamin sa mata. Smarte ang kanyang dating. Mukhang matalino. Makisig ang kanyang postura.

Kung titigan mo nga si Sir ay parang malambot nga siya. Ngayon ko lamang ito na-realize ngayong mismo nasa loob ng sinehan ko siya natiyempuhan. Alam ko ang kanyang pakay sa mga sinehang katulad nitong pinasok ko.

Pumasok siya sa kaliwang dulo ng lumang pintuan. Tumambay siya sa likod upang sanayin pa ang mga mata sa kadiliman sa loob. Umupo ako sa huling hilera ng mga upuan, malapit sa dulo... upang obserbahan ang kanyang mga galaw. Mga ilang minuto pa ay palingon-lingon na ang kanyang ulo sa kanan at sa kaliwa. Tila kinikilatis ang loob ng sinehan. Naghahanap ng mga mabibiktima. Binabaybay ng kanyang makislap na salamin ang mga nakaupo sa dulo, mga nag-iisa sa gitna, sa likod o sa madidilim na bahagi ng sinehan. Batid niya ang gawain ng mga lalaki sa loob ng mga lumang sinehan dito sa Recto.

Maliban sa akin, naaaninag ko ang ilan pang mga tao sa loob. Yaong magsyota sa kabilang dulo, at may tig-iisang kalat na nakaupo sa iba’t ibang parte.

Malaking saya ko nang unti-unti siyang pumapalapit sa aking direksiyon... sa puwesto ko sa dulo, sa may likod. Mukhang napansin niya ako na nag-iisa. Kunwari ay nanonood siya sa palabas ngunit sa gilid ng aking paningin ay kinikilatis niya ang aking anyo. Lumapit pa siya ng bagya at sumandal sa pader sa aking gilid.

Nakaupo ako sa may sulok, sa huling hanay ng mga upuan. Damang-dama ko ang kanyang ‘di maitatangging pagtigil sa aking bandang kaliwa. Nakatitig ako sa palabas bagamat napapansin ko ang bawat munting hakbang at galaw mula sa kanyang katawan. Gusto niyang tumabi sa akin. Umiinit ang aking katawan sa bawat pagtaas-baba ng hininga.

Gusto niya ang anyo ng aking katawan maski na madilim sa loob. Pasado ako. Mukha akong estudyante. Bata. Nasasalo ng kanyang paningin ang hugis ng aking mukha na iniilawan ng mahinang liwanag na nagmumula sa screen.

AHA! Pwede nga ako sa kanya! Pasya ko. Isang estudyante! Sariwa. Bata.

Lumapit na siya patungo sa akin. Tila naghahanap siya ng uupuan sa aking hanay o kunwari daw ay sa hanay ng mga upuan sa harapan. Eh ako lang naman ang nakaupo sa buong hanay sa likod. Malayo-layo na ang mga ibang nanonood.

Iginilid ko ang aking mga tuhod upang bigyan siya ng puwang na daanan sa aking harapan. Nalanghap ko ang mahinang amoy ng alcohol mula sa kanya. Amoy malinis si Sir at mukhang importante sa kanya ang kalinisan.

Napahinga ako ng malalim lalo na nang umupo siya sa bakanteng upuan sa mismong kanan ko. Napansin niyang lumingon ako ng bagya sa kanyang direksiyon. Sana hindi niya ako ma-recognize ‘pag magsalubong man kami sa eskuwelahan. Tahimik ang mundo ng ilang minuto.

‘Di na ako nagpa-hard-to-get pa. Alam ko ang gusto niya! Tutal nakasubo na ako ng ari kanina, ako naman ang magpaparaos. Nais kong ipatikim ang aking hotdog sa aking future instructor. Dadaan at dadaan din ako sa kanya ‘pag nasa third or fourth year na ako ng kursong HRM.

Ibinuka ko ang aking mga hita upang bigyan siya ng hudyat na gusto ko din ang kanyang paglapit. Kanina pa magang-maga ang aking sandata sa loob ng aking suot na asul na pantalon. Nakalaylay sa armrest ang kanyang kamay. Sanay na ako sa ganitong tagpo. Maya-maya pa ng konti ay mararamdaman ko na ang pagdampi ng kanyang kamay sa aking kanang hita.

Baril-barilan ang kasalukuyang eksena sa pelikula sa screen. Sa gitna ng ingay at bilis ng aksyon, dumampi na rin sa wakas ang kanyang kaliwang kamay sa aking naglalagablab na hita. Hindi ako kumibo. Nakikiramdam muna siya. Alam niyang gusto ko na din ang kanyang ginagawa.

Dahan-dahang umaakyat ang kanyang kamay patungo sa aking singit. Nakapaling sa kanan ang aking mainit na ari. Gusto ko nang mahagkan. Mahaplos. Oohh ang init ng katawan ko, parang apoy na mahirap pawiin.

Nagsalubong ang aming mga titig. Hindi niya ako nakikilala sa dilim. Hindi ako pamilyar sa kanya. Napapikit ako nang haplusin niya pataas-pababa ang aking matigas na ari.

“Buksan mo na ang zipper,” sabi ko sa loob-loob ko.

Pinagmamasdan niya ang aking mukha habang binibiro ni Sir ang aking alaga. Mukhang nakatsamba si Sir ng pogi sa loob ng sinehan. Kuntento siya sa kanyang nakikita.

Itinaas ko ang aking balakang nang umpisahan niyang ibaba ang aking zipper. ‘Di na ako makapaghintay pa, kung bibiruin pa niya ako baka lalabasan na ako. Sobrang pusok ng aking nararamdamag libog ngayon.

Tinulungan kong ibaba ang aking zipper sa kagustuhan kong sunggaban na niya ang aking ari.

“AAAH!” napa-ahhh ako nang kilitiin ni Sir ang aking matirik na kargada. 

Itinaas niya ang aking suot na t-shirt at sinipsip niya ang aking kanang utong.

“OOOOOH!” sabay binibiro-biro niya ang aking batuta.

Umayos siya sa aking harapan upang ibaba niya ang kanyang ulo. Inamoy niya ang pawis sa aking bayag. Ibinuka ko pa ang aking mga hita. Inilabas niya sa gilid ng brief ang kabuuan ng aking titi. Dinila-dilaan niya ito ng basang-basa. Gusto niya ang lasa ko. Sabay tingin muli siya sa aking mukha.

“Tangina, makikilala ako nito sa labas ‘pag nayari,” ha ha ha! Sa iisang kolehiyo pa naman kami pumapasok.

Isinubo niya ang kalahati ng aking tarugo. Naglagi siya doon upang ipadama niya ang init ng kanyang bunganga. Napakasarap! Putangina!!!

Nilalaro-laro niya ang dila sa loob. Masikip. Madulas.

“AAAHHHH! Syet” bulong ko. Umikot ang aking mga mata.

Hindi ko na nakontrol pa, pumutok na ang aking tamod sa loob ng kanyang lalamunan. Wala pang dalawang minuto na sinususo niya ako.

“OOOH!”

Idinura niya ang aking punla sa sahig. Pinunasan niya gamit ng panyo ang ibang patak na kumalat sa gilid ng kanyang bibig.

“Ang bilis mo naman, ‘di pa ako nag-eenjoy,” bulong niya sa aking kanang pisngi.

Hindi ako sumagot. Ipinikit ko sandali ang aking mga mata. Hindi pa siya umaalis sa aking tabi.

Bumulong muli siya sa akin.

“Kung gusto mo round two pa, tiyak na mag-eenjoy ka,” sabi ni Sir.

“Mabilis lang uli ako lalabasan niyan,” sabi ko sa kanya.

Tangina! Papatapos na pala ang palabas at magbubukas na ang mga ilaw. Bigla akong tumayo habang tumataas ang end credits ng pelikula. Ayaw kong makilala niya ako sa liwanag. Magiging guro ko siya, ito ay katiyakan. Sa takot at kaba ko na baka maging komplikado pa ang sitwasyon, mabilis na akong lumabas ng sinehan at naglakad papauwi sa boarding house.

Bumili ako ng barbecue sa may kanto ng Avenida at kinain ko ito habang naglalakad papauwi ng San Miguel. Malamang magkakatiyempuhan muli kami sa sinehang iyon, kaya nagpasya akong sa susunod naman ay papasok ako sa ibang lumang sinehan.

Sanay na akong magpalipas oras sa sinehan. Kailangan ko ito dala ng aking matinding libog. Palagi akong nakakaraos ‘pag pumapasok ako. Wala ni isang pagpasok ko na ‘di natitikman ang aking junior. Palaging mayroon at mayroon pa ring nakakatikim sa akin.

Nag-text si Erych. Naramdaman ko ang pag-vibrate ng cellphone sa loob ng aking bulsa. Nangungumusta muli.

Pagpasok ko sa compound, naglalaro ng basketball sina Joel at Manuel. Tinanong ko kung nasaan si kuya Vic niya. Nagpunta raw sa Malate. Naga-apply daw sa iba’t-ibang mga ahensiya upang makapag-abroad.

“Asan ka galing?” tanong ni Manuel sa akin.

“Wala lang, diyan lang sa tabi-tabi he he he” pagsisinungaling ko.

Naki-dribol ako sandali sa kanilang laro. Naki-shoot na rin. Pinawisan ng konti. Mga tatlumpong minuto bago nag-imbita silang bumili ng Coke sa sari-sari store sa labas ng gate katabi ng internet café.

“’San naman balak ng kuya Vic mo na pumunta sa abroad?” tanong ko kay Manuel nang nakaupo na kami sa bangketa.

“Sa Dubai yata ang balak, pinag-uusapan nila Papa kagabi,” alam ni Manuel ang kalagayan ng buhay-may-asawa ni kuya Vic.

Alam kaya ni Manuel ang lihim ng kuya niya? Alam ba ng mga magulang nila na lalaki din ang hanap ng panganay nilang anak? Nagtataka ako kung may ginagawang milagro si kuya Vic sa nakababatang kapatid niyang si Manuel. Ha ha ha! Ang dumi talaga ng utak ko, biro ko sa sarili.

Dala ng pagod sa maghapon, natulog ako ng maaga. Pagkagising ko naman sa umaga, bigla akong nakaramdam ng matinding libog at nagjakol na naman ako bago pumasok sa klase.

Sa aking lunch break, kasama ko sa cafeteria sina Daphne, Liza at si Erych. Nagtatanungan kami tungkol sa assignment sa susunod na linggo.

Pagkatapos naming mananghalian, nagpaalam ako sandali sa dabarkads upang tuklasin ang isang bagay na kumukulit sa aking isipan mula pa kaninang umaga.

Umakyat ako sa ikatlong level ng gusali sa aking kolehiyo. Binaybay ko ang dean’s office at ang katabi nitong faculty room. Binasa ko ang ilang mga impormasyon, paunawa at anunsiyo na nakasabit sa bulletin board sa pagitan ng faculty room at ng isa pang silid-aralan. Naka-display dito ang ilang mga larawan na nakuha mula sa mga pinakahuling activities na ginanap sa aming eskuwelahan.

Pinagmasdan ko isa-isa ang mga photos. Hindi ako natagalang hanapin sa mga litrato ang guro na tumikim sa akin sa loob ng sinehan kahapon. Sa ilalim ng isang photo ay may nakasulat na manipis na caption. (Itago na lang natin siya sa pangalang Sir Zaki).

Sumilip ako sa faculty room pero ‘di ko siya nakita doon. Nagbabakasakali lamang. Maaaring may klase pa si Sir Zaki.

"May kailangan ka?" tanong ng isang guro sa akin.

"Wala po," agad akong tumalikod at lumayo.

Pagbaba ko sa ikalawang palapag ng gusali, nakita ko si Erych na may kinakausap. Instructor namin siya sa isang subject. May ipinapaliwanag sa kanya tungkol sa takda namin sa susunod na linggo.

Paglapit ko, tamang-tama naman na dumaan si Sir Zaki sa aking harapan. Galing siya sa loob ng room 206. Nagtapat ang aming mga mata pero hindi niya ako nakilala. Tumungo siya sa faculty room sa third floor.

Lumapit ako kay Erych habang kausap niya si Ma’am Panganiban. Paborito siya ng guro. Dahil si Erych nga naman ang laging nagta-top sa kanyang mga pagsusulit. Malamang mataas na naman ang markang ibibigay kay Erych sa report dahil handang-handa na siya dito.

Alam ni Erych na nasa tabi niya ako. Tuloy pa rin ang mga katanungan niya sa guro.

“O James, may kailangan ka rin bang paliwanag kaugnay sa takda ninyo sa darating na linggo?” tanong ng nakatatandang instructor.

Nagtanong ako ng isa bagamat alam ko na rin ang kasagutan dito. Para lamang magmukhang interesado ako sa aralin.

“Ahhh, ganoon ho ba..” binuklat pa niya ang dala-dalang kuwaderno upang ituro sa akin ang kanyang punto.

Nang pababa na kami ni Erych sa hagdanan, nasalubong namin si Sir Zaki. May dala-dalang mga textbooks. Hindi niya ako pinansin pero ‘di ko kaila ang pagbigay titig niya sa katawan ni Erych. Aha! Siguro type niya ang aking bestfriend. Alam ko naman na talagang malakas ang dating ni Erych. Never ito maitatanggi.

Pagkatapos ng klase sa hapon, naglakad kami ni Erych sa Recto patawid ng Mendiola. Napagpasyahan namin na kumain muna sa KFC bago na kami tumuloy sa boarding house. May hihiraming libro sa akin si Erych.

Pagdating namin sa compound, nasalubong namin ni Erych si kuya Vic. Nagtatambay siya sa ilalim ng puno, malapit sa drum na sumasalo ng tubig-ulan.

Ipinakilala ko si Erych kay kuya Vic. Nagkamayan sila.

“’Musta ka na?” tanong sa akin ni kuya Vic.

“Oks lang, he he, ‘kaw musta na?” ganti ko.

“Naga-apply nga ng trabaho e, sana nga swertehin sa abroad,” nasabi na sa akin ni Manuel ang balak ng kanyang kapatid na pumaibang-bansa.

-Itutuloy-

ZALDY SA GITNANG SILANGAN (Part 12)

ZALDY SA GITNANG SILANGAN (Part 12)

Linggo. Kinabukasan.

Pagkagising na pagkagising, tumayo na kaagad si pareng Jopet at umalis na sa aming unit. Mga bandang alas-siete. Tulog pa sa kanyang kama si kuya Roco. Idinilat ko sandali ang aking mga mata nang marinig kong bumangon si pareng Jopet. Maliwanag na ang silid, mataas na ang araw sa labas ng bintana.

Tumayo ako at pinilit kong maglakad patungo sa banyo. Madalas na tumigas ang aking ari sa umaga. Nakatirik ang aking sandata habang mabigat kong ipinadyak ang aking mga paa sa sahig. Isang minuto bago lumambot ang aking titi upang bigyang lunas na dumaloy ang naipong ihi sa magdamag.

Paglabas ko sa banyo, tumungo ako sa munting kusina lampas ng maliit na lamesa kung saan kami kumakain ni kuya Roco. Tulog pa siya, nakaharap sa sementong pader.

Naghanda ako ng agahan. Pritong itlog. Sinangag. Madaming natirang kanin kagabi. Pinainit ko pa ang sobrang delatang baka na ni-ref ni kuya Roco.

Paglingon ko sa kanyang kama, nakaupo na si kuya. Nalanghap niya ang bango ng almusal sa hangin. Tumayo siya ng walang sinasabi at tumungo sa banyo upang umihi.

Paglabas niya, kumuha siya ng dalawang plato at mga kubyertos at inilapag niya ang mga ito sa ibabaw ng hapagkainan.

“Kape?” tanong niya.

“’Maya na kuya…” tumingin ako sa kanya.

Umupo siya sa silya sa tabi. Langhap na langhap namin ang singaw ng ginigisang bawang at sibuyas. Ibinukas ko pa ang mataas na bintana sa aking bandang kanan upang palabasin ang naiipong amoy sa loob ng unit.

“OK ka lang?” hindi kasiguraduhang tanong niya.

“Kuya…” halos pabulong kong sambit. Kung mayroon mang oras na pag-uusapan namin ang tungkol sa nangyari kagabi, marahil ay ngayon na. Ito na ang tamang panahon upang buksan ko ito sa kanya.

Nabitin sa ere ang aking tanong, tila hindi ko mabigkas sa bibig ang unang katanungan.

Uminom si kuya Roco sa tinimplang tasa ng kape. Mapait ito dala ng tapang ng likido. Nagising siya sa lunok ng mainit na kape.

“Kuya…” heto na...

“Kung tungkol sa nangyari sa amin ni Jopet…” tinigilan ko siya bago pa man niya matapos ang pangungusap.

“OK lang ‘yun sa akin kuya, ‘wag kang mag-alala safe ang sekreto mo sa akin…” gusto ko makuha niya ang tiwala ko. Mula sa kinatatayuan ko sa harap ng kalan, humakbang ako patungo sa kanyang kinauupuan para tapikin ang kanyang kanang balikat. Humigop muli siya sa nalalabing kape sa tasa.

“Nagulat ka ba?” tanong niya sa akin.

“Medyo noong una kuya… eh ikaw ba naman ang isa sa mga huling taong iisipin kong makakagawa ng ganoon.”

Kilalang-kilala ko si kuya Roco mula pagkabata. Sigang-siga nga ‘yan at hinding-hindi aakalaing may bahid pala ng pagkaberde ang dugo.

Umupo ako sa kabila ng lamesa. Nagtimpla na rin ako ng sariling kape. Gatas. Asukal. Hinalo ko ito.

“Matagal na ba?” usisa ko pa.

Nag-isip muna siya ng malalim bago niya sinagot ang huli.

“Naramdaman ko na lang… ibig kong sabihin ‘di agad na ginawa ko… siguro sanhi ng kalungkutan ko dito sa Saudi, tapos nandiyan pa si pareng Angelo na nagpamulat sa akin sa ganyang gawain…” naaalala ko na naman ang aking karanasan kay pareng Angelo.

May nararamdaman akong kirot sa loob ng aking bayag ‘pag naaalala ko ang namagitan sa amin ni Angelo. Biglang nabuhay ang aking maselang ari sa ilalim ng lamesa.

“Sigurado ka? Walang anuman laang iyon sa iyo?” hinahanap niya ang kasagutan sa aking mga mata.

“Kuya Rocs naman… marami na rin akong karanasan sa mga binabae. Bata pa ako noon. Tanda mo ba noon si Barbie na kalapit barrio natin sa Ecija?"

“’Tangina ha ha, may nangyari na rin sa amin noon ni Barbie…” natatawa niyang pag-aaalala. “Halos lahat yata ng mga kabataan sa barrio natin dumaan na sa palad ni Barbie ha ha ha!”

Maganda si Barbie. Kutis dalaga. Makinis. Palagi siya noon sumasali sa mga beauty contest. Balita ko may karelasyon na siya ngayong taga-ibang bansa. Balita ko, nakatira na yata sa may bandang Cabanatuan at may business na rin na maasenso.

Tumayo ako sandali upang patayin ang kalan. Inihain ko ang almusal sa gitna ng mesa at kumain na kami ni kuya.

“Anu-ano pa mga karanasan mo?” tanong muli ni kuya Roco.

“Madami din lalo na noong nasa Maynila ako,” dagdag ko.

Sumusubo si kuya gamit ang isang kutsara. ‘Di siya gumagamit ng tinidor. Sa pagitan ng kanyang pagnguya, “ako iilan lamang ang aking experience sa ganyan, naulit lamang muli kay Barbie at sa isa pang kabarkada niya ha ha!”

“Kuya, may ipagtatapat ako sa iyo,” biglang gumalaw ang tenga ni kuya upang dinggin ang aking sasabihin.

“’Di ko ipagkakailang aaminin sa iyo na noong estudyante ako, nagpagamit ako sa ilang bakla upang tustusan ang aking pag-aaral, ‘lam mo naman ang hirap ng buhay natin noon sa probinsiya.”

“May nakarelasyon ka ba?”

“Oo naman kuya, siya nga tumulong sa aking mabuhay ng mag-isa sa Kamaynilaan.”

“Normal lang ‘yan siguro, madaming mga lalaki ang dumadaan sa ganyang karanasan, maski na sa anong kadahilanan mapa-pera man o pananabik.”

Lumuwag ang aking dibdib dahil nakakaintindi si kuya Roco. Mas lalong gumaan ang bigat ng aking loob. Ramdam ko na mailalantad ko kay kuya ang aking mapusok na nararamdaman.

“So nito-nito lang ba na ginagawa mo ito?” tanong ko muli.

“Medyo matagal na, ayaw ko namang amining parang nahawa lang ako kay Angelo, nadiskubre ko na lang na masaya pala, sa kalaunan nasasarapan na rin ako,” iniisip niyang mabuti ang mga binibitiwang salita.

“Madalas niyo ba gawin ni p’reng Angelo?” tumataas ang aking kuryusidad sa topic na ito.

“Minsan siya lang gumagawa sa akin, magaling kasi si Angelo sobra, sarap ng kanyang dila,” namumula ang kanyang mga pisngi.

“Oo naman, ‘di ba nga nakasalo na natin siya minsan, ‘wag ka mahihiya sa akin kuya, tutal nakita mo na akong hubo’t hubad at may karanasan na rin tayo kay Angelo,” nakangiti kong sabi.

Kumuha pa ako ng sinangag sa kawali sa ibabaw ng kalan. Bumalik ako sa upuan bago pa man niya mapansin ang namumuong bukol sa aking harapan.

“Hehe nachupa mo na pala si Angelo…” ‘di ko maiwasang ngumiti. Nagulat ako pati sa paggamit ko sa salitang ‘chupa’.

“Anong pakiramdam kuya?” Ha ha! Bigla akong nahiya sa sarap ng pag-iinterview sa kuya Roco ko.

“Ikaw talaga, basta... masarap naman,” uminom siya ng isang basong tubig mula sa ref. Mabigat ang katawan ni kuya nang bumalik siya sa silya. Kakain na sana muli nang matapik niya ang dulo ng kutsara at bumagsak ito sa ilalim ng mesa. Tumuwad si kuya upang abutin ang kubyertos malapit sa aking kaliwang paa.

Nakabuka ang aking mga hita sa ilalim ng mesa. Sa limang segundo na pumailalim si kuya, nasilayan niya ang bukol sa aking harapan. Gamit ko pa naman ang paborito kong pambahay na lumang shorts na maong. Pagkaahon niya, tumingin siya sa aking mukha. Kung alam lang ni kuya Roco, sobrang tigas na ng aking titi sa loob ng aking suot na shorts.

Nararamdaman ko tuloy na pumipintig ang aking sandata. Shet! Sasakit na naman ang aking puson nito.

“Anong balak natin ngayong araw?” kailangan kong alisin sa aking isipan ang libog na aking nararamdaman.

“Kung gusto mo labas tayo sa mall, doon tayo magpalipas hanggang hapon, tutal kailangan ko na ring bumili ng ipa-package sa Pinas,” suhestiyon niya.

“O sige ligo muna ako tapos alis tayo mga alas-diyes tamang-tama doon na tayo magpalipas ng araw.”

Tumayo ako at naghugas ng mga plato. Tumuloy na si kuya sa banyo. Nais niyang magbawas at maligo na rin. Walang kibuan nang magsalubong kami sa may pintuan ng banyo. Parang normal tulad ng dati naming nakagawian.

Nakatapis lang siya ng tuwalya, basang-basa ang buhok. May maliit na bukol sa harap ng tuwalya na madalas ko nang nakikita, mula pa noong magkasama kami dito sa iisang unit. Walang bahid ng malisya tulad ng dati? O sige aaminin ko, medyo may ramdam na nga akong malisya ngayon mula nang nalaman ko ang sekretong buhay ni kuya Roco. Marahil masanay na ako sa ganito, kung titingin man si kuya sa aking bukol ‘pag ako ay naka-brief lamang ay ‘di ko na lang bibigyan ng kahulugan.

Presko ang aking katawan nang lumabas ako sa banyo. Naka-brief lang ako habang pinupunasan ko ang basang buhok. Malamang naaaninag ni kuya ang lapad ng aking malambot na ari. Sinadya kong gamitin ang manipis na kulay sky blue na brief.

Nakabihis na si kuya. Nagliligpit na lang ng gamit sa may kama. Pagkaraan ng 45 minutos, narating na namin ang malaki-laking mall. Napakahilig talaga ng mga Pinoy sa mall maski saan sa mundo. Dami-dami naming nasasalubong na kapwa Pilipino, bumabati naman sila at tinatanong kung taga-saan kami sa Pilipinas. 

Bumili kami ng mga tsokolate at laruan na ipapasalubong pag-uwi namin ni kuya sa Disyembre. Balak naming magbakasyong sabay para masaya ang Pasko.

Nang nakapag-kuwentuhan kami sa isa na namang Pinoy, nabanggit niya ang isang balita kamakailan lamang tungkol sa isang pinay na pinarusahan dito sa Saudi sa pamamagitan ng paglatigo sa kanyang likuran dahil sa siya ay nakipag-relasyon sa isang may-asawa at ang mas masakit pa dito ay nagkaroon ng bunga ng kanilang relasyon.

Nagmeryanda muna kami ni kuya mga alas-tres y medya ng hapon.

“Inuman na lang tayong dalawa mamayang gabi,” pauna kong sabi.

“Ubos na ‘yung pagkatago-tagong sadike sa bahay,” bulong niya. Ha ha maski dito sa mall maingat siya baka maisumbong.

“Tingnan natin baka may mag-imbita ‘di lang natin alam,” tumayo na muli kami at pumasok sa department store sa loob ng mall upang bumili ng sando.

“Bili din yata ako ng brief kuya,” dagdag ko nang dumaan kami sa aisle ng mga underwear. Namimili ako sa mga Jockey briefs. May kulay puti, maroon, at navy blue.

“Dapat sa iyo boxers, para presko sa loob, pwede mo na din gamitin na pantulog,” sabi ni kuya Roco.

“E ‘di ko magagamit ‘pag hapit ang pantalon ko. Napakahilig ko pa naman sa masisikip na maong,” tugon ko.

“Bili ka ng brief para sa trabaho, tas boxers para malaya kang tigasan ha ha ha,” biro niya. Napansin yata niyang mabilis ako tigasan.

Bumili ako ng checkered na boxers. Tatlo. Ganun din ang ginawa niya. Parehong large ang aming size.

Pagdating namin sa bahay, bumagsak ako sa kama sa pagod. Lumabas sandali si kuya. Tinawag siya ni Ate Flor sa third floor ng apartment building. Nagpapatulong sa paglipat ng sofa sa loob ng kanilang unit. Pagbalik ni kuya, may dala-dalang lutong bahay. Tamang-tama ito para hindi na kami magluluto pa ng hapunan.

“O isuot mo na bago mong boxers,” pagpapaalala ni kuya sa akin.

Ha ha, oo nga pala. Binuksan ko ang plastic na supot at inamoy ko ang bango ng bagong tela. Pinili ko ang checkered na navy blue. Sabi ni kuya bagay daw sa akin ito.

Ibinaba ko ang aking suot na pantalon. Pansin na pansin ni kuya Roco ang malambot kong ari sa suot na manipis na brief. Walang hiya-hiya na ihinubad ko ang saplot at humarap sa kuya Roco ko.

Malambot ang aking ari. Maitim maliban sa kayumangging ulo. Malapad na maski na malambot pa. Pinalilibutan ito ng makapal na buhok.

Isinuot ko nang mabilisan ang aking bagong boxers. Nasiyahan ako sa naramdaman kong laya sa loob nito. Kung tigasan man ako ay may space pa sa loob ‘di tulad ng masikip na brief.

“Ikot ka nga tingnan ko,” sando lamang ang suot kong pantaas.

Umikot ako minsan sa harap ni kuya. Nakaupo siya sa gilid ng kanyang kama.

“Bagay mo yaang asul, pati na siguro iyung pula,” sabi niya.

“Ikaw din kuya, try mo ‘yung binili mo,” tumalikod ako upang kunin ang isa pang kulay.

Inabot ni kuya Roco ang supot sa tabi at binuklat ang supot ng biniling boxers. Pinili niya brown na may disenyong diamond sa gitna.

Ibinaba niya ang suot na pantalon. Nawala na ang hiya-hiya sa pagitan namin. Medyo matigas ang kanyang maitim na ari habang nagbibihis. Tulad ko, malapad din ang ari ni kuya Roco. Talaga ngang magkamag-anak kami. Nasa lahi ‘yan ha ha ha.

“Sensya na insan, lumalaki si junior ko,” itinaas niya ang garter ngunit sumabit ang tarugo niya sa butas sa gitna. Pilit niyang ipinasok ito sa loob at umikot upang pagmasdan ang bagong biling boxers.

“Bagay mo din ‘yan kuya Rocs ha ha,” humarap siya sa salamin sa gilid ng kanyang kama. Pinagmasdan ang hugis ng kanyang tiyan. Pinatigas niya ang masel sa kanyang mga braso tulad ng pose ng mga nagba-bodybuild.

“O tingnan naman natin kung bagay mo ‘yang isa pang kulay,” binuksan ko ang isa.

“’Yang pula gamitin mo,” pinili niya mula sa maliit na karton.

“Ha ha wait lang ha ha, timing…” tinapik ko ang laman sa aking malambot na abs.

Naramdaman kong dahan-dahang tumitigas ang aking pagkalalaki. Napansin ito ni kuya Roco. Nakapaling sa kaliwa ang aking tarugo.

“Kuya timing lang, tinitigasan ako,” napapahiyaw ako sa nangyayari.

“Oks lang ‘yan insan,” nakangisi si kuya Roco. Nakatingin siya sa tumitirik kong sandata.

Ibinaba ko ang garter ng huling suot at tumambad sa harapan namin ang malapad kong titi. Pumipintig ito at buhay na buhay.

“Ito ba ang gusto mong isuot ko kuya?” hawak-hawak ko ang pulang boxers. Nakatuon ang pansin ni kuya sa aking naghuhumindig na batuta.

“Kuya naman kung titigan mo pa ‘yan mas lalo pang titigas…” napakalakas ng tambol sa aking dibdib. Hinawakan ko ang aking nakatirik na ari upang kamutin ito. Inilapit ko ang aking daliri sa aking ilong upang amuyin ang halimuyak ng aking tarugo. Malinis ito, amoy sabon.

-Itutuloy-