KWENTO NI JIMBOY (Part 24)

Tumingin muli ako sa oras sa aking cellphone. Labinlimang minuto na lampas ng alas-otso. Mukhang wala na yatang darating pa sa loob ng sinehan.

Tumayo ako mula sa aking upuan sa loob ng sine upang sumilip sa labas. Hindi ko iniintindi ang maingay na pelikula sa screen sa harap. Mula sa aking kinatatayuan malapit sa lumang pintuan, malinaw ang aking view sa mga taong paparating. May umakyat na dalawa, magkasama sila, mukhang magsyota. Hawak-hawak ng mama ang kamay ng dalaga. Umupo sila sa malayong kanan ng balcony.

Umihi ako muli pabalik sa CR... sa paborito kong urinal. Pagbalik ko sa aking puwesto malapit sa may pintuan, may umakyat na isang lalaki. Pamilyar na mukha sa akin. ‘Di ako nagkakamali... tiyak ako na sa iisang departamento ko rin siya nakikita. Sa aking sariling paaralan...

AHHH oo nga!! Alam ko na!

Parang kampanang umugong sa aking tenga ang pagkaka-alala ko sa kung saan ko siya madalas nakikita. Isa siya sa mga guro sa higher years ng kurso ko. ‘Di ko pa alam ang pangalan niya. Nakikita ko lamang siya ‘pag may training ang mga estudyante sa third floor sa aking kolehiyo. Mga estudyante sa higher years ang kanyang mga hinahawakan.

‘Di ko akalaing ano siya… napaisip ako ng malalim. ‘Di pa niya ako nakikilala. Nasa unang baytang pa lamang ako at hindi pa niya hawak ang mga bagong pasok. Isa sa mga higher subjects ang tinuturo niya.

Gamit niya ay slacks na kulay khaki. Naka-polo siya ng puti, may kuwelyo ito. Nasisilip ko ang kanyang sando sa loob ng polo. Inalis niya ang butones kaya nasusulyapan ko rin ang kanyang dibidib na tinutubuan ng manipis na balahibo. May suot siyang salamin sa mata. Smarte ang kanyang dating. Mukhang matalino. Makisig ang kanyang postura.

Kung titigan mo nga si Sir ay parang malambot nga siya. Ngayon ko lamang ito na-realize ngayong mismo nasa loob ng sinehan ko siya natiyempuhan. Alam ko ang kanyang pakay sa mga sinehang katulad nitong pinasok ko.

Pumasok siya sa kaliwang dulo ng lumang pintuan. Tumambay siya sa likod upang sanayin pa ang mga mata sa kadiliman sa loob. Umupo ako sa huling hilera ng mga upuan, malapit sa dulo... upang obserbahan ang kanyang mga galaw. Mga ilang minuto pa ay palingon-lingon na ang kanyang ulo sa kanan at sa kaliwa. Tila kinikilatis ang loob ng sinehan. Naghahanap ng mga mabibiktima. Binabaybay ng kanyang makislap na salamin ang mga nakaupo sa dulo, mga nag-iisa sa gitna, sa likod o sa madidilim na bahagi ng sinehan. Batid niya ang gawain ng mga lalaki sa loob ng mga lumang sinehan dito sa Recto.

Maliban sa akin, naaaninag ko ang ilan pang mga tao sa loob. Yaong magsyota sa kabilang dulo, at may tig-iisang kalat na nakaupo sa iba’t ibang parte.

Malaking saya ko nang unti-unti siyang pumapalapit sa aking direksiyon... sa puwesto ko sa dulo, sa may likod. Mukhang napansin niya ako na nag-iisa. Kunwari ay nanonood siya sa palabas ngunit sa gilid ng aking paningin ay kinikilatis niya ang aking anyo. Lumapit pa siya ng bagya at sumandal sa pader sa aking gilid.

Nakaupo ako sa may sulok, sa huling hanay ng mga upuan. Damang-dama ko ang kanyang ‘di maitatangging pagtigil sa aking bandang kaliwa. Nakatitig ako sa palabas bagamat napapansin ko ang bawat munting hakbang at galaw mula sa kanyang katawan. Gusto niyang tumabi sa akin. Umiinit ang aking katawan sa bawat pagtaas-baba ng hininga.

Gusto niya ang anyo ng aking katawan maski na madilim sa loob. Pasado ako. Mukha akong estudyante. Bata. Nasasalo ng kanyang paningin ang hugis ng aking mukha na iniilawan ng mahinang liwanag na nagmumula sa screen.

AHA! Pwede nga ako sa kanya! Pasya ko. Isang estudyante! Sariwa. Bata.

Lumapit na siya patungo sa akin. Tila naghahanap siya ng uupuan sa aking hanay o kunwari daw ay sa hanay ng mga upuan sa harapan. Eh ako lang naman ang nakaupo sa buong hanay sa likod. Malayo-layo na ang mga ibang nanonood.

Iginilid ko ang aking mga tuhod upang bigyan siya ng puwang na daanan sa aking harapan. Nalanghap ko ang mahinang amoy ng alcohol mula sa kanya. Amoy malinis si Sir at mukhang importante sa kanya ang kalinisan.

Napahinga ako ng malalim lalo na nang umupo siya sa bakanteng upuan sa mismong kanan ko. Napansin niyang lumingon ako ng bagya sa kanyang direksiyon. Sana hindi niya ako ma-recognize ‘pag magsalubong man kami sa eskuwelahan. Tahimik ang mundo ng ilang minuto.

‘Di na ako nagpa-hard-to-get pa. Alam ko ang gusto niya! Tutal nakasubo na ako ng ari kanina, ako naman ang magpaparaos. Nais kong ipatikim ang aking hotdog sa aking future instructor. Dadaan at dadaan din ako sa kanya ‘pag nasa third or fourth year na ako ng kursong HRM.

Ibinuka ko ang aking mga hita upang bigyan siya ng hudyat na gusto ko din ang kanyang paglapit. Kanina pa magang-maga ang aking sandata sa loob ng aking suot na asul na pantalon. Nakalaylay sa armrest ang kanyang kamay. Sanay na ako sa ganitong tagpo. Maya-maya pa ng konti ay mararamdaman ko na ang pagdampi ng kanyang kamay sa aking kanang hita.

Baril-barilan ang kasalukuyang eksena sa pelikula sa screen. Sa gitna ng ingay at bilis ng aksyon, dumampi na rin sa wakas ang kanyang kaliwang kamay sa aking naglalagablab na hita. Hindi ako kumibo. Nakikiramdam muna siya. Alam niyang gusto ko na din ang kanyang ginagawa.

Dahan-dahang umaakyat ang kanyang kamay patungo sa aking singit. Nakapaling sa kanan ang aking mainit na ari. Gusto ko nang mahagkan. Mahaplos. Oohh ang init ng katawan ko, parang apoy na mahirap pawiin.

Nagsalubong ang aming mga titig. Hindi niya ako nakikilala sa dilim. Hindi ako pamilyar sa kanya. Napapikit ako nang haplusin niya pataas-pababa ang aking matigas na ari.

“Buksan mo na ang zipper,” sabi ko sa loob-loob ko.

Pinagmamasdan niya ang aking mukha habang binibiro ni Sir ang aking alaga. Mukhang nakatsamba si Sir ng pogi sa loob ng sinehan. Kuntento siya sa kanyang nakikita.

Itinaas ko ang aking balakang nang umpisahan niyang ibaba ang aking zipper. ‘Di na ako makapaghintay pa, kung bibiruin pa niya ako baka lalabasan na ako. Sobrang pusok ng aking nararamdamag libog ngayon.

Tinulungan kong ibaba ang aking zipper sa kagustuhan kong sunggaban na niya ang aking ari.

“AAAH!” napa-ahhh ako nang kilitiin ni Sir ang aking matirik na kargada. 

Itinaas niya ang aking suot na t-shirt at sinipsip niya ang aking kanang utong.

“OOOOOH!” sabay binibiro-biro niya ang aking batuta.

Umayos siya sa aking harapan upang ibaba niya ang kanyang ulo. Inamoy niya ang pawis sa aking bayag. Ibinuka ko pa ang aking mga hita. Inilabas niya sa gilid ng brief ang kabuuan ng aking titi. Dinila-dilaan niya ito ng basang-basa. Gusto niya ang lasa ko. Sabay tingin muli siya sa aking mukha.

“Tangina, makikilala ako nito sa labas ‘pag nayari,” ha ha ha! Sa iisang kolehiyo pa naman kami pumapasok.

Isinubo niya ang kalahati ng aking tarugo. Naglagi siya doon upang ipadama niya ang init ng kanyang bunganga. Napakasarap! Putangina!!!

Nilalaro-laro niya ang dila sa loob. Masikip. Madulas.

“AAAHHHH! Syet” bulong ko. Umikot ang aking mga mata.

Hindi ko na nakontrol pa, pumutok na ang aking tamod sa loob ng kanyang lalamunan. Wala pang dalawang minuto na sinususo niya ako.

“OOOH!”

Idinura niya ang aking punla sa sahig. Pinunasan niya gamit ng panyo ang ibang patak na kumalat sa gilid ng kanyang bibig.

“Ang bilis mo naman, ‘di pa ako nag-eenjoy,” bulong niya sa aking kanang pisngi.

Hindi ako sumagot. Ipinikit ko sandali ang aking mga mata. Hindi pa siya umaalis sa aking tabi.

Bumulong muli siya sa akin.

“Kung gusto mo round two pa, tiyak na mag-eenjoy ka,” sabi ni Sir.

“Mabilis lang uli ako lalabasan niyan,” sabi ko sa kanya.

Tangina! Papatapos na pala ang palabas at magbubukas na ang mga ilaw. Bigla akong tumayo habang tumataas ang end credits ng pelikula. Ayaw kong makilala niya ako sa liwanag. Magiging guro ko siya, ito ay katiyakan. Sa takot at kaba ko na baka maging komplikado pa ang sitwasyon, mabilis na akong lumabas ng sinehan at naglakad papauwi sa boarding house.

Bumili ako ng barbecue sa may kanto ng Avenida at kinain ko ito habang naglalakad papauwi ng San Miguel. Malamang magkakatiyempuhan muli kami sa sinehang iyon, kaya nagpasya akong sa susunod naman ay papasok ako sa ibang lumang sinehan.

Sanay na akong magpalipas oras sa sinehan. Kailangan ko ito dala ng aking matinding libog. Palagi akong nakakaraos ‘pag pumapasok ako. Wala ni isang pagpasok ko na ‘di natitikman ang aking junior. Palaging mayroon at mayroon pa ring nakakatikim sa akin.

Nag-text si Erych. Naramdaman ko ang pag-vibrate ng cellphone sa loob ng aking bulsa. Nangungumusta muli.

Pagpasok ko sa compound, naglalaro ng basketball sina Joel at Manuel. Tinanong ko kung nasaan si kuya Vic niya. Nagpunta raw sa Malate. Naga-apply daw sa iba’t-ibang mga ahensiya upang makapag-abroad.

“Asan ka galing?” tanong ni Manuel sa akin.

“Wala lang, diyan lang sa tabi-tabi he he he” pagsisinungaling ko.

Naki-dribol ako sandali sa kanilang laro. Naki-shoot na rin. Pinawisan ng konti. Mga tatlumpong minuto bago nag-imbita silang bumili ng Coke sa sari-sari store sa labas ng gate katabi ng internet café.

“’San naman balak ng kuya Vic mo na pumunta sa abroad?” tanong ko kay Manuel nang nakaupo na kami sa bangketa.

“Sa Dubai yata ang balak, pinag-uusapan nila Papa kagabi,” alam ni Manuel ang kalagayan ng buhay-may-asawa ni kuya Vic.

Alam kaya ni Manuel ang lihim ng kuya niya? Alam ba ng mga magulang nila na lalaki din ang hanap ng panganay nilang anak? Nagtataka ako kung may ginagawang milagro si kuya Vic sa nakababatang kapatid niyang si Manuel. Ha ha ha! Ang dumi talaga ng utak ko, biro ko sa sarili.

Dala ng pagod sa maghapon, natulog ako ng maaga. Pagkagising ko naman sa umaga, bigla akong nakaramdam ng matinding libog at nagjakol na naman ako bago pumasok sa klase.

Sa aking lunch break, kasama ko sa cafeteria sina Daphne, Liza at si Erych. Nagtatanungan kami tungkol sa assignment sa susunod na linggo.

Pagkatapos naming mananghalian, nagpaalam ako sandali sa dabarkads upang tuklasin ang isang bagay na kumukulit sa aking isipan mula pa kaninang umaga.

Umakyat ako sa ikatlong level ng gusali sa aking kolehiyo. Binaybay ko ang dean’s office at ang katabi nitong faculty room. Binasa ko ang ilang mga impormasyon, paunawa at anunsiyo na nakasabit sa bulletin board sa pagitan ng faculty room at ng isa pang silid-aralan. Naka-display dito ang ilang mga larawan na nakuha mula sa mga pinakahuling activities na ginanap sa aming eskuwelahan.

Pinagmasdan ko isa-isa ang mga photos. Hindi ako natagalang hanapin sa mga litrato ang guro na tumikim sa akin sa loob ng sinehan kahapon. Sa ilalim ng isang photo ay may nakasulat na manipis na caption. (Itago na lang natin siya sa pangalang Sir Zaki).

Sumilip ako sa faculty room pero ‘di ko siya nakita doon. Nagbabakasakali lamang. Maaaring may klase pa si Sir Zaki.

"May kailangan ka?" tanong ng isang guro sa akin.

"Wala po," agad akong tumalikod at lumayo.

Pagbaba ko sa ikalawang palapag ng gusali, nakita ko si Erych na may kinakausap. Instructor namin siya sa isang subject. May ipinapaliwanag sa kanya tungkol sa takda namin sa susunod na linggo.

Paglapit ko, tamang-tama naman na dumaan si Sir Zaki sa aking harapan. Galing siya sa loob ng room 206. Nagtapat ang aming mga mata pero hindi niya ako nakilala. Tumungo siya sa faculty room sa third floor.

Lumapit ako kay Erych habang kausap niya si Ma’am Panganiban. Paborito siya ng guro. Dahil si Erych nga naman ang laging nagta-top sa kanyang mga pagsusulit. Malamang mataas na naman ang markang ibibigay kay Erych sa report dahil handang-handa na siya dito.

Alam ni Erych na nasa tabi niya ako. Tuloy pa rin ang mga katanungan niya sa guro.

“O James, may kailangan ka rin bang paliwanag kaugnay sa takda ninyo sa darating na linggo?” tanong ng nakatatandang instructor.

Nagtanong ako ng isa bagamat alam ko na rin ang kasagutan dito. Para lamang magmukhang interesado ako sa aralin.

“Ahhh, ganoon ho ba..” binuklat pa niya ang dala-dalang kuwaderno upang ituro sa akin ang kanyang punto.

Nang pababa na kami ni Erych sa hagdanan, nasalubong namin si Sir Zaki. May dala-dalang mga textbooks. Hindi niya ako pinansin pero ‘di ko kaila ang pagbigay titig niya sa katawan ni Erych. Aha! Siguro type niya ang aking bestfriend. Alam ko naman na talagang malakas ang dating ni Erych. Never ito maitatanggi.

Pagkatapos ng klase sa hapon, naglakad kami ni Erych sa Recto patawid ng Mendiola. Napagpasyahan namin na kumain muna sa KFC bago na kami tumuloy sa boarding house. May hihiraming libro sa akin si Erych.

Pagdating namin sa compound, nasalubong namin ni Erych si kuya Vic. Nagtatambay siya sa ilalim ng puno, malapit sa drum na sumasalo ng tubig-ulan.

Ipinakilala ko si Erych kay kuya Vic. Nagkamayan sila.

“’Musta ka na?” tanong sa akin ni kuya Vic.

“Oks lang, he he, ‘kaw musta na?” ganti ko.

“Naga-apply nga ng trabaho e, sana nga swertehin sa abroad,” nasabi na sa akin ni Manuel ang balak ng kanyang kapatid na pumaibang-bansa.

-Itutuloy-