ZALDY SA GITNANG SILANGAN (Part 14)

Normal na dumaan ang mga araw pagkatapos ang nangyari sa amin ni Kuya Roco. Trabaho ang aming inatupag sa mga sumunod na araw. Malapit na ang araw ng sweldo. Sa susunod na Biyernes.

Sa labis na kaabalahan sa loob ng kumpanya sa linggong kasalukuyan, bagsak na ang aking katawan sa pagod pagdating sa apartment. Pati si kuya Roco, busy sa accounting office. Kamakailan, mainit ang ulo ng kanyang supervisor dahil sa maliit lamang na discrepancy sa kompyutasyon ng net profit.

Naikwento sa akin ito ni kuya nang nakasabayan ko siyang mananghalian sa cafeteria sa 3^rd floor ng main building.

“Suspetsa nga namin iyong isang kasamahan nating Pinoy ang may kagagawan, ayaw ko na lang magbintang, mahirap na baka lumaki pa ang issue,” ani kuya Roco habang kumakain.

Malapit na akong matapos kumain nang sumalo sa kainan si pareng Angelo.

“Uy musta na ha ha!” sinuntok ko siya sa braso.

“Heto busy sa trabaho! ‘Di na nga makapag-jamming eh!”

Pumuwesto si Angelo kaharap ko, katabi ni kuya Roco.

“Pumunta kaming mall ni Zaldy noong nakaraang Linggo. Nagbili ng konting pasalubong. Uuwi kami nitong Disyembre,” lahad ni kuya Roco.

“Kayo ha ‘di man lang kayo mag-imbita…” pamumuna ni pareng Angelo. 
Inumpisahan na niyang kainin ang ulam sa tray.

“’Di ka namin mahagilap,” paumanhin ko.

“Text niyo lang kasi ako,” dagdag niya.

Hindi niya alam ang naging karanasan sa pagitan naming dalawa ni kuya Roco.

“’Musta na ang sexlife mo ha ha?” pabiro kong paalala kay Angelo.

Nakangiti siya. Kumindat ako kay kuya Roco.

“Oks lang naman, may nakilala akong bagong barkada. Madalas ako sa kanila, kasama ko sa basketball. Ipapakilala ko siya sa inyo ‘pag nagawi siya sa atin,” kwento ni Angelo.

“Ano pangalan niya?” usisa ko.

“Marky name niya,” sagot ni Angelo. Ubos na ni kuya ang pagkain.

“Ano din ba? Ha ha, ‘lam mo na…” curious na ako sa pagkatao ng bagong kaibigan ni Angelo.

“’Yan ang ‘di ko sasagutin ha ha! Hintayin niyo na lang ‘pag naipakilala ko na!” taas-kilay na sagot niya.

“Ayus ‘yan para masaya tayo ‘pag nag-salo-salo,” tumayo si kuya Roco. Bumalik sa counter upang humirit pa sa manok na kanyang nagustuhan.

Bumulong sa akin si Angelo.

“Miss ko na ‘yung ginagawa ko sa iyo,” may kislap sa kanyang mga mata.

“Nangangalyo na nga palad ko sa pagsasariling-sikap,” pagsisinungaling ko sa kanya.

Bumalik na si kuya Roco sa dating upuan.

“Hmmm ano ‘yan he he,” inirapan niya kaming dalawa.

May ideya si kuya sa bulung-bulungan namin. Malakas ang radar niya. Gusto niyang sumalo sa lihim.

“Wala kuya Rocs, ito naman… basta sabihin na lang natin na magkakasundo kayo ni Marky,” siniko ni Angelo si kuya.

“Aahh! ‘Lam ko na…” ayaw ko nang banggitin pa, basta nahulaan ko na ang sagot.

Bumalik na kami ni Angelo sa likurang building upang ipagpatuloy ang trabaho sa maghapon. Dumaan muna kami sa banyo upang umihi.

“Kapain mo dali,” sabi ko kay pareng Angelo nang gumawi kami sa malayong sulok ng mga urinal.

Agad niyang idiniin ang kanyang palad sa bukol sa aking unimporme.

“Halikan mo ‘yung bukol,” utos ko.

Lumuhod siya sa puting tiles at sinilindro ng kanyang nguso ang bumabakat na saging sa tela ng itim na pantalon.

“Gusto ko nang tikman muli pareng Zaldy,” sabi ni Angelo na ngayon ay nakahawak na sa zipper ng aking suot na uniporme.

Bumukas ang pinto sa isang cubicle at lumabas mula sa loob ang isang katrabaho naming pinoy. Si pareng Reymon. Dumiretso siya sa gripo upang maghugas ng kamay. Tiyak na narinig niya kami ni Angelo sa may sulok.

Nagkunwari akong tapos nang umihi at tumabi sa gripo sa bandang kaliwa ni pareng Reymon.

“O musta p’re, may laro ba sa basketball sa Sabado?” tiningnan ko ang expression ng kanyang mukha sa salamin sa harap. Si pareng Angelo nakaharap pa rin sa isang urinal, nagkukunwaring umiihi.

“Wala baka sa susunod na linggo,” sinuklay niya ng bagya ang buhok at inayos ito habang nakatingin sa salamin.

Kasamahan ko siya sa parehong departamento.

“Sabay na tayo kung tapos ka na,” tumungo na siya sa labasan ng banyo. Sumunod ako at ‘di ko na nilingon pa si pareng Angelo.

“Saan ka na kasi nakatira sa complex?” usisa ko habang papalapit na kami sa Assembly. Dito kami magkasama ni pareng Reymon, kung saan ina-assemble ang mga iba’t ibang parte ng makina.

“Lapit lang ako sa unit nina p’reng Jopet…” nagsuot na siya ng hardhat at coverall na kulay sky blue.

Naalala ko tuloy si pareng Jopet na nabiktima ni kuya Roco sa loob mismo ng aming unit.

Kinuha ko ang pullover na nakasabit sa loob ng locker at ipinatong ito sa suot kong uniporme.

“Uy ano ‘yung narinig ko kanina sa banyo ha ha,” siniko ako ni pareng Reymon habang itinataas ko ang zipper sa gitna ng coverall.

“Ha?” painosente ang aking mukha.

“Sige na…” tinulak niya ako at tumama ang aking balikat sa nakabukas na locker.

“Wala ‘yun ha ha, nagkakatuwaan lang…” namumula na ang aking pisngi.

“Kasi kung tama ang aking narinig, parang trip ko din na ano… ‘lam mo na…” ngisi niya parang demonyo.

Naglalakad na kami papasok sa assembly line ng mga parte ng mga makina.

“Pumatol ka na ba sa ano noon?” gusto kong malaman kung may karanasan na siya.

“Meron na rin noon, pero ‘di ko pa nga nata-try dito,” pag-aamin niya.

Biglang tinubuan ako ng sungay. Kung i-reto ko kaya si pareng Reymon sa aking kuya Roco. Tutal natikman na ni kuya Roco si pareng Jopet noong nakaraan...

“Ano ba si Angelo?” tanong ni Reymon sa akin.

“Oo pero ‘wag na ‘wag mong babanggitin na sinabi ko sa iyo,” pasekreto kong bulong.

“Magaling ba gumawa?” tanong pa ni Reymon.

“Oo naman, minsan nga nami-miss ko… he he he,” isinuot ko na ang gloves na requirement kapag nasa mga makina.

“Inuman naman tayo minsan, nag-iimbita si pareng Jopet noong minsan ‘di ako nakapunta, pagod kasi…” dagdag pa ni Reymon.

“Oo ba minsan sama ka sa amin nina kuya Roco,” nag-concentrate na ako sa aking ginagawa.

Hindi ko na muling nakausap si pareng Reymon dahil naging busy kami nang mag-resume ang takbo ng trabaho. Hinanap ko siya sa shuttle pauwi sa aming tinitirhang compound. Wala siya, baka napasama siya sa unang batch ng mga empleyadong nagsiuwian.

Kinabukasan, Huwebes. Isang araw bago ang pinakahihintay na suweldo. Naka-timing ko na naman si pareng Angelo sa cafeteria. Kasabayan ni kuya Roco ang mga kasamahan niya sa accounting office kaya dalawa lamang kami ni Angelo na nagsalo sa iisang lamesa.

“Uy narinig tayo ni Reymon sa CR kahapon…” sumbong ko kay Angelo.

“Alam naman niya ang tungkol sa sekreto ko,” sambit niya sa pagitan ng pagsubo ng pagkain.

“Bakit pa niya tinatanong sa akin?” usisa ko kay Angelo. Masarap ang ulam sa cafeteria ngayon.

“’Di mo ba napapansin? Ano din ‘yun!”

“Ha? ‘No ibig mong sabihin?” biglang kumunot ang aking noo.

Gumanti lamang si Angelo ng ngiti. ‘Di na ako nag-isip pa dahil sumilid na sa aking isip ang nais niyang ipahiwatig.

“’Tangina silahis din si Reymon, ‘di ko ito alam ahh! Matagal ko na siyang nakikita sa departamento ngunit ‘di ko akalain na ano siya ha ha ha! Nagulat mo ‘ko d’on ah!” bigla akong tumayo upang kumuha pa ng pagkain sa counter.

Pagbalik ko sa tabi ni Angelo, “ang katotohanan diyan eh hindi kami talaga magkasundo ng Reymon na ‘yan, ‘lam mo naman kompitensiya ang turing niya sa akin ha ha,” kuwento niya.

“Ha ha, nagulat talaga ako! Teka nga at masubukan naman ang serbisyo niya,” pabiro kong sabi.

“Pinaseselos mo naman ako eh,” siniko ako ni Angelo na muntik ko nang ikinatumba sa upuan.

“’Di nga ba dapat eh magkasundo kayo, ‘di ba kayo-kayo na ring mga silahis ang nagtitirahan minsan ha ha ha,” nakalahati ko na kaagad ang pagkain sa harapan ko dala ng matinding gutom.

Hindi umiimik si Angelo nang papalabas na kami sa cafeteria. Umakbay ako sa kanyang balikat at sinabing, “ito naman ha ha, alam mo parang chicks din ‘yan, mas masarap ‘pag iba-ibang putahe… natikman mo naman na ako he he minsan hanap ng isang lalaki ang iba namang karanasan… mahirap na ‘pag lagi na lang adobo, ika nga...” tumungo kami sa toilet.

“Dali kapain mo ‘ko,” utos ko kay Angelo nang nasiguro naming kami lamang ang tao sa loob ng toilet.

Hinila ako ni pareng Angelo sa isang cubicle at itinulak niya ako sa upuan ng inidoro. Agad niyang ibinaba ang aking zipper upang ilabas ang alaga na mabilis nang tumirik sa garter ng suot na brief. Inamoy ni Angelo ang tela sabay dinilaan niya ang bukol na bumibilog sa loob.

Ibinuka kong kusa ang aking mga hita at pumagitna si Angelo, nasa harap ko ang nakaluhod niyang anyo.

“Libog na libog ako p’re,” bulong ko sa kanya.

“Relax ka lang, miss ko na lasa ng tarugo mo,” bigla niyang isinubo ang ulo na namumugto na sa libog.

Napapikit ako habang nilalasap ang dila ng kumpare ko. Sinuso niyang mariin ang ulo hanggang sa kalahati ng aking sandata. Hinugod niya ito pataas at sinubo niya ng buo, pababa sa makapal kong bulbol.

“Ohhhh,” mahina kong ungol. Pakiramdam ko ay lalabasan ako ng maaga nito. Dala na rin ito ng kilig ng sandali, ang magpasuso sa publikong lugar kung saan sa anumang sandali ay mahuli kami sa akto.

Hinigop pa ni Angelo ang aking titi sabay pinasikipan niya ang kanyang pisngi. Taas-baba. Taas-baba pa.

“AHHH!” pumulandit na agad sa loob ng kanyang lalamunan ang naipong tamod sa ilang araw.

Nilunok ni pare ang aking gatas, dinilaan niya ang hati sa gitna ng ulo na hanggang ngayon ay nilalabasan pa ng puting likido.

“Tayo ka na dali!” pagmamadali kong sambit. Baka may pumasok sa loob ng banyo.

Tumayo si Pareng Angelo at ibinaba niya ang flush ng inidoro. Bumuhos ang tubig sa ilalim ng inuupuan kong cover, sabay binuksan niya ang pinto ng cubicle.

Nanatili muna ako sa loob ng cubicle habang naghuhugas siya ng kamay sa lababo. Tumayo ako sa inuupuang inidoro at nag-tuck-in ng suot na t-shirt. Ikinambyo ko ang aking alaga sa gitna ng pantalon ngunit bumalik muli ang aking alaga sa bandang kanan. Pumoporma ang hugis ng aking ari sa ibaba ng bulsa.

Nang tumahimik na ang banyo, lumabas ako ng dahan-dahan mula sa loob cubicle.

NASA LOOB NG BANYO SI REYMON! Naghuhugas ng kamay sa harap ng isang lababo. Nagsalaubong ang aming mga mata sa salamin.

“Kalalabas lang ba ni Angelo?” tanong ko sa kanya.

“Oo nagmamadali nga eh…” sabay turo ng kanyang hinlalaki sa pintuan.

“Kanina ka pa ba?” tanong ko muli sa kanya.

“Kapapasok lang…” humarap siya upang tumungo sa urinal. Sa likod ng aking isipan, pakiramdam ko ay alam niya na may ginawa kaming milagro ni Angelo sa loob ng cubicle.

Malapad ang mga balikat ni pareng Reymon. Medyo humahaba na ang kanyang buhok, kailangan na ng gupit. Pinapawisan ang kanyang batok na kanya namang pinunasan gamit ang isang panyo.

"San ka nagpapagupit dito 'tol?" tanong niya pagkatapos umihi.

"Ha ah e si kuya Roco na ang nagti-trim sa aking buhok. Tipid pa 'di ba? May gamit siyang gunting at shaver sa bahay... kung gusto mo dumaan ka sa unit bukas Sabado," anyaya ko kay Reymon.

"Kelangan na akong magupitan, mainit sa anit at batok," sabay tingin siya sa aking buhok na semi-kalbo.

"Ipa-shave mo na 'yan kay kuya Roco, tulad ng sa akin," idinaan ko ang aking palad sa matutulis na buhok na tumubo sa huling gupit ni kuya Roco.

"Bagay ko kaya semi-kalbo? Ha ha!" yumuko ako upang ipahaplos kay Reymon ang tubo ng maiksing buhok sa ulo. Magkasingtangkad lamang kami.

"O sige bukas daan ako sa Sabado," tumungo na kami sa labas ng corridor at dumiretso sa Assembly kung saan kami magkasama ni pareng Reymon.

-Itutuloy-