SEMANA SANTA NI ALJON (Huwebes Santo) (Chapter 5)

Kinaumagahan, pagkatapos namin mag-almusal ni Julius sa kusina ni insang Raffy, tumungo kami sa lumang bahay na aking kinalakihan. Nagsasampay ng mga nilabhang damit si Sandee na napangasawa ng aking nakakabatang kapatid.

“Si Albert?” tanong ko kay Sandee.

“Asa likod-bahay, nagpapakain ng baboy,” sabay turo sa likod ng puno ng sampalok. Noong mga bata pa kami, puro palayan ang lupaing ito kung saan pinatayo ang mga kulungan. Gawa ang mga ito sa hollow blocks na nagkukulay berde na sa amag.

Nakaupo si Albert sa tabi ng traktor. Naghahasik na ng mga butil sa nagsikalat na manok sa bakuran. Naghahabulan ang dalawa kong pamangking mga babae. Lumapit sila upang yumakap sa akin.

Nagbibinata na rin ang kambal niyang mga panganay… si Jobert at Jonard. Umalis sila ng maaga upang lumahok at tumulong sa mga hinahandang mga kaganapan sa mahal na araw.

Kinumusta ni Albert ang aking pamilya. Tahimik lang ako. Pinalitan ko ang topic ng usapan. Alam ni Albert ang sitwasyon namin ni Janet. Nahinuha niya ang tanging rason kung bakit hindi ko sila kasama ngayong bakasyon.

“Siyanga pala, si Julius… kasama ko sa trabaho,” pagpapakilala ko sa kanilang dalawa.

“Musta pare,” lumapit si Julius upang kamayan si Albert.

“Sensya na pare madumi kamay ko, abala dito sa bukid…” ipinahid ni Albert ang kamay sa suot na lumang t-shirt.

“Ha ha oks lang ‘yan,” sagot ng aking bestfriend.

“Tito, penge naman ng pambili ng kendi,” hiling ng bunso kong pamangkin. Madungis ang mukha. Malikot. May gasgas sa binti. Nadapa raw kahapon habang naglalaro ng tumbang preso. Binigyan ko siya ng bente pesos at kaagad nang tumakbo papalabas ng bakuran papunta sa sari-sari store ng kapitbahay.

Pagkatapos mananghalian sa lumang bahay, ipinasyal ko si Julius sa sentro ng bayan. Maski na matagal na akong hindi umuuwi, marami pa rin ang nakakakilala sa akin. Kinukumusta ko sila. Bumabati sa mga dating kababata. Parang kailan lang. Kay sarap sariwain ang mga karanasan ko nang ako ay bata pa. Sa ilang pagkakataon, tinatanong nila ang aking buhay-may-asawa. Mga paiwas na tugon lamang ang aking sinasagot sa kanila. Mahirap nang ibahagi sa iba o kahit pag-isipan lamang ngayon ang tunay na nangyayari sa aking personal na buhay.

Dumaan kami ni Julius sa lumang simbahan sa likod ng paaralan. Bumuhos sa aking gunita ang mga alaala mula sa kabataan. May isang pangkat ng mga binata ang abalang naghahanda sa mga karosa na iikot bukas sa mahabang prusisyon. Ilalagay ang mga imahen ng simbahan sa ibabaw ng karosa. Lalagyan nila ang mga ito ng balabal at talukbong na itim na belo.

Napansin kami ng lider ng grupo. Si Jobert na aking pamangkin. Lumapit siya at niyaya niya kaming lumapit sa ginagawang mga palamuti sa karosa. Kumaway ang isa ko pang pamangkin na si Jonard mula sa dulo ng altar. Abala niyang tinutulungan ang pari.

“Binata ka na ah,” sabi ko kay Jobert. May nunal si Jobert sa panga. Ito ang palatandaan ko sa kanilang dalawa dahil silang magkambal ay halos magkamukha.

“Tito, mabuti naman po bumisita kayo, matagal nang hindi kayo nagbabakasyon,” ngumiti si Jobert. Mapuputi at tuwid ang mga ngipin. Medyo malulusog ang aking mga pamangkin. Naiiwan sa kusina. Masarap magluto ang aking kapatid na si Albert.

Sa edad na labing-anim, halos magkasintangkad na kami. Pinisil ko ang kanyang bilbil sa tagiliran. Natawa siya sa aking ginawa.

“Tito talaga, sarap kumain eh,” sabay hawak sa malambot niyang tiyan.

Pinakilala ko siya kay Julius. Mahiyaing ngumiti si Jobert sa kanya.

“Anong balak niyo ngayong araw tito,” hinila niya ang aking braso papalapit sa mga hinahandang imahen ng Poong Hesus na buhat ang krus. May lima pang mga binatilyo ang abala sa paligid ng karosa. Mga kasing-edad ni Jobert. Sila na rin ang tumutulong magsakristan sa simbahan.

Napag-alaman ko na sumakabilang-buhay na pala si Father Dan mga anim na buwan na ang lumilipas. Siya ang butihing pari noong ako ay sakristan dito. Ipinakilala sa akin ang bagong pari na si Father Ed. Bata pa si Father Ed nasa 40 anyos siguro ang tanda niya. Nakasuot siya ng puting sutana at salamin sa mata.

“Pamangkin mo pala sina Jobert at Jonard…” tumingin kami kay Jonard na nasa tabi ng altar, pinapalitan niya ang mga kandila sa harap ng malaking krus.

Inimbita ako ni Father Ed na manood ng prusisyon bukas. Paglabas ko ng simbahan, isang grupo ng mga matatanda ang nagtitipun-tipon sa malayong likuran ng simbahan. Doon isasagawa ang pasyon na mag-uumpisa na ngayong hapon ng Huwebes Santo. Gaganapin ito ng magdamagan hanggang alas-tres kinabukasan, Biyernes Santo. Halilihan nilang kakantahin at salaysayin ang Pasyon ng Poong Hesus.

Hinabol kami ng kambal nang papalayo na kami patungo sa batis sa katabing sityo. Nagpasya kaming lakarin na lamang. Mga kalahating-oras.

“Tapos na ba kayo sa simbahan?” tanong ni Julius sa kambal. Sabay silang sumagot ng ‘hindi pa’. Dumarami na ang mga tao sa paligid ng simbahan.

“Ha ha kambal nga kayo,” biro ko. Tahimik at mahiyain si Jobert. Habang si Jonard naman ay medyo galawgaw kung kumilos. Pero kapag sila na ang magkasama, pareho nang maingay.

Gagabihin sila ngayon. Nakapag-paalam naman silang mabuti sa mga magulang. Ngayong pinagtabi na sila, hindi maikakaila ang pagkawangis ng dalawa. Pati na rin korte ng katawan, parehong bilugin. Malulusog ang mga braso at mga binti.

“Tito, malamang tahimik ang batis ngayong hapon,” sabi ng isa sa kanila. Alas-sais y medya na. Mataas pa ang araw sa kanluran. Mga isang oras pa bago magdapit-hapon.

“Tito balak pumunta ang church group namin sa resort sa Porac sa Sabado Gloria, sama kayo ni kuya Julius” anyaya ni Jobert.

“Tingnan namin,” ‘di kasiguraduhang sagot ko.

Puro mga binatilyo ang barkada ng kambal. Bumalik na ang dalawa upang samahan muli ang grupo ng mga sakristan. Magka-akbay silang bumalik ng simbahan, naglalakad sa tabi ng maalikabok na daan.

Tumutulo ang pawis sa noo ni Julius. Kasagsagan ng tag-init. Abril. Nakakahilo ang magkahalong sinag ng araw at pag-ikot ng abok-lahar sa paligid. Pinahid ko ang aking panyo sa mukha. Dumi at pawis na naipon sa maghapon. Kailangan ko nang maligo.

“Tiyak sa Sabado, maraming magsisiligo sa batis,” sabi ni Julius.

Mababa na ang araw sa abot-tanaw. Hindi pa rin nagbabago ang paligid-ligid ng batis. Makapal na hilera ng mga kawayan ang nagkumpol papapasok sa batis. Dinig ko ang pagbagsak ng maliit na talon sa bandang kaliwa. Dito ako noon madalas maligo sa ilalim ng talon. May malalalim na parte ang batis. Sinabihan ko si Julius na mag-ingat sa paglangoy.

Dumaan ang ilang mga ibon sa hilaga ng nagtataasang mga kawayan. Dala ng makapal na pagtubo ng kakahuyan, may lamig na dulot ang simoy ng hangin. Tila paraiso ang batis na nakatago sa gitna ng kapatagan.

 “Tara ligo na…” kaway ni Julius sa akin. Inalis ni Julius ang kanyang suot na t-shirt at maong. Hindi nahiyang makita ang bukol sa kanyang puting brief.

“’Di tayo nakapagdala ng tuyong damit kaya hubo’t hubad tayong lulusong” sabi ko kay Julius.

Sa gawi ng mga kawayan, nakatayo pa roon ang lumang kubo na tambayan ng mga nagsisipagligo. Butas-butas na ang ilang gilid nito. Pati ang tatlong hakbang na hagdan patungo sa loob ay bali-bali na.

 “’Wag nang hiya-hiya, tayo lang namang dalawa” sabi ni Julius. Upang ipatunay sa akin, hinubo na ni Julius ang suot na brief at inihagis ito sa malaking bato.

Malambot na nakalaylay ang ari ni Julius. Kinamot niya ang kanyang singit. May tatlong pulgada na ang karne sa harapan niya.

 “Oo susunod na ako paglusong mo sa tubig ha ha,” malakas na sabi ko. Umalingawngaw sa mga kawayan ang aking boses.

Tumakbo na sa pampang si Julius. Matatambok ang mga pisngi sa puwet.

Madali kong inalis ang aking mga saplot. Tinakbo ko ang sampung metro palusong sa tubig, simula nang patigas ang aking sandata.

Naligo kami ni Julius ng isang oras. May kadiliman na nang umahon kami mula sa tubig. Ginhawa lamang ang dinulot ng tubig sa batis. Hubo’t hubad kaming bumalik sa lumang kubo. May bakas pa ng liwanag ang nalalabi mula sa kanluran pagkalubog ng araw.

Pumasok kami sa kubo, sinuri ang maliit na espasyo sa loob. Bumagsak ang kawayang sahig sa isang sulok. May nalatag na lumang banig sa gitna. Nawari kong dito nagpapahinga ang sinumang makakatiis sa rupok ng lumang dampa.

Sa isang sulok, may naiwang kalahating kandila. Sinindihan ito ni Julius gamit ang kanyang lighter mula sa hinubad na maong. Nag-alok siya ng yosi, tig-isa kami. Umikot ang usok sa loob. Bagya nang natuyo ang basa sa aming katawan dala ng alinsangan ng panahon. Nag-alok muli ng isa pang yosi. Nakakadalawa na kami.

“Higa tayo,” sabi ko kay Julius. Agad nang tumigas ang aking titi pagbagsak ko sa banig. Mula sa kandila sa sulok, naghagis ang liwanag nito ng anino sa gilid ng kubo.

“Ang laki ng anino ah, ha ha higante,” nakangiting sabi ni Julius. Parang poste ang laki ng nabuong anino sa nipang dingding.

“Isubo mo pare,” bulong ko kay Julius, na ngayon ay tumirik na rin ang sariling sandata.

Bumaliktad siya agad upang salubungin ang aking katawan sa posisyong 69. Pumaibabaw siya. Nagkainan kami ng saging. Tanging saksi ang mga engkanto ng kawayan sa aming pagtatalik. Salit-salit kaming nagpalitan ng posisyon.

“Ang sarap ng titi mo,” sigaw ni Julius.

“AAHHH! Ikaw din sarap!” hiyaw ko sa kabilang dulo.

Pinagsaluhan namin ang kakatiting na liwanag na binibigay ng kandila. Tila nakakahibang ang pamilyar na amoy ng lumang nipa kahalo ang likas na amoy ng kawayan.

Nasulyap ko sandali ang langit sa bukas na bintana. Nagsilabasan na ang mga bituin. Malapit nang mabuong-bilog ang buwan. Sa kabila ng pagbugso ng talon sa batis, paminsan-minsang naririnig ang huni ng mga namumugad na ibon.

“Sige pa pare susuhin mo ako,” ungol ko habang dinidiin ko ang pagkadyot sa kanyang bibig.

“Uhhhh mauuna na akong labasan!” babala ni Julius. Nagkataong isusubo ko na sana muli nang bumuhos mula sa kanyang titi ang puting punla. Kumalat ang krema sa banig.

Taas-baba pa rin ang malaking anino sa gilid ng nipa. Pawisan ang aking katawan. Subo-subo ni Julius ang buong anim na pulgada. Binuklat niya ang aking mga hita. Sibasib niyang inatake ang aking kaselanan. Makalipas ng isang minuto, pumutok na rin ang bulkan sa kanyang lalamunan.

“Oohhh pare, ang sarap!” hiyaw ko. Isinigaw ko sa langit ang nakaraos na pakiramdam. Hindi ko napigil ang sarili.

Kinain ni Julius ang aking tamod. Nasalo niya lahat ang katas sa loob ng bibig. Tumayo ako upang dumungaw sa bintana. Sumalubong sa akin ang simoy mula sa batis.

Ipinikit ko ang aking mga mata at dinamdam ang halimuyak ng paraiso. Malamig na ang hangin at madilim na sa labas ng kubo.

Nagulat ako sa narinig na kaluskos sa bandang ilalim ng mababang hagdanan ng kubo. May sumukot na anyo ng isang tao ang naaninag ko sa dilim. Agad kong tinungo ang labasan ng dampa. Gulat na bumangon mula sa banig si Julius. Hawak niya ang kandila sa kaliwang kamay.

Tumayo ang hugis mula sa pinagtataguan. Si JOBERT na aking pamangkin! Kitang-kita sa kanyang mukha ang kahihiyan. Pinagpawisan ang kanyang pisngi. Magkahalong gulat at takot ang ekspresyon sa mga mata. Bakat sa kanyang shorts ang tolda ng pagtayo ng kanyang ari.

“Tito… sumunod lang po ako para samahan ko kayo” nanginginig ang kanyang boses habang masid niya ang hubad kong katawan.

-Itutuloy-