Thursday, 16 June 2016

SEMANA SANTA NI ALJON (Chapter 6)

Halatang nanlalambot ang mga tuhod ni Jobert mula sa pagsulpot niya sa ilalim ng kubo. Tumulo ang isang guhit ng pawis mula sa kanyang leeg. Pinahiran niya ito gamit ng kanyang mga malulusog na daliri.

Bumaling ang kanyang atensyon sa nakatayong anyo ni Julius sa loob ng kubo. Naikubli ng mga anino ang maselan niyang parte. Bumalik ang kanyang titig sa nakahubad kong katawan.

"O 'wag kang kabahan..." hinatak ko ang kanyang kamay, basang-basa ito sa pasma at nerbyos. Bumitiw siya dahil nanginginig ang kanyang katawan.

"Tito... sorry po sumunod lamang ako dahil gusto ko din sanang maligo..." bumabakat sa kanyang suot na shorts ang hugis ng ulo ng namamagang ari.

Lumapit si Julius sa bungad ng kubo at inabot niya sa akin ang tuyo kong mga damit. Wala kaming dinalang tuwalya kaya natuyo na lamang ang aming balat sa simoy ng hangin.

Napansin kong napalunok si Jobert sa nakalaylay na ari ni Julius. Malambot pa ito dahil katatapos niyang malabasan. Isinuot niya ang brief na hawak at ipinaling pa niya ang malambot na bukol sa gitna bago niya tuluyang itinaas ang maong.

"Ihi muna ako tito," nangangatog ang tuhod na tumalikod si Jobert paharap sa may puno ng niyog mga dalawang metro ang layo mula sa hagdanan. Sinamantala kong magbihis habang siya ay abala sa kanyang layunin.

"Ingat ka sa nuno sa punso," pabirong sabi ni Julius.

Nakangisi si Julius pagkasuot niya sa kanyang t-shirt na puti. Levi's ang nakasulat sa harapan nito. Makahulugan ang kanyang ngisi. Kumindat siya sa akin.

Umakbay ako sa balikat ni Jobert habang binabaybay namin ang mabato at maalikabok na landas patungo sa sementadong daan na liliko sa sentro ng bayan. Noong huli kong punta dito sa batis, hindi pa ito nasemento at puro talahib pa ang paligid. Pumipito si Julius ng isang sikat na kanta habang patungo kami sa kabayanan.


Hinatid namin si Jobert sa lumang bahay. Nakahain na ang hapunan na inihanda ng aking hipag na si Sandee. Nanonood sa sala ang aking kapatid na si Albert, kandong ang bunsong anak na si Leira. Hinanap ko ang kambal ni Jobert na si Jonard.

"Nagpaalam kanina matutulog sa kabarkada," sagot ni Sandee mula sa kusina. Kailangang maaga daw bukas sa simbahan upang tumulong sa mga kaganapan ng Biyernes Santo. Tahimik na kumakain si Jobert sa kabilang dulo ng lamesa. Sarap na sarap si Julius sa inihaing pagkain.

"Tataba ako kaagad sa sarap ng pagkain dito sa Pampanga, totoo nga na magaling magluto ang mga Kapampangan..." pambibida niya.

"Kuya Aljon, matulog ka na lang sa luma mong silid, takot 'yang si Jobert sa dilim..." namumula sa hiya si Jobert habang sumusubo ng kanin.

Tatlo ang silid sa lumang bahay na aming nilakhan. Halos walang nagbago maliban sa naidagdag na bagong mga appliances. Nababakbak na sa ilang parte ang lumang pintura sa mga dingding.


Ang aking silid sa ikalawang palapag ang gamit na ngayon ng magkambal. Habang ang kabilang kuwarto ay para sa mga nakababatang mga babae. At sa dating silid nina tatay at nanay ang tulugan nina Albert Sandee ngayon. Nasa baba ang silid ng mag-asawa malapit sa silid-kainan.

Nakasabit pa rin sa pader ang aking mga diploma na ngayon ay naninilaw na sa sobrang kalumaan. Bumalik sa gunita ang aking karanasan mula pagkabata sa loob ng bahay na ito nang baybayin ng aking mga mata ang lumang larawan sa ibabaw ng TV.

Inakyat namin ni Julius ang lumalangitngit na hagdanan patungo sa itaas upang ipakita ko sa kanya ang luma kong silid. Nakakalat sa lumang kama ang mga aklat at kuwaderno ng magkambal.

"'Sensya na tito magulo ang kuwarto," sumunod pala sa amin ang aking pamangkin. Kinakamot ang ulo sa hiya.

"Dito muna ako matutulog ha Julius," tapik ko sa balikat ng aking bestfriend. Mag-isa muna siya ngayong gabi sa silid na inilaan sa kabilang bahay nina insang Raffy.


"Oo pare 'wag mo lang ako kakalimutan 'pag nakahain na ang agahan ha ha ha," nakangiti ang mukha ni Julius.

Pagkapaalam ni Julius ay bumaba ang aking lusuging pamangkin upang maligo sa banyo sa baba. Sampay sa kaliwang balikat ang isang tuwalyang kulay gray. Hiniram ko ang tsinelas ng kakambal na nasa ilalim ng kama.

Pagkaraan ng dalawampung minuto, pumanhik na si Jobert hawak ang basang tuwalya.

"Tito maliligo pa ba kayo niyan?" isinampay ng aking pamangkin ang ginamit na tuwalya malapit sa bintana.

"Hindi na... presko pa ang aking pakiramdam mula sa paglangoy ko kanina sa batis. Nakapagbihis na ang aking pamangkin mula sa banyo. Tila nahihiya sa akin. Isang puting sando at lumang shorts ang gagamiting pantulog. Mahahalata sa kanyang musmos na katawan ang lambot ng kanyang mga bilbil. Ganito din ang aking kapatid na si Albert noong kami ay mga bata pa. May pinagmanahan si Jobert.

"Tito 'sensya na po kanina sa kubo sa tabi ng batis..." hindi niya maituloy ang nais sabihin dahil sa hiya.


"'Wag kang mahihiya Jobert, sa katunayan nga wala ka dapat ipagpaumanhin..." umupo ako sa luma kong kama. Laman pa rin nito sa loob ang malampot na kapok na hindi na pinalitan sa paglipas ng panahon.

"Gusto mo bang humiram ng damit pantulog tito? Meron pa akong mga shorts sa kahon..." hinalukay ng aking batang pamangkin ang nakatuping mga damit hanggang sa nakahanap siya ng isang malaki-laking short pants. Sabi niya dati raw gamit ito ng aking nakababatang kapatid na si Albert.

"Kakasya 'yan sa akin," tinanggap ko ang kulay brown na shorts mula sa kanyang mga matatabang mga bisig. Hinatak ko ang garter nito upang tantiyahin kung tama lang ito sa aking baywang. Bagamat may kanipisan ang tela nito ay pinagpasiyahan kong ito na lang ang aking isusuot

Umupo siya sa gilid ng kama upang mapagmasdan niya akong magpalit ng damit. Ramdam ko ang kanyang matinding pagtitig. Hinubad ko na ang suot na maong at isinabit ito sa hawakan ng aparador. Nakapaling ang aking tarugo sa gilid na ngayon ay hindi pa buhay. Pansin ko sa mata ni Jobert ang hindi mabitiwang titig sa aking harapan. Kinakagat niya ng kuko sa daliri habang yumuyuko sa hiya. Mamaya ng konti ay babalik na naman ang kanyang sulyap sa aking bukol.


"'Di na ako magbi-brief ha para mas presko," pasya ko. Dahan-dahang tumuwid ang kanyang pag-upo sa kama dahil sa hindi maikakailang tuwa. Isasadya kong dapat mapansin ni Jobert ang unti-unti at banayad kong paghubad.

-Itutuloy-
















No comments:

Post a Comment