KWENTO NI JIMBOY (Part 11) (Karanasan sa Recto)

Umpisa na ng pasukan sa kolehiyo. Hunyo 15. Nag-umpisa na rin umulan. Balita nga sa TV kanina ay mayroong papapasok na bagyo sa bandang Samar. ‘Di nga dadaan sa Kamaynilaan ngunit uulan naman. Medyo madilim nga ang kalangitan sa bandang silangan.

Siya nga pala, Tourism and Hospitality Management ang napagpasyahan kong kurso. Kasalukuyang kinukuha ko ang kursong ito sa isang kilalang pamantasan sa Recto. Noong una, araw-araw akong sumasakay ng FX o bus upang pumasok sa eskuwela. Nahihirapan ako madalas dahil sa traffic sa daan at sa tagal ng biyahe mula sa Pasig. Sa katunayan nga mula noong nag-umpisa ang klase, limang beses na akong na-late sa klase. Pinagpilitan ng aking mga magulang na dito ako mag-aral dahil nga sa dito din sila nagsipagtapos.

Mayroong kababata ang aking ama na nakatira sa San Miguel, malapit sa Malacanang. Si tito Lando. Orlando ang buo niyang pangalan. Tulad ng aking ama, guro din ang kanyang propesyon. Mahigit 50 anyos na ang gulang ni tito Lando. Siya ay may anak na dalawang lalaki, ang mas bata sa kanila ay nasa kolehiyo at nag-aaral din sa parehong unibersidad sa Recto. Nakiusap ang aking ama na sa kanila muna ako mangungupahan sa kahabaan ng aking pag-aaral sa kolehiyo.

May mga pinapaupahang silid si tito Lando na inilaan lamang para sa mga estudyante. Dito na kinukuha ang pinangtutustos niya sa kanyang pamilya dahil maaga siyang nag-retire sa pagiging isang guro. Medyo may kalakihan ang compound nina tito Lando. Namana pa niya ito sa kanyang mga magulang na nakatira na dito sa San Miguel mula pa noong dekada 1920's. 

Sa pinakadulo nito ay ang bahay nilang mag-anak. Lampas ng gate mula sa kanan ay ang hilera ng mga pinapaupahang units na may kanya-kanyang pasukan. Kulay berde ang mga pinto. Nababakbak na ang ilang pintura dala ng kalumaan ng mga kwarto.

Dito na ako nakatira ngayon habang ako ay nag-aaral. Dahil nga sa hirap ng pagbibiyahe sa umaga at sa grabeng trapik, mas makakabuti sa akin ang mangupahan na lamang upang ‘di mahuli sa klase. Linggo-linggo pa rin akong umuuwi sa bahay sa Pasig at lumuluwas kada Lunes ng umaga. Mula sa boarding house nina tito Lando, labinlimang minuto lamang ang aking nilalakad papasok sa paaralan.

Paalala sa akin ni tito Lando na bumabaha sa kabilang kanto tuwing umuulan. Isang problema na 'di malutas-lutas. Umaambon nga sa labas ngayon nang dumungaw ako sa bintana. Isang parisukat na bintana ang nasa dulo ng aking maliit na silid kung saan natatanaw ko ang mga kinakalawang na bubungan ng mga kalapit-bahay. Alas-tres ng hapon natatapos ang huling klase tuwing Huwebes. Napagpasyahan kong umuwi na sa boarding house upang magpahinga.

Inimbita ako ni Tito Lando na magmeryenda sa kanila pero sinabi kong kumain na ako sa turo-turo sa harap ng compound. 

Apat na babae at dalawang lalaki ang aking mga ka-boardmate. Nakilala ko na ang isa sa kanila… si Joel. Physical Therapy ang kanyang kinukuhang kurso tulad ng kuya Charlie ko. Kaninang papasok ako sa compound, nasalubong ko si Joel at nagyayang maglaro ng computer games sa internet café na katabi lamang ng compound namin. Sabi ko, inaantok ako at iidlip na muna.

May kalamigan ang panahon dahil sa buong maghapong ambon. Makulimlim ang kalangitan. Bigla akong nakaramdam ng matinding libog dala ng lamig ng panahon. Nakahiga ako sa aking kama. Nag-iimagine ng kung anu-anong bagay na nakakalibog. Bumalik sa alalala ang aking mga karanasan sa nakaraang summer vacation. Si Tito Gener. Si Allan. Sa Laguna.

Oo tama, makapamasyal nga sa Quiapo at magpalamig sa Isetann o manood ng sine sa Recto, sabi ko sa sarili. Dagli akong bumangon at nagbalak na pumuntang Quiapo na malapit lang naman. Pagkalabas ko ng compound, sumilip ako sa internet café. Abalang-abala si Joel na naglalaro ng computer game.

Binaybay ko ang kahabaan ng Recto patungong Isetann. Dumaan ako sa sidewalk kung saan talamak ang gawaan ng mga pekeng diploma at iba't ibang klaseng dokumento. Nakakahiya. Nakakalungkot. Sa tingin ko ay mahihirapang sugpuin ang negosyong ito sa Recto.

Napigil kong magjakol kanina sa loob ng boarding house. Kay sarap pa naman magparaos kapag ganitong malamig ang panahon. Naalala ko tuloy noong pumunta kami ni tito Gener dito sa Quiapo. Nagpasuso siya sa loob ng sinehan dito sa Recto. Parang gusto ko ngayong maranasan ito... subukang pumasok na mag-isa sa isang sinehan.

Napagpasyahan kong pumasok sa isang sinehan sa bandang kaliwa paglampas  ng konti sa Isetann. May escalator na paakyat sa itaas. Magkahalong utog at kaba ang aking nararamdaman habang papasok ako sa orchestra. Amoy luma ang loob ng sinehan. Humalo pa sa ere ang masangsang na amoy ng usok ng sigarilyo. Sumandal ako sa pader sa likuran upang sanayin muna ang aking mga mata sa kadiliman ng sinehan.

Doble ang palabas na Rated R. Ingles ang kasalukuyang pelikula, Tagalog naman ang susunod mamaya. May nakasinding bombilya sa gawing kanan bagaman mahina lamang ito.

Pumili ako ng upuan sa likod na hilera malapit sa gitnang pasilyo. Makalipas ng sampung minuto, nasanay na rin ang aking mga mata sa kadiliman. Wala pa masyadong tao sa loob ng sinehan. May mag-isang nakaupo sa bandang harap. May magkatabi naman sa bandang gitna sa malayong kaliwa. Lumingon ako sa gawing likod. Kakapasok lamang ng isang lalaki, sumandal siya sa may bungad.

Tumayo ako at lumipat sa gitnang hilera ng mga upuan kung saan malayo sa ilaw at mas lalong madilim. Umupo ako at sinubukang mag-relax. Kinontrol ko ang kaba sa dibdib.

Sa gilid ng aking paningin, napansin kong umupo ang isang lalaki sa bandang kanan, tatlong puwang ang layo mula sa aking kinauupuan. Tila ‘di siya mapakali at lingon ng lingon sa aking gawi. Lumingon ako sa kanya. Siya ang lalaking bagong pasok, iyong nakasandal sa may bungad. Nakasuot siya ng itim na t-shirt. May dala-dala siyang notebook na inilapag niya sa katabing upuan.

Biglang kinilig ang aking kalooban. Batid ko ang pakay niya. Nais akong chupain ng lalaking lumalapit sa akin. Binago ko ang aking pagkakaupo, lalo ko pang ibinuka ang aking mga hita. Napansin ng lalaki ang maingat kong senyas.

Unti-unti siyang lumalapit sa aking puwesto. Nakikiramdam siya. Makalipas ng isang minuto, lumapit muli siya ng isa pang upuan. Iisang puwang na lamang ang layo niya. Palingon-lingon pa rin siya sa akin. Sinisiyasat niya ang reaksiyon sa aking mukha. Kinikilatis niya ang anyo ng aking katawan. Nanonood ako sa palabas bagaman sa gilid ng aking paningin ay nakikiramdam din sa kanyang pagkilos. Ibinuka ko na naman ang aking mga hita upang masilayan niya ang namumuong bukol sa aking harapan.

Sa wakas, lumipat na siya sa katabing upuan. Tumitibok ng malakas ang aking dibdib. Nalanghap ko ang mamahaling pabango mula sa kanyang t-shirt. Dahan-dahan niyang dinikit ang kaliwang siko sa aking kanang siko. Nagpapakikiramdam kami. Mainit ang pagdampi ng kanyang siko. Napansin kong nanginginig din ang kanyang kamay. Tulad ko, mukhang ‘di siya sanay sa ganitong tagpo. Lumingon ako sa kanya. May hitsura siya. Nagtinginan kami sa mata. Kinikilatis namin ang isa’t-isa.

Idinantay niya ang kanyang braso sa armrest sa pagitan namin. Nagpapakiramdaman pa rin kami. Nag-aapoy na ang aking katawan sa kasabikang masuso muli. Nang ginalaw ko ang aking kanang hita, tumama ito sa kanyang kamay na nakalawit mula sa armrest.

‘Di ako tumutol. Hinayaan ko lang na dumikit ang kanyang kamay sa aking kanang hita. Bigla kong diniin ang aking hita upang hudyatan siya. Natanto niya ang gusto kong mangyari. Utay-utay na gumapang ang kanyang mainit na palad. Nagbibigay sa akin ng kakaibang kiliti ang bawat kilos, bawat galaw. Pumipintig ang aking kalamnan sa nangyayari.

Nakapaling sa bandang kanan ang matigas kong titi. Sa wakas, narating na ng kanyang palad ang pinakamimithing layunin. Napapikit ako sa sarap na nadarama. Idiniin niya ang kanyang hintuturo sa katigasan ng aking ari. Nakukuryente ako sa bawat haplos ng kanyang kamay.

Ibinaba na niya ang zipper ng aking pantalon. Hinayaan ko lang na gawin niya ang nais niyang mangyari. Pinikit ko na lang ang aking mga mata. Ilan pang sandali, inalis na niya ang butones ng aking maong. Gusto nang makawala sa masikip na brief ang aking titi. Nilalaro-laro ng kanyang malilikot na daliri ang bukol . Kinikiliti din niya ang aking mga itlog. Ahhhhhh! Kay sarap naman!

Ibinaba na niya ang aking suot na brief. Nagulat siya sa tigas ng aking tarugo. Namamaga na ito sa galit at libog. Dahan-dahan siyang lumuhod sa harap ko at isinubo ang aking mainit na sandata. PUTANGINA!!! Ang init ng kanyang mga labi. Aaaah!

"Sige pa ahhh!" bulong ko sa kanya.

Napakalikot ng kanyang dila. Sumasagi ang laki ng kabute sa kanyang lalamunan. Dumudulas ito sa bawat pagsipsip niya. Idiniin ko ang kanyang ulo upang isagad niya ng buong-buo ang aking pagkalalaki. Nilasap ko ang init ng kanyang lalamunan. Inikot-ikot niya ang kanyang dila sa loob. Napakasarap ng pakiramdam! Grabe!! Ahhhh!

Dahil sa sobrang libog, pumutok agad ang aking mainit na katas sa loob ng kanyang bunganga. Mabilis akong nilabasan dala ng lamig ng panahon. Wala siyang sinayang, hinigop niya lahat ang aking puting tamod.

Ahhhhh! Bigla akong dinatnan ng antok at naidlip ng ilang minuto. Pagkadilat ng aking mata, wala na siya sa aking tabi. Nag-umpisa na ang kadobleng palabas na Tagalog na pinagbibidahan ni Rosanna Roces.

Lumingon ako sa bandang likod. Dumarami na ang tao. Lalaki lahat ang parokyano sa sinehang ito. Isang nakapaldang bading ang paikot-ikot sa loob ng sinehan. Sa tingin ko ay gawain niya ang chumupa sa loob ng sinehan. Tumabi siya sa akin minsan sa gitna ng palabas. Mukha siyang babae. Malinis. Nakakawili ang amoy ng kanyang mahabang buhok.

“Pwede ba tumabi kuya?” tanong niya.

“Katatapos ko lang e, sensya na,” sagot ko.

Umalis na siya upang mangulit pa sa ibang mga lalaki sa loob ng sinehan. Napansin kong tumabi siya sa may bandang harap. Makalipas ng ilang minuto, naaninag ko sa kadiliman ang pagtaas-baba ng kanyang ulo sa harap ng lalaki. Ibig sabihin, chinuchupa na niya ang lalaking tinabihan niya. Parang gusto ko din magpachupa sa kanya he he he. Basta ba mukhang babae at malinis tingnan. Saka na lang, sabi ko sa sarili. Bigla akong ginutom.

Tumayo ako at tumungo sa CR upang umihi. Mapanghi ang loob ng CR. Pagpasok ko, isang lalaki ang umiihi sa loob ng cubicle na sira ang pintuan. Humarap ako sa urinal upang magparaos. Pagkatapos kong umihi, nandoon pa rin ang lalaki. Nakatalikod at mukhang hindi naman umiihi. Nagsuklay ako ng buhok sa harap ng salamin at bumalik sa loob ng sinehan. Sumandal ako sa pader sa likuran.

Lumapit muli ang magandang bading na nakapalda. Pagdaan niya sa aking harapan, sinadya niyang hipuin ang aking bukol. He he he. Hinawakan ko ang kanyang kamay.

“Teka halika nga,” sabi ko.

Tinitigan ko siya sa mukha. Panlaban sa Miss Gay pageant ang kanyang mukha. Ngumingiti siya sa akin. Hinihipo pa rin niya ang aking titi. Nag-uumpisa na namang tumigas ito.

Nag-usap kami sandali. Tinanong ko ang kanyang pangalan. Candy daw ang tawag sa kanya.

“Mamaya na ang chika beh, ikot muna ako sa sinehan, tapos ka na kasi eh,” sabi niya.

"Ha ha ha sige na para makarami ka," sabi ko.

Natawa ako sa malanding gawain niya. Makakaya kong magpachupa sa magandang bakla, sabi ko sa sarili. Na-arouse ako sa paghipo niya sa aking harapan. Nakita ko si Candy umupo muli sa bandang harapan. Mukhang may bago na naman siyang katabi at siguradong magpapachupa sa kanya.

Lumabas na ako sa sinehan. Lumalakas ang ambon. Basang-basa ang aking buhok. Wala akong dalang payong. Dali-dali akong naglakad baka sipunin ako o magkasakit. Dumaan ako sa campus upang magpatila ng ulan.

Nasalubong ko si Erych na kaklase ko sa tatlong subjects. Ewan ko ba kay Erych pero malambot talaga ang kanyang mga galaw. Nagkatabi kami noong first day ng klase. Mula noon ay naging magkaibigan na kami. Maliban kay Erych, nakakasama ko din si Liza. Maganda si Liza. Pang-tourism course talaga ang kanyang mukha. Nakaka-in-love. Sexy pa ng figure niya at maganda ang porma. Madalas kami magkakasamang tatlo sa mga lunch break.

Minsan naisip ko, bakla nga si Erych? May naaamoy akong kakaiba sa kanyang pagkatao. Minsan malandi ang kanyang mga galaw. Madalas nga eh gumagamit siya ng mga salitang bading. Nakakatuwa siyang pakinggan. ‘Pag tinititigan mo si Erych ay guwapo siya. Matangos ang ilong. Maputi. Pantay ang mga ngipin. Balak niyang magtrabaho sa airlines pagka-graduate. Pwedeng-pwede si Erych maging isang modelo. Masayang kasama si Erych. Malapit ang loob ko sa kanya.

Lumakas pa lalo ang ulan pagdating ko sa boarding house. Tuluyan na yatang dadaan ang bagyo sa Kamaynilaan. Dinatnan na naman ako ng libog dala ng lamig ng panahon. Nagbate ako bago natulog. Sa kabila ng aking antok, naririnig ko ang pagpatak ng ulan sa bubungan ng bahay.

-Itutuloy-