*****
Bandang alas-onse ng gabi, bumuhos ang ulan. Hudyat ng rainy season. Hindi ko ito inalintana. Patuloy ang aking panonood ng World Tonight. Makalipas ang ilang sandali dumagundong na ang kalangitan at lumagitik ang kaitaasan. Isa pang halos magkasabay na rumaragasang tunog at hagupit ng kidlat, daglian kong ipiniid ang bintana. Pero bago ko pa ito tuluyang naisara, may naispatan akong isang nilalang sa labas.
Bahagya kong binuksan ang bintana. Sinipat kung sino ang nasa labas. Pundido ang ilaw sa lawn. Madilim ang buong paligid. Kumidlat. Nakita ko ang isang hubad na katawan. Nakatalikod. Paano siya nakapasok? Lahat ng tatlong gates bago dumating sa aming level ay sarado. Malamang hindi ito masamang loob. Kumuha ako ng payong at flashlight.
"Kuya, naliligo ako sa ulan!" Pasigaw na sabi nung tao. Si Abel pala. The boy next door. Nagta-trabaho siya sa isang bangko sa Makati. Lumapit siya sa akin.
"Pambihira ka naman. Akala ko magnanakaw ka na!" Pangiting sambit ko.
"Ano bang nakain mo at para kang batang naliligo sa ulan at hatinggabi pa?"
"Wala, nakatuwaan lang. Naalala ko kasi nung maliit pa ako sa aming probinsiya kapag umuulan pinapayagan kaming maligo sa labas. Na-miss ko ‘yon. Ikaw, kuya, baka gusto mo ring samahan ako," anyaya pa nito.
"Huwag na. Ang lamig nga, eh!" Tanggi ko.
Bumalik na ako sa loob. Iniwan si Abel na sariwain ang kanyang kamusmusan. Magandang lalake si Abel. Matangkad. Tantiya ko mga 5'10". Galing siyang Zamboanga. May lahing Espanyol. Kitang-kita ito sa kanyang mukha at balat. Mabait at magalang na kapitbahay.
Mag-isa lang siya sa unit kaparis ko. Maganda ang kinatitirikan ng aming units. Nasa pinakababa kami. Parang dead end. Tahimik na tahimik. Kung ano mang milagro meron dito ay hindi ito napapansin o nakikita sa itaas. Kaya kahit maghubad ka man at maglakad sa lawn ay okay lang. Kami kami lang ang posibleng makakakita.
Isang gabi. Maulan tulad nitong nakaraan. Nanonood ako ng pelikula sa DVD. Nakatulugan ko ito. Biglang yumanig ang buong kabahayan sa tindi ng kulog at kidlat. Napabalikwas ako. Tapos na ang aking pinapanood. Tumuloy ako sa bintana para isara ito. Pero bago ko pa man isinara, sinilip ko muna kung nandoon si Abel at naliligo.
Nakasanayan ko na ito tuwing umuulan. Nagbabakasakaling makitasiyang muling naliligo.
Ngayon may ilaw na sa labas, 25 watts nga lang. Sinipat kong maige. Sa bandang mababang punong-kahoy, nandoon siya. Nagsasabon.
Kinuha ko ang aking salamin. Aba, hubad itong lahat! Walang saplot kahit boxer shorts ‘di gaya noong una. Biglang tumaas ang temperature ng aking katawan. Nasabik ako sa aking natanaw.
Pinatay ko ang ilaw sa sala. Para hindi ako makitang namboboso sa kanya. Ang ganda ng katawan ni Abel. Ang kinis at malinis. Hindi ako nakapagpigil. Ibinaba ko ang aking shorts. Inumpisahan kong magbate.
“Ooohhh… Abel, kay sarap mo sigurong yakapin at halikan.” Pausal kong sabi sa sarili.
Binilisan ko ang pagbabate hanggang dumating ako sa sukdulan. Ilang segundo lang ito. Maya-maya nakita ko siyang papalapit. Dagli akong yumuko. Akala ko'y kakatok siya. Umangat ako. Dahan-dahan. Nasa pagitan siya ng aming pintuan. Nakatalikod. Lumulundag-lundag. Nagtatampisaw. Parang paslit na naglalaro sa ulan. Puting-puti ang kanyang puwet. Wala ni isa mang peklat. Malaman. Tila kay sarap kagat-kagatin. Nakatayo pa rin ang aking tarugo.
Nakaisip ako ng ideya. Lalabas ako at magkukunwaring hindi ko alam na nandoon siya. Kumuha ako ng payong. Binuksan ang pintuan. Pagkabukas ko pa lang…
"Uy, kuya, ang sarap ng ulan, ‘lika, ligo tayo! Akala ko tulog ka na. Patay na kasi ang ilaw!"
Humarap siya sa akin. Tumambad ang kanyang hubo't buhad na katawan.
"Pu-pupunta ako sa sampayan natin. Kukunin ko ang… basahan. May tulo kasi sa sala," pautal kong sabi.
"Si kuya naman, sumabay ka na sa akin!" kinuha niya ang payong.
Hinayaan ko siyang hablutin ito. Sa lakas ng buhos ng ulan, basang-basa na agad ako. Tumawa siya. Naghubad na rin ako ng T-shirt. Nag-isip ako kung huhubarin ko rin ba ang aking shorts.
Tumingin ako kay Abel. Yumuko ako at tuluyan ko na rin itong tinanggal. Dumiretso ako sa may alulod. Sumunod siya at tumapat din. Nagkadikit ang aming balikat. Sinasalo namin ang daloy ng tubig ulan. Tawanan kami. Nagkuwentuhan. Naghagikgikan.
Pakiramdam ko'y bumalik ako sa pagkabata. Kunwari'y hinihilod ko ang aking mga paa para makayuko ako at makita nang malapitan ang kanyang tarugo. Paulit-ulit ko itong ginawa. Parang nag-e-execute ng bending exercise. Unti-unting lumobo na ang aking tarugo.
Napatingin siya rito. Tinanong niya ako kung ilan na ang nagging biktima nito. Isinalaysay ko sa kanya ang aking fictitious stories.
Marami siyang tinatanong.
Napunta kami sa kalaswaan. Hanggang sa mga gay experiences. Naitanong niya sa akin kung may karanasan na raw ako sa mga bading. Nagitla ako sa kanyang tanong. Bago ko ito sinagot, binalik ko sa kanya ang kanyang tanong.
Meron na raw, aniya. Ang una noong high school daw siya. Teacher niya. Ang pangalawa, noong college siya. Kaibigan niyang bading. Pinilit daw siya. Ang nakakatuwa kapag hindi raw siya pumayag, lulundag ito sa bintana. At umakyat talaga. Kaya pinagbigyan na lang niya.
Sabi ko, "Ang suwerte naman niya!"
"Bakit?" tanong niya.
"Eh, sa guwapo mong iyan, talagang napaka-suwerte ang taong makakatikim sa iyo.
"Ngumiti siya, "ikaw, kuya?"
Hindi muna ako sumagot. Sa loob-loob ko, parang game ang binatang ito. Ano kaya kung daanin ko ito sa santong sunggaban?
"Hoy, kuya, tinatanong kita…" aniya, sabay tapik sa aking balikat.
Nakaharap siya sa akin. Tinitigan ko siya. Dahan-dahan kong inunat ang aking kamay patungo sa kanyang baba. Dinampian ko ang kanyang mga labi sa pamamagitan ng aking hintuturo. Hinapuhap ko ang kanyang kaliwang pisngi. Bakas sa kanyang mukha ang pagkamangha.
Akala ko'y uumbagin niya ako sa aking kapangahasan. Subalit hinayaan niya ako. Pumikit siya. Pumapatak ang ulan sa kanyang mukha.
Hinapuhap ko ang kanyang mapupulang mga labi. Ibinuka niya ang kanyang bibig at marahang kinagat ang aking daliri. Nilapat ko ang aking katawan.
Dinampian ko siya ng halik. Gumanti ito. Hinayaan niya akong pasukin at gambalain ko ang nakahilatang dila. Isinubo ko ito. Magkahalong laway at ulan ang aking nasimsim. Napaka-gentle niya. Nagyakapan na kami. Habang nagpapalitan ang aming mga laway.
Ginalugad ng aking mga kamay ang kanyang buong katawan – sa batok, sa likod, sa puwet. Hanggang humantong sa kanyang tulog na tarugo.
Hinila-hila ko ito. Pinisil-pisil. Bahagya siyang napaungol!. Nilalawayan ko na ang kanyang mga leeg at mga tenga pababa nang pababa. Walang patid ang kanyang pagdila. Hanggang dumako ako sa kanyang ipinagmamalaki. At tunay nga namang malaki. Ibinababa niya ang aking mga balikat. Hudyat na simulan ko na ang panghahala. At nandito na mismo sa aking bibig.
Ito na ang aking inaasam-asam. Nandito na sa aking harapan. At nandito na mismo sa aking bibig.
Hinihigop ko na ang kanyang alaga. Sinususo na parang sanggol. Malaki rin ang kay Abel. Para siyang sawang hindi pa nakalunok ng buong pagkain. Halos hindi na magkasya sa aking bibig.
Habang nasa loob ko siya, pinaglalaruan ko ang kanyang mga bayag... binabaybay at hinihimas ng aking hintuturo ang makitid na daan patungo sa kanyang puwet. Hinay-hinay ko ring sinusundot ang pinaka-bukana ng kanyang puwet. Bumitiw ako sa pagsuso. Hinawakan ko ang kanyang ngayong nakatingarong tarugo. Dinilaan pababa, patungo sa bayag. Bumaglitad ako. Pumagitna ako sa kanyang mga hita. Napabukaka siya. Inararo ko sa pamamagitan ng dila ang kanyang singit hanggang sa puwet.
Halos malunod ako sa buhos ng ulan na pumapatak sa mukha at dumadaloy sa katawan ni Abel. Para madilaan ko ang buong kanal ng kanyang puwet, minabuti kong hawakan ang kanyang bewang. Hindi ako nandidiri sa aking ginagawa. Malinis ito. Nasa ulan kami. Wala akong naamoy. Ang halimuyak lang ng pagkalalake ni Abel at ang lasa ng ulan.
Gumanti si Abel. Kiniskis niya ang kailaliman ng kanyang puwet sa mukha ko. Napatukod ako sa sementadong lawn. Patuloy ang kanyang pagkiskis. Parang nagduduyan. Sumasagi sa aking baba at bibig ang kanyang mga bayag. Nagbabate rin siya. Napagod ako sa aking posisyon.
Sinubo kong muli ang kanyang tarugo. Naghuhumindig ito sa katigasan. Para itong aserong tumusok sa aking lalamunan. Pinagbuti ko ang aking pagsuso. Ginamit ko ang aking lahat na nalalaman sa ritwal ng panghahada. Sarap na sarap si Abel sa aking ginagawa.
Kapit na kapit siya sa aking ulo. Umuungol. Gusto na niyang pakawalan ang kanyang katas. Gumigiling na siya at kumakadyot. Libog na libog.
Nakita kong lumabas ang kanyang dila. Tanda ng kasarapan. Pabilis nang pabilis ang kanyang pagkadyot. Labas-masok ang kanyang malaking tarugo sa aking bibig. Hanggang sa sumagitsit na ang kanyang tamod sa aking bibig. Kasabay ng kanyang pagsabog, dumating din ako sa sukdulan.
Humupa na ang init ng kapwa naming laman. Patuloy pa rin ang pagbuhos ng ulan. Palakas nang palakas. Alam kong may bagyong darating.
Bago kami naghiwalay, hinalikan ako ni Abel sa pisngi.
"Thanks!"sabi ko.
Tumango siya at nag-iwan ng makahulugang kindat at ngiti.
-Wakas-
No comments:
Post a Comment