KWENTO NI JIMBOY (Part 12) (Estudyante Blues)

Tuloy ang buhay estudyante. Nag-e-enjoy ako sa kinukuha kong kurso. Sana pagka-graduate ko sa kursong ito makakapunta ako kaagad sa ibang bansa o makahanap ng magandang trabaho. Masaya ang barkadahan namin nina Liza at Erych.

Isang araw, nagyaya silang pumunta sa mall. May kalakihan ang SM Manila kaya doon kami pumunta, nanood ng sine at kumain sa food court. Minsan sumagi sa isipan kong ligawan si Liza. Malapit ang loob ko sa kanya. Naaakit ako sa kanyang mga mata at sa kanyang ngiti. Malapit din naman ang loob ko kay Erych. Si Erych na mahinhing kumilos. Minsan tumitikwas ang mga daliri. Alam ko na may pusong mamon si Erych. Minsan nga mukhang may lihim na crush siya sa akin. Napapansin ko ito sa kanyang mga sulyap. ‘Di lang niya siguro kayang aminin sa aming barkadahan.

Pag-uwi ko sa compound sa San Miguel, iba namang grupo ng mga kaibigan ang aking nakakasama. Si Joel na nangungupahan sa katabing unit. At ang bunsong anak ni tito Lando na si Manuel. Sa gitna ng compound, mayroong maliit na basketball court kung saan sila madalas maglaro. Tulad ni Joel, mahilig din si Manuel sa computer games.

May natanggap akong text galing kay Allan. Kinukumusta niya ako. ‘Di ko siya nasagot kaagad, ubos na ang aking load he he he.

Kinabukasan sa klase, may binigay na homework ang aming instructor. Kailangan naming pumili ng isang partner at ire-report ito sa harap ng klase sa susunod na linggo. Si Erych ang naging partner ko dahil may nahanap nang kasama si Liza. Masaya si Erych na ako ang naka-partner niya.

Ano kaya ang iniisip ni Erych tungkol sa akin? Mabait siyang kaibigan, iyan ay 'di maikakailang katotohanan. Palagi kaming magkasama baka nga mapalapit ng tuluyan ang loob ni Erych sa akin. May hitsura talaga siya at matangkad, 5'11 ang kanyang taas. Laging maayos ang kanyang porma. Usung-uso sa ngayon ang gupit ng kanyang buhok. Sabi ko nga, pwede siyang maging modelo. Bilang isang flight steward sa eroplano ang kanyang pinapangarap na maging. At ang makarating sa iba’t ibang bansa.

Kinahapunan, umakyat kami sa library upang mag-research sa aming ire-report. Sa sobrang dami nito, inabot kami hanggang alas-sais y media. Patakip-silim na nang lumabas kami sa front gate ng pamantasan. 

“Saan ka umuuwi?” tanong ko kay Erych.

“Sa may Banawe lampas ng Welcome Rotonda, ‘lam mo ba ‘yun?” tanong niya sa akin.

“Oo ‘lam ko naman nadadaanan papuntang SM West, kung saan madaming binebentang spare parts ng sasakyan,” sigurado kong sagot.

“Malapit din kami sa Orthopedic Hospital,” dagdag pa niya. 

Nasabi ko na sa kanya noon na diyan lamang ako sa San Miguel nangungupahan. Alam na din niya na taga-Pasig talaga ako.

“James kung gusto mo ipagpatuloy nating tapusin ang report sa boarding house mo,” nag-aalangan niyang sabi.

Ayaw ko namang sumama ang kanyang loob kaya umoo ako.

Naglakad kami pauwi sa boarding house ko sa San Miguel. Napadaan kami sa internet café sa tabi ng aking inuupahan. Nakita ko si Joel sa loob, abalang naglalaro ng computer games. Pagpasok namin ni Erych sa gate, nasalubong namin si Manuel na papalabas ng compound. Bibili daw ng yosi sa labas. Pinakilala ko si Erych sa kanya.

Natapos na sa wakas ang aming report. Mga bandang alas-nuebe na ng gabi. Sabi ni Erych, siya na raw ang bahalang mag-type at mag-print sa kanilang bahay. Humiga ako sa kama upang magpahinga habang si Erych naman ay nakaupo sa harap ng study table. 

Nagkwentuhan kami ni Erych. 

“Tanggap ba ng magulang mo na ano ka?" umpisa kong tanong sa kanya.

Sagot niya, ‘di naman daw siya pinapagalitan sa bahay. Tanggap naman ng pamilya niya ang kanyang pagkatao.

“Kelan mo pa naramdamang ganyan ka?” muli kong tanong.

“Dami mo naman tanong ha ha ha pwede ba iba na lang topic natin,” natawa siya.

“Ha ha ha 'di ka ba komportable na pag-usapan natin? Sige let's change the topic na lang," sabi ko.

"Ikaw bahala... 'yung hindi boring ha," nakangiti na siya.

“Ano naman ang gusto mong pag-usapan natin?” tanong ko. 

Kung ako lang masusunod syempre gusto ko tungkol sa sex ang usapan. Tutal iyon naman ang hindi boring pag-usapan 'di ba? Mabuti nang hindi kami magkahiyaan ni Erych tungkol sa bagay na iyan. Kadalasan naman itong topic sa mga magkakaibigan.

"Tungkol sa sex ok lang ba? Ha ha ha," humarap siya sa akin.

Biglang may kumatok sa pinto. Si Manuel. Nagyayayang mag-inuman. Binuksan ko ang pintuan upang papasukin siya. May dalang isang bote ng Gilbey’s at lime chaser. May bitbit pa siyang Boy Bawang at Tortillos na sitsirya. Dito na lang daw kami sa loob ng aking kuwarto mag-inuman.

Napansin kong tumahimik si Erych. Nahihiya yata sa bagong dating na si Manuel. Ipinakilala ko sila sa isa’t isa.

“Si Erica pala ha ha ha,” biro ko. 

Namumula ang pisngi ni Erych.

“Sorry na,” sabay lapit at akbay sa kanya. 

“Ito naman parang ‘di na mabiro ha ha ha!”

Alam ni Manuel na bading si Erych. Halata ito sa kanyang pagkilos at mahinhing pananalita. 

Si Manuel ay laking Maynila. Pansin ito sa kanyang porma. Makinis ang balat at kayumangging Pinoy ang kulay. Malalaman ang kanyang mga braso. Makapal ang buhok sa kanyang kili-kili.

"Ganda naman ng braso mo pwede pa-touch," biro ni Erych kay Manuel.

“Hah eh pwede naman," kinikilig si Manuel.

Oo, nang tumagal nag-uumpisa nang magbiro si Erych. Nakatatlong ikot na kasi ang tagay ng alak at napansin kong nawawala na ang kanyang pagkamahiyain. Tama ako, alak lang pala ang katapat ni Erych.

Nabanggit ni Manuel kay Erych na matagal nang magkakilala ang tatay ko at tatay niya. Dentistry ang kinukuha ni Manuel sa parehong unibersidad na pinapasukan namin. 'Di man kagwapuhan si Manuel, may taglay naman siyang sex appeal maski papaano. Matigyawat ang kanyang pisngi. Mga 5’8 ang taas at may katabahan sa tagiliran. 

Nakasuot si Manuel ng pinutol na lumang maong na pinaiksing shorts. May print na “NO FEAR” sa harap ng itim na t-shirt. Napapansin kong panay ang sulyap ni Erych kay Manuel. Natutuwa si Manuel sa mga biro ni Erych sa kanya.

Pagkaraan ng dalawa pang ikot ng tagay, nakaramdam na ako ng pagkahilo. Tumingin ako kay Erych. Namumula na ang kanyang mukha. Tulad ko nalalasing na rin siya. Paubos na ang bote ng gin. Mabilis akong natamaan. Minsan pinipisil-pisil ni Erych ang braso ni Manuel. Game naman siya sa pananantsing ni Erych sa kanya. Nang tumagal magkatabi na sila.

Iyon na ang huling malinaw na pagkakatanda ko sa mga nangyayari. Akbay-akbay ako ng dalawa upang ihiga sa kama. Naidlip ako ng ilang oras. 

Naalimpungatan ako, alas-dos na ng madaling-araw ayon sa aking cellphone. May mahinang liwanag na nagmumula sa labas ng bintana. Suot-suot ko pa ang pantalon na ginamit kahapon. Asan na kaya si Erych? Umuwi na siya malamang?

Bagamat mabigat ang kasalukuyang pakiramdam, pinilit kong hubarin ang suot na pantalon at bumalik sa kama na naka-brief lamang. Nalasing ako sa dami ng nainom na alak. Malabo ang aking memorya sa mga nangyari mula nang mawalan ako ng malay.

Kinabukasan, hinanap ko kaagad si Erych sa klase. Hayun na siya nakikipag-chikahan sa ilang mga kaklaseng babae. Ngumiti siya nang mapansin niyang papalapit ako.

“OK ka lang, musta na?” tanong niya.

“Anong oras na kayo natapos?” umpisa ko.

“Mga alas-onse na siguro," sagot ni Erych.

"Sensya na 'di na kita nahatid sa labas," paumanhin ko.

"Ha ha bagsak ka na kaya sa kama!" natawa siya.

Nagpasalamat siya sa pag-imbita ko sa kanya sa boarding house. Masaya daw siya na nakainuman si Manuel. Nagawa na niya ang aming report sa susunod na linggo.

“Hayaan mo imbitado ka din sa birthday ko sa susunod na buwan," nabanggit ko ito sa kanya bago kami nagsiupo para sa susunod na klase.

Malapit na naman ang Agosto. Tatanda na naman ako ng isang taon.

Hapon ng Biyernes na naman. Uuwi na naman ako sa bahay sa Pasig. Bigla akong nakaramdam ng libog pagkatapos ng huling klase. Naglakad ako papuntang Avenida upang pumasok na naman sa isang sinehan. Ewan ko ba pero nakagawian ko na ito sa tuwing natatamaan ako ng libog. Pagpasok sa sinehan ang una kong naiisip. Imbes na magjakol, nagpapachupa ako sa loob ng sinehan.  

Ilang beses nang naulit ito. Regular na akong nagpapachupa sa sinehan sa Recto at Avenida. Sa bawat pasok ko sa madilim na sinehan, siguradong may tumatabi sa akin. Sanay na ako sa pakiramdaman sa loob ng sinehan. Pinipili kong maigi ang mga chumuchupa sa akin.

Madalas kapag naghihintay sa susunod na klase, sa sinehan ako nagpapalipas ng oras. At sa lahat ng pasok ko sa sinehan walang paltos na nasususo ang aking titi. Nakakaraos ako palagi. Napakasarap talagang magpachupa. Kakaibang pakiramdam ang dulot nito. Sa taas ng libog ko, 'di kumpleto ang araw kapag 'di natitikman ang aking masarap na hotdog. Adik talaga ako.

Minsan naisip ko, pumupunta din kaya si Erych sa mga sinehan? Ano kaya ang size ng titi ni Erych? Sa tangkad niyang 6’, malaki kaya sa kanya? Ano kaya kung patulan ko si Erych? Magbabago kaya ang aming pagiging magkaibigan? 'Di ko mabura ang posibilidad sa aking isipan. Ano kaya kung magbibigay ako ng pahiwatig kay Erych?

Pagkalabas ko sa sinehan, naglakad ako patungong Isetann. Maya-maya pang konti, sasakay na ako ng FX pauwi sa Pasig. Nagbalak akong pumasok muna sa mall upang umihi. Mahaba-haba din ang biyahe. 

Pumasok ako sa CR sa third floor. Napansin kong may isa pang lalaki sa loob. Umiihi sa urinal sa dulo.

Pinili ko ang urinal sa tabi niya. Habang umiihi ako, napansin kong panay ang sulyap niya sa aking bandang ibaba. Hinayaan ko na lamang siya, 'di man ako komportableng napapanood na umihi. Tumingin ako sa kanya, tumango siya sa akin. May nakarolyong diyaryo na nakaipit sa kili-kili. May ipinapahiwatig siya at nakuha ko ang ibig niyang mangyari.

Tumungo ako sa pinakadulong cubicle. Hindi ko na sinara pa ang aking zipper. Pumasok ako sa cubicle at inantabay ang kanyang pagsunod. Dagli siyang pumasok sa masikip na cubicle. Amoy na amoy ko ang kanyang pabango. Lalaking-lalaki ang kanyang porma. Bigla siyang yumuko at lumuhod at inilabas ang aking titi.  Sinubo niya kaagad ang aking burat. Mabilis. Tila nagmamadali.

“Aaahh,” ang sikip ng paghimod niya sa ulo.

Tumitingin siya sa aking mga mata habang nilalaro ng kanyang dila ang bawat pulgada ng aking matigas na ari.

"Subo mo pa dali," bulong ko.

"Sarap mo shet!" bulong din niya.

"Uhhhh! Fuck! Bilisan mo!"

Nagulat ako sa kaluskos sa kabilang cubicle. May taong pilit na tumuntong sa inidoro upang silipan kami. Bigla kong tinaas ang aking zipper at tumakbo palabas ng CR. SHET! Nabitin ako! Kung kelan nasasarapan na ako!

Tumungo akong Quiapo sa paradahan ng FX na pasadang Pasig. Naudlot man ang pagpaparaos, laking pasalamat ko na ‘di ako naiskandalo sa loob ng mall. Text sa akin noon ni tito Gener na nagkakahulian sa loob, kaya ingat-ingat lang. Sayang... ang sakit ng puson ko!

Sumakay ako ng FX pauwing Pasig. Alas-otso na ng gabi nang dumating ako sa bahay. Masayang nagsisigawan ang tatlong binatilyo sa harap ng gate. Maingay na nagsisitakbuhan. Tumatahol ang aso ng kapitbahay.

"Kuya Jimboy ngayon lang kita nakita," bati ng isa sa kanila.

Pagpasok ko sa bahay, nanonood si kuya Charlie ng balita sa salas. May nakahain nang pagkain, sabi niya. Alam niyang umuuwi ako tuwing Biyernes. Adobo ang ulam. Sarap! Hayyy nasa bahay na naman ako. Makakapag-relax na naman ako ng dalawang araw.

Kinukumusta ako ni kuya tungkol sa aking pag-aaral. Sabi niya pwede ko daw gamitin iyong computer niya sa taas kung gusto kong mag-internet. Sagot ko, bukas ko na lang iche-check ang aking Facebook. May natanggap na naman akong text mula kay Allan. Nangungumusta siya. Humingi ako ng pasaload mula kay kuya upang makapag-textback.

Dahil sa pagod sa biyahe at sa kabusugan, pumanhik na ako sa kuwarto at natulog ng maaga. Iniwan ko si kuya Charlie na mag-isa sa salas.

-Itutuloy-